Łuszczyca

Łuszczyca to schorzenie skóry, które powoduje łuszczące się plamy skóry, tworzące łuski.

Na brązowej, czarnej i białej skórze plamy mogą wyglądać na różowe lub czerwone, a łuski na białe lub srebrzyste. Na brązowej i czarnej skórze plamy mogą również wyglądać na fioletowe lub ciemnobrązowe, a łuski mogą być szare.

Plamy te zwykle pojawiają się na łokciach, kolanach, skórze głowy i dolnej części pleców, ale mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele. 

Większość osób dotknięta jest tylko małymi plamami. W niektórych przypadkach plamy mogą swędzieć lub być bolesne.

Łuszczyca dotyka około 2 na 100 osób w Wielkiej Brytanii. Może rozpocząć się w dowolnym wieku, ale najczęściej rozwija się u dorosłych w wieku od 20 do 30 lat i od 50 do 60 lat. Dotyka mężczyzn i kobiety w równym stopniu.

Nasilenie łuszczycy znacznie różni się w zależności od osoby. U niektórych jest to tylko niewielkie niedogodności, ale u innych może mieć duży wpływ na jakość ich życia.

Łuszczyca to choroba długotrwała (przewlekła), która zwykle wiąże się z okresami, w których nie występują objawy lub objawy są łagodne, po których następują okresy, w których objawy są bardziej nasilone.

Dlaczego to się dzieje

Osoby z łuszczycą mają zwiększoną produkcję komórek skóry.

Komórki skóry są zwykle tworzone i wymieniane co 3 do 4 tygodni, ale w przypadku łuszczycy proces ten trwa tylko około 3 do 7 dni.

Powstały nagromadzenie komórek skóry to właśnie tworzy plamy związane z łuszczycą.

Chociaż proces ten nie jest w pełni zrozumiały, uważa się, że jest on związany z problemem układu odpornościowego.

Układ odpornościowy to obrona organizmu przed chorobami i infekcjami, ale u osób z łuszczycą myli się i atakuje zdrowe komórki skóry.

Łuszczyca może występować w rodzinach, chociaż dokładna rola genetyki w powstawaniu łuszczycy jest niejasna.

U wielu osób objawy łuszczycy zaczynają się lub nasilają z powodu określonego zdarzenia, znanego jako czynnik wyzwalający.

Możliwymi czynnikami wyzwalającymi łuszczycę są uraz skóry, infekcje gardła i stosowanie niektórych leków.

Choroba nie jest zaraźliwa, więc nie można jej przenieść z osoby na osobę.

Jak diagnozuje się łuszczycę

Lekarz pierwszego kontaktu często może zdiagnozować łuszczycę na podstawie wyglądu skóry.

Możesz zostać skierowany do specjalisty w diagnozowaniu i leczeniu chorób skóry (dermatologa), jeśli lekarz nie jest pewien diagnozy lub jeśli stan jest poważny.

W rzadkich przypadkach mała próbka skóry zwana biopsją zostanie wysłana do laboratorium w celu zbadania pod mikroskopem.

Jeśli lekarz podejrzewa, że masz łuszczycowe zapalenie stawów, które czasami jest powikłaniem łuszczycy, możesz zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w zapaleniu stawów (reumatologa).

Możesz mieć badania krwi, aby wykluczyć inne schorzenia, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, i mogą zostać wykonane zdjęcia rentgenowskie dotkniętych stawów.

Leczenie łuszczycy

Nie ma lekarstwa na łuszczycę, ale istnieje wiele metod leczenia, które mogą poprawić objawy i wygląd plam na skórze.

Twój lekarz zapyta cię, w jakim stopniu choroba wpływa na twoje codzienne życie.

W większości przypadków pierwszym zastosowanym leczeniem będzie leczenie miejscowe, takie jak analogi witaminy D lub miejscowe kortykosteroidy. Leczenie miejscowe to kremy i maści nakładane na skórę.

Jeśli nie są one skuteczne lub stan jest poważniejszy, można zastosować leczenie zwane fototerapią. Fototerapia polega na narażeniu skóry na określone rodzaje światła ultrafioletowego.

W ciężkich przypadkach, gdy powyższe metody leczenia są nieskuteczne, można zastosować leczenie systemowe. Są to doustne lub wstrzykiwane leki, które działają w całym organizmie.

Życie z łuszczycą

Chociaż łuszczyca jest tylko niewielkim problemem dla niektórych osób, może mieć znaczący wpływ na jakość życia osób bardziej dotkniętych.

