Mięśniaki

Mięśniaki to nie nowotworowe guzy, które rozwijają się w łonie macicy lub wokół niej.

Guzy składają się z mięśni i tkanki włóknistej i różnią się wielkością. Czasami są nazywane mięśniakami macicy lub leiomiomami.

Wiele kobiet nie wie, że ma mięśniaki, ponieważ nie występują u nich żadne objawy.

Kobiety, które mają objawy (około 1 na 3) mogą doświadczać:

• obfite miesiączki lub bolesne miesiączki
• bólu brzucha
• bólu dolnego