Na przykład niektóre osoby z łuszczycą mają niską samoocenę z powodu wpływu choroby na ich wygląd.

Często również rozwija się tkliwość, ból i obrzęk stawów i tkanki łącznej. Nazywa się to łuszczycowym zapaleniem stawów.

Porozmawiaj z lekarzem pierwszego kontaktu lub zespołem opieki zdrowotnej, jeśli masz łuszczycę i masz jakiekolwiek obawy dotyczące swojego stanu fizycznego i psychicznego. Mogą oni udzielić porad i dalszego leczenia, jeśli to konieczne.

 Objawy Łuszczycy 

Główne objawy łuszczycy

Łuszczyca zazwyczaj powoduje zmiany skórne, które są suche i pokryte łuskami.

Na brązowej, czarnej i białej skórze zmiany mogą wyglądać na różowe lub czerwone, a łuski białe lub srebrzyste. Na brązowej i czarnej skórze zmiany mogą również wyglądać na fioletowe lub ciemnobrązowe, a łuski mogą być szare.

Niektórzy ludzie odczuwają swędzenie lub ból w miejscach dotkniętych łuszczycą.

Istnieje kilka różnych typów łuszczycy. Wiele osób ma tylko 1 typ naraz, chociaż można mieć 2 różne typy jednocześnie. Jeden typ może przekształcić się w inny lub stać się poważniejszy.

W większości przypadków łuszczyca przebiega cyklicznie, powodując problemy przez kilka tygodni lub miesięcy, zanim ustąpi lub zniknie.

Powinieneś skonsultować się z lekarzem rodzinnym, jeśli uważasz, że możesz mieć łuszczycę.

Powszechne typy łuszczycy

Łuszczyca płytkowa (łuszczyca zwykła)

Łuszczyca płytkowa jest najczęstszym typem łuszczycy.

Jej objawami są suche zmiany skórne, znane jako blaszki, pokryte łuskami.

Zwykle pojawiają się na łokciach, kolanach, skórze głowy i dolnej części pleców, ale mogą pojawić się wszędzie na ciele.

Blaszki mogą swędzić lub boleć, albo oba. W ciężkich przypadkach skóra wokół stawów może pękać i krwawić.

Łuszczyca skóry głowy

Łuszczyca skóry głowy jest rodzajem łuszczycy płytkowej. Może występować na częściach skóry głowy lub na całej skórze głowy. Powoduje zmiany skórne pokryte grubymi łuskami.

Niektórzy ludzie odczuwają silne swędzenie skóry głowy, podczas gdy inni nie odczuwają żadnego dyskomfortu.

W ekstremalnych przypadkach może powodować wypadanie włosów, chociaż zwykle jest to tylko tymczasowe.

Łuszczyca paznokci

U około połowy wszystkich osób z łuszczycą, choroba dotyczy paznokci.

Łuszczyca może powodować powstawanie drobnych wgłębień lub dołków w paznokciach, zmianę ich koloru lub nienormalny wzrost.

Paznokcie często mogą odklejać się od łóżka paznokcia. W ciężkich przypadkach paznokcie mogą się kruszyć.

Łuszczyca kroplowa

Łuszczyca kroplowa powoduje małe (poniżej 1 cm) zmiany skórne w kształcie kropli na klatce piersiowej, ramionach, nogach i skórze głowy.

Istnieje duża szansa, że łuszczyca kroplowa całkowicie ustąpi po kilku tygodniach, ale u niektórych osób rozwija się łuszczyca płytkowa.

Ten typ łuszczycy czasami występuje po infekcji gardła streptokokami i jest częstszy u dzieci i nastolatków.

Łuszczyca odwrócona (zgięciowa)

Dotyczy to fałdów lub załamań skóry, takich jak pachy, pachwiny, między pośladkami i pod piersiami.

Może powodować duże, gładkie zmiany skórne w niektórych lub wszystkich tych obszarach.

Łuszczyca odwrócona pogarsza się przez tarcie i pocenie się, więc może być szczególnie nieprzyjemna w ciepłej pogodzie.

Rzadziej występujące typy łuszczycy

Łuszczyca krostkowa

Łuszczyca krostkowa jest rzadszym typem łuszczycy, który powoduje pojawianie się pęcherzyków wypełnionych ropą (krost) na skórze.

Różne typy łuszczycy krostkowej wpływają na różne części ciała.

Uogólniona łuszczyca krostkowa lub łuszczyca von Zumbuscha

Uogólniona łuszczyca krostkowa jest rzadką i poważną postacią łuszczycy, która zwykle wymaga leczenia w trybie nagłym. Powoduje krosty, które bardzo szybko rozwijają się na dużym obszarze skóry. Ropa składa się z białych krwinek i nie jest oznaką infekcji.

Krosty mogą pojawiać się ponownie co kilka dni lub tygodni w cyklach. Na początku tych cykli łuszczyca von Zumbuscha może powodować gorączkę, dreszcze, utratę wagi i zmęczenie.

Łuszczyca dłoniowo-podeszwowa

Powoduje pojawianie się krost na dłoniach i podeszwach stóp.

Krosty stopniowo przekształcają się w okrągłe, łuszczące się plamy, które następnie złuszczają się.

Krosty mogą pojawiać się ponownie co kilka dni lub tygodni.

Łuszczyca erytrodermiczna

Łuszczyca erytrodermiczna jest rzadką postacią łuszczycy, która dotyka prawie całej skóry na ciele. Może to powodować silne swędzenie lub pieczenie. Łuszczyca erytrodermiczna może pojawić się nagle i może wymagać leczenia w trybie nagłym.

Może to spowodować utratę białek i płynów przez organizm, prowadząc do dalszych problemów, takich jak infekcje, odwodnienie, niewydolność serca, hipotermia i niedożywienie.

 Przyczyny Łuszczyca 

Łuszczyca występuje, gdy komórki skóry są wymieniane szybciej niż zwykle. Nie wiadomo dokładnie, dlaczego tak się dzieje, ale badania sugerują, że jest to spowodowane problemem z układem odpornościowym.

Organizm produkuje nowe komórki skóry w najgłębszej warstwie skóry. Te komórki skóry stopniowo przemieszczają się przez warstwy skóry, aż dotrą do najbardziej zewnętrznej warstwy, gdzie obumierają i łuszczą się. Cały ten proces normalnie trwa około 3 do 4 tygodni.

Jednak u osób z łuszczycą ten proces trwa zaledwie około 3 do 7 dni. W rezultacie komórki, które nie są w pełni dojrzałe, szybko gromadzą się na powierzchni skóry, powodując łuszczące się, strupowate plamy pokryte łuskami.

Problemy z układem odpornościowym

Twój układ odpornościowy to obrona organizmu przed chorobami i pomaga zwalczać infekcje. Jednym z głównych typów komórek wykorzystywanych przez układ odpornościowy jest komórka T.

Komórki T normalnie podróżują po całym ciele, aby wykrywać i zwalczać atakujące zarazki, takie jak bakterie. Ale u osób z łuszczycą zaczynają atakować zdrowe komórki skóry przez pomyłkę.

Powoduje to, że najgłębsza warstwa skóry produkuje nowe komórki skóry szybciej niż zwykle, co wywołuje reakcję układu odpornościowego i prowadzi do produkcji większej liczby komórek T.

Nie wiadomo dokładnie, co powoduje ten problem z układem odpornościowym, chociaż pewne geny i czynniki środowiskowe mogą odgrywać rolę.

Genetyka

Łuszczyca występuje w rodzinach, więc możesz być bardziej narażony na łuszczycę, jeśli masz bliskiego krewnego z tą chorobą, ale dokładna rola genetyki w łuszczycy jest niejasna.

Badania wykazały, że wiele różnych genów jest związanych z rozwojem łuszczycy i prawdopodobne jest, że różne kombinacje genów mogą sprawiać, że ludzie są bardziej podatni na tę chorobę.

Jednak posiadanie tych genów niekoniecznie oznacza, że ​​zachorujesz na łuszczycę.

Czynniki wyzwalające łuszczycę

U wielu osób objawy łuszczycy pojawiają się lub nasilają z powodu określonego zdarzenia, zwanego czynnikiem wyzwalającym. Poznanie swoich czynników wyzwalających może pomóc w uniknięciu zaostrzenia objawów.

Typowe czynniki wyzwalające łuszczycę obejmują:

• uraz skóry, taki jak skaleczenie, zadrapanie, ukąszenie owada lub oparzenie słoneczne – nazywa się to reakcją Koebnera
• picie nadmiernych ilości alkoholu
• palenie tytoniu
• stres
• zmiany hormonalne, szczególnie u kobiet – na przykład w okresie dojrzewania i menopauzy
• niektóre leki – takie jak lit, niektóre leki przeciwmalaryczne, leki przeciwzapalne, w tym ibuprofen, i inhibitory ACE (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
• infekcje gardła – u niektórych osób, zwykle dzieci i młodych dorosłych, postać łuszczycy zwana łuszczycą kroplową rozwija się po zakażeniu gardła streptokokami, ale większość osób z zakażeniem gardła streptokokami nie zachoruje na łuszczycę
• inne choroby autoimmunologiczne, takie jak HIV, które powodują zaostrzenie lub pojawienie się łuszczycy po raz pierwszy

Łuszczyca nie jest zaraźliwa, więc nie można jej przenieść z osoby na osobę.

 Leczenie Łuszczycy 

Leczenie łuszczycy zazwyczaj pomaga w kontrolowaniu choroby. Większość osób może być leczona przez lekarza rodzinnego.

Jeśli twoje objawy są szczególnie nasilone lub nie reagują dobrze na leczenie, twój lekarz rodzinny może skierować cię do specjalisty dermatologa.

Leczenie jest ustalane na podstawie rodzaju i ciężkości łuszczycy oraz obszaru skóry, który jest dotknięty. Twój lekarz prawdopodobnie zacznie od łagodnego leczenia, takiego jak kremy miejscowe nakładane na skórę, a następnie przejdzie do silniejszych leczeń, jeśli to konieczne.

Dostępna jest szeroka gama leczeń łuszczycy, ale ustalenie, które jest najskuteczniejsze, może być trudne. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli uważasz, że leczenie nie działa lub masz nieprzyjemne skutki uboczne.

Leczenie dzieli się na 3 kategorie:

• miejscowe – kremy i maści nakładane na skórę
• fototerapia – skóra jest wystawiana na działanie określonych rodzajów światła ultrafioletowego
• systemowe – leki doustne i wstrzykiwane, które działają w całym organizmie

Często stosuje się różne rodzaje leczenia w połączeniu.

Twoje leczenie łuszczycy może wymagać regularnych przeglądów. Możesz chcieć opracować plan opieki – porozumienie między tobą a twoim pracownikiem służby zdrowia – ponieważ może to pomóc w zarządzaniu zdrowiem na co dzień.

Różne rodzaje leczenia łuszczycy są opisane poniżej.

Leczenie miejscowe

Leczenie miejscowe jest zwykle pierwszym leczeniem stosowanym w przypadku łagodnej do umiarkowanej łuszczycy. Są to kremy i maści, które nakłada się na dotknięte obszary. 

Niektórzy ludzie uważają, że leczenie miejscowe to wszystko, czego potrzebują, aby kontrolować swoją chorobę, chociaż może upłynąć do 6 tygodni, zanim pojawi się zauważalny efekt.

Jeśli masz łuszczycę skóry głowy, zalecana może być kombinacja szamponu i maści.

Emolienty

Emolienty to preparaty nawilżające, które nakłada się bezpośrednio na skórę, aby zmniejszyć utratę wody i pokryć ją warstwą ochronną. Jeśli masz łagodną łuszczycę, emolient jest prawdopodobnie pierwszym preparatem, który zaproponuje ci twój lekarz rodzinny.

Główną korzyścią z stosowania emolientów jest nawilżenie skóry i zmniejszenie swędzenia i łuszczenia. Uważa się, że niektóre inne preparaty miejscowe działają lepiej na nawilżonej skórze. Odczekaj co najmniej 30 minut przed nałożeniem innego preparatu miejscowego po zastosowaniu emolientu.

Emolienty są dostępne w szerokiej gamie produktów i można je kupić bez recepty w aptece lub przepisać przez lekarza rodzinnego, pielęgniarkę lub pielęgniarkę środowiskową.

Przeczytaj więcej o emolientach.

Kremy lub maści sterydowe

Kremy lub maści sterydowe (kortykosteroidy miejscowe) są powszechnie stosowane w leczeniu łagodnej do umiarkowanej łuszczycy w większości obszarów ciała. Leczenie działa poprzez zmniejszenie stanu zapalnego. Spowalnia to produkcję komórek skóry i zmniejsza swędzenie.

Kortykosteroidy miejscowe występują w różnych mocach, od łagodnych do bardzo silnych. Używaj ich tylko zgodnie z zaleceniami lekarza.

Silniejsze kortykosteroidy miejscowe mogą być przepisane przez lekarza i powinny być stosowane tylko na małych obszarach skóry lub na szczególnie grubych zmianach. Nadmierne stosowanie kortykosteroidów miejscowych może prowadzić do ścieńczenia skóry.

Analogi witaminy D

Kremy z analogami witaminy D są powszechnie stosowane w połączeniu z kremami sterydowymi lub zamiast nich w leczeniu łagodnej do umiarkowanej łuszczycy, która dotyczy obszarów takich jak kończyny, tułów lub skóra głowy. Działają poprzez spowalnianie produkcji komórek skóry. Mają również działanie przeciwzapalne.

Przykłady analogów witaminy D to kalcypotriol, kalcytriol i takalcytol. Występuje bardzo mało skutków ubocznych, o ile nie używasz więcej niż zalecana ilość.

Inhibitory kalcyneuryny

Inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus i pimekrolimus, to maści lub kremy, które zmniejszają aktywność układu odpornościowego i pomagają zmniejszyć stan zapalny. Są czasami stosowane w leczeniu łuszczycy, która dotyczy wrażliwych obszarów, takich jak twarz, narządy płciowe i fałdy skóry, jeśli kremy sterydowe nie są skuteczne.

Te leki mogą powodować podrażnienie skóry lub uczucie pieczenia i swędzenia po rozpoczęciu stosowania, ale zwykle ustępuje w ciągu tygodnia.

Dziegieć

Dziegieć to gęsty, ciężki olej i jest prawdopodobnie najstarszym leczeniem łuszczycy. Nie wiadomo dokładnie, jak działa, ale może zmniejszyć łuski, stan zapalny i swędzenie.

Może być stosowany w leczeniu łuszczycy dotykającej kończyny, tułów lub skórę głowy, jeśli inne preparaty miejscowe nie są skuteczne. 

Dziegieć może brudzić ubrania i pościel i ma silny zapach. Może być stosowany w połączeniu z fototerapią.

Ditranol

Ditranol jest stosowany od ponad 50 lat w leczeniu łuszczycy. Wykazano, że jest skuteczny w hamowaniu produkcji komórek skóry i ma niewiele skutków ubocznych. Jednak może powodować oparzenia, jeśli jest zbyt skoncentrowany.

Zwykle stosuje się go jako krótkotrwałe leczenie, pod nadzorem szpitalnym, w przypadku łuszczycy, która dotyczy kończyn lub tułowia, ponieważ brudzi wszystko, z czym się zetknie, w tym skórę, ubrania i armaturę łazienkową.

Nakłada się go na skórę (przez osobę noszącą rękawice) i pozostawia na 10 do 60 minut przed zmyciem.

Ditranol może być stosowany w połączeniu z fototerapią.

Fototerapia

Fototerapia wykorzystuje naturalne i sztuczne światło do leczenia łuszczycy. Sztuczną terapię światłem można stosować w szpitalach i niektórych specjalistycznych ośrodkach, zwykle pod opieką dermatologa. Te zabiegi nie są takie same jak korzystanie z solarium.

Fototerapia UVB

Fototerapia UVB wykorzystuje długość fali światła niewidoczną dla ludzkiego oka. Światło spowalnia produkcję komórek skóry i jest skutecznym leczeniem niektórych rodzajów łuszczycy, które nie reagują na leczenie miejscowe.

Każda sesja trwa tylko kilka minut, ale możesz potrzebować chodzić do szpitala 2 lub 3 razy w tygodniu przez 6 do 8 tygodni.

Psoralen plus ultrafiolet A (PUVA)

W tym leczeniu najpierw podaje się tabletkę zawierającą związki zwane psoralenami lub psoralen może być stosowany bezpośrednio na skórę. Sprawia to, że twoja skóra staje się bardziej wrażliwa na światło.

Następnie twoja skóra jest wystawiana na działanie długości fali światła zwanej ultrafioletem A (UVA). To światło przenika głębiej w skórę niż światło UVB.

Leczenie to może być stosowane, jeśli masz ciężką łuszczycę, która nie reaguje na inne leczenie.

Skutki uboczne obejmują nudności, bóle głowy, pieczenie i swędzenie. Możesz potrzebować nosić specjalne okulary przez 24 godziny po zażyciu tabletki, aby zapobiec rozwojowi zaćmy.

Długotrwałe stosowanie tego leczenia nie jest zalecane, ponieważ może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka skóry.

Terapia światłem kombinowanym

Możesz otrzymać kremy lub maści (leczenie miejscowe) w połączeniu z terapią światłem, jeśli:

• Twoja łuszczyca nie reaguje na samą terapię światłem
• nie możesz lub nie chcesz przyjmować leków na łuszczycę

Tabletki, kapsułki i zastrzyki

Jeśli twoja łuszczyca jest ciężka lub inne leczenie nie przyniosło efektów, możesz otrzymać od specjalisty leczenie systemowe. Leczenie systemowe działa w całym organizmie.

Te leki mogą być bardzo skuteczne w leczeniu łuszczycy, ale wszystkie mają potencjalnie poważne skutki uboczne. Wszystkie systemowe leczenie łuszczycy ma korzyści i ryzyko. Przed rozpoczęciem leczenia porozmawiaj z lekarzem o opcjach leczenia i wszelkim związanym z nimi ryzyku.

Jeśli planujesz ciążę, zajdziesz w ciążę lub myślisz o karmieniu piersią, powinieneś również porozmawiać z lekarzem przed zażyciem jakichkolwiek nowych leków, aby sprawdzić, czy nadają się do stosowania w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Istnieją 2 główne rodzaje leczenia systemowego, zwane niesystemowymi (zwykle podawane w postaci tabletek lub kapsułek) i biologicznymi (zwykle podawanymi w postaci zastrzyków).

Leki niesystemowe

Metotreksat

Metotreksat może pomóc w kontrolowaniu łuszczycy poprzez spowolnienie produkcji komórek skóry i tłumienie stanu zapalnego. Zwykle przyjmuje się go raz w tygodniu.

Metotreksat może powodować nudności i może wpływać na produkcję komórek krwi. Długotrwałe stosowanie może uszkodzić wątrobę. Osoby z chorobą wątroby nie powinny przyjmować metotreksatu i nie powinny pić alkoholu podczas jego przyjmowania.

Metotreksat może być bardzo szkodliwy dla rozwijającego się dziecka, dlatego ważne jest, aby kobiety stosowały antykoncepcję i nie zachodziły w ciążę podczas przyjmowania tego leku i przez co najmniej 6 miesięcy po jego odstawieniu.

Mężczyznom zaleca się wstrzymanie się z planowaniem dziecka przez co najmniej 6 miesięcy od ostatniej dawki metotreksatu.

Cyklosporyna

Cyklosporyna to lek, który tłumi układ odpornościowy (lek immunosupresyjny). Pierwotnie był stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu, ale okazał się skuteczny w leczeniu wszystkich rodzajów łuszczycy. Zwykle przyjmuje się go codziennie.

Cyklosporyna zwiększa ryzyko chorób nerek i nadciśnienia tętniczego, które będzie się monitorować.

Acitretin

Acitretin to doustny retinoid, który zmniejsza produkcję komórek skóry. Jest stosowany w leczeniu ciężkiej łuszczycy, która nie reaguje na inne niesystemowe leczenie. Zwykle przyjmuje się go codziennie.

Acitretin ma szeroki zakres skutków ubocznych, w tym suchość i pękanie ust, suchość błon śluzowych nosa i, w rzadszych przypadkach, zapalenie wątroby.

Acitretin może być bardzo szkodliwy dla rozwijającego się dziecka, dlatego ważne jest, aby kobiety stosowały antykoncepcję i nie zachodziły w ciążę podczas przyjmowania tego leku i przez co najmniej 3 lata po jego odstawieniu. Jednak mężczyźnie przyjmującemu acitretin może bezpiecznie spłodzić dziecko.

Inne leki

Apremilast i fumaran dimetylowy to leki, które pomagają zmniejszyć stan zapalny. Przyjmuje się je w postaci codziennych tabletek. Leki te są zalecane tylko osobom z ciężką łuszczycą, która nie reaguje na inne niesystemowe leczenie.

Leczenie biologiczne

Leczenie biologiczne zmniejsza stan zapalny, wpływając na nadmiernie aktywne komórki układu odpornościowego. Zwykle stosuje się je, jeśli masz ciężką łuszczycę, która nie reaguje na inne leczenie, lub jeśli nie możesz stosować innych leków.

Etanercept

Etanercept wstrzykuje się dwa razy w tygodniu, a zostaniesz przeszkolony, jak to robić. Jeśli po 12 tygodniach nie nastąpi poprawa w przypadku łuszczycy, leczenie zostanie przerwane.

Głównym skutkiem ubocznym etanerceptu jest wysypka w miejscu wstrzyknięcia. Jednak ponieważ etanercept wpływa na cały układ odpornościowy, istnieje ryzyko poważnych skutków ubocznych, w tym ciężkich infekcji.

Jeśli w przeszłości miałeś gruźlicę, istnieje ryzyko jej powrotu.

Będziesz monitorowany pod kątem skutków ubocznych podczas leczenia.

Adalimumab

Adalimumab wstrzykuje się raz na 2 tygodnie, a zostaniesz przeszkolony, jak to robić. Jeśli po 16 tygodniach nie nastąpi poprawa w przypadku łuszczycy, leczenie zostanie przerwane.

Główne skutki uboczne adalimumabu obejmują bóle głowy, wysypkę w miejscu wstrzyknięcia i nudności. Jednak ponieważ adalimumab wpływa na cały układ odpornościowy, istnieje ryzyko poważnych skutków ubocznych, w tym ciężkich infekcji.

Będziesz monitorowany pod kątem skutków ubocznych podczas leczenia.

Infliximab

Infliximab podaje się w postaci kroplówki do żyły w szpitalu. Otrzymasz 3 kroplówki w ciągu pierwszych 6 tygodni, a następnie 1 kroplówkę co 8 tygodni. Jeśli po 10 tygodniach nie nastąpi poprawa w przypadku łuszczycy, leczenie zostanie przerwane.

Głównym skutkiem ubocznym infliksimabu jest ból głowy. Jednak ponieważ infliksimab wpływa na cały układ odpornościowy, istnieje ryzyko poważnych skutków ubocznych, w tym ciężkich infekcji.

Będziesz monitorowany pod kątem skutków ubocznych podczas leczenia.

Ustekinumab

Ustekinumab wstrzykuje się na początku leczenia, a następnie ponownie po 4 tygodniach. Po tym wstrzyknięcia wykonuje się co 12 tygodni. Jeśli po 16 tygodniach nie nastąpi poprawa w przypadku łuszczycy, leczenie zostanie przerwane.

Główne skutki uboczne ustekinumabu to infekcja gardła i wysypka w miejscu wstrzyknięcia. Jednak ponieważ ustekinumab wpływa na cały układ odpornościowy, istnieje ryzyko poważnych skutków ubocznych, w tym ciężkich infekcji.

Będziesz monitorowany pod kątem skutków ubocznych podczas leczenia.

Inne leczenie biologiczne

Coraz więcej leków biologicznych podaje się w postaci zastrzyków. Należą do nich guselkumab, brodalumab, secukinumab, ixekizumab, bimekizumab i risankizumab.

Są zalecane osobom z ciężką łuszczycą, która nie uległa poprawie po innych leczeniach lub gdy inne leczenie nie jest odpowiednie.

 Życie z Łuszczycą 

Chociaż łuszczyca jest jedynie drobną niedogodnością dla niektórych osób, może znacząco wpłynąć na jakość życia osób bardziej dotkniętych.

Jeśli masz łuszczycę, możesz uznać następujące porady za pomocne.

Samopielęgnacja

Samopielęgnacja jest niezbędną częścią Twojego codziennego życia. Obejmuje ona przejęcie odpowiedzialności za własne zdrowie i dobre samopoczucie, przy wsparciu osób zaangażowanych w Twoją opiekę.

Samopielęgnacja obejmuje utrzymywanie sprawności i zdrowej wagi, dbanie o dobre zdrowie fizyczne i psychiczne, zapobieganie chorobom lub wypadkom oraz skuteczniejsze leczenie drobnych dolegliwości i chorób przewlekłych.

Osoby z chorobami przewlekłymi mogą odnieść ogromne korzyści z samopielęgnacji. Mogą żyć dłużej, odczuwać mniej bólu, lęku, depresji i zmęczenia, cieszyć się lepszą jakością życia oraz być bardziej aktywne i niezależne. Posiadanie planu opieki pomoże Ci zarządzać leczeniem tak, aby pasowało do Twojego stylu życia.

Kontynuuj leczenie

Ważne jest, aby stosować się do zaleceń lekarza dotyczących leczenia, nawet jeśli Twoja łuszczyca się poprawi.

Ciągłe leczenie może pomóc w zapobieganiu zaostrzeniom. Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości dotyczące leczenia lub jakichkolwiek skutków ubocznych, porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub zespołem opieki zdrowotnej.

Regularne przeglądy

Ponieważ łuszczyca jest zazwyczaj chorobą przewlekłą, możesz być w regularnym kontakcie z zespołem opieki zdrowotnej. Omów z nimi swoje objawy lub obawy, ponieważ im więcej zespół wie, tym bardziej może Ci pomóc.

Pomoc w kosztach leczenia

Jeśli regularnie płacisz za ponad 3 recepty miesięcznie, możesz zaoszczędzić pieniądze, korzystając z certyfikatu uprawniającego do refundacji recept (PPC).

Dalsze informacje

• Sprawdź, czy możesz otrzymać bezpłatne recepty

Zdrowe odżywianie, styl życia i ćwiczenia

Jeśli masz łuszczycę, Twój lekarz może zasugerować pewne zmiany w stylu życia, aby pomóc zmniejszyć objawy, w tym:

• rzucenie palenia
• ograniczenie spożycia alkoholu i trzymanie się zalecanych limitów
• schudnięcie, jeśli masz nadwagę lub otyłość

Osoby z łuszczycą mają nieco większe ryzyko rozwoju cukrzycy i chorób układu krążenia niż ogólna populacja, chociaż nie wiadomo dlaczego.

Regularne ćwiczenia i zdrowa dieta są zalecane każdemu, nie tylko osobom z łuszczycą, ponieważ mogą pomóc w zapobieganiu wielu problemom zdrowotnym. Zdrowa, zbilansowana dieta i regularne ćwiczenia mogą również złagodzić stres, który może poprawić Twoją łuszczycę.

Emocjonalny wpływ łuszczycy

Wpływ, jaki łuszczyca może mieć na wygląd fizyczny, oznacza, że niska samoocena i lęk są powszechne wśród osób z tą chorobą. Może to prowadzić do depresji, szczególnie jeśli łuszczyca się pogarsza.

Twój lekarz rodzinny lub dermatolog zrozumie psychologiczny i emocjonalny wpływ łuszczycy, więc porozmawiaj z nimi o swoich obawach lub lękach.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Niektóre osoby z łuszczycą rozwijają łuszczycowe zapalenie stawów. Powoduje to tkliwość, ból i obrzęk stawów i tkanek łącznych, a także sztywność. Może dotyczyć dowolnego stawu w ciele, ale często dotyczy rąk, stóp, kolan, szyi, kręgosłupa i łokci.

Większość osób rozwija łuszczycowe zapalenie stawów po łuszczycy, ale u niektórych osób rozwija się ono przed zdiagnozowaniem łuszczycy.

Nie ma jednego badania na łuszczycowe zapalenie stawów. Zazwyczaj diagnozuje się je na podstawie kombinacji metod, w tym przeglądu historii medycznej, badań fizycznych, badań krwi, zdjęć rentgenowskich i rezonansu magnetycznego. Jeśli masz łuszczycę, zazwyczaj będziesz miał coroczną ocenę w celu poszukiwania oznak łuszczycowego zapalenia stawów.

Jeśli Twój lekarz uważa, że masz łuszczycowe zapalenie stawów, zazwyczaj zostaniesz skierowany do specjalisty, zwanego reumatologiem, aby można Cię było leczyć lekami przeciwzapalnymi lub reumatoidalnymi.

Ciąża

Łuszczyca nie wpływa na płodność, a kobiety z łuszczycą mogą mieć normalną ciążę i zdrowe dziecko. Niektóre kobiety zauważają poprawę łuszczycy w czasie ciąży, ale u innych nasila się ona.

Porozmawiaj z zespołem opieki zdrowotnej, jeśli myślisz o zajściu w ciążę. Niektóre leki stosowane w leczeniu łuszczycy mogą być szkodliwe dla rozwijającego się dziecka, dlatego stosuj środki antykoncepcyjne podczas ich przyjmowania. Może to dotyczyć zarówno mężczyzn, jak i kobiet, w zależności od leku. Twój zespół opieki zdrowotnej może zaproponować najlepsze sposoby kontrolowania łuszczycy przed rozpoczęciem próby założenia rodziny.

Porozmawiaj z innymi

Wielu ludzi z łuszczycą uważa, że zaangażowanie się w grupy wsparcia jest pomocne. Grupy wsparcia mogą zwiększyć Twoją pewność siebie, zmniejszyć poczucie izolacji i dać Ci praktyczne porady dotyczące życia z chorobą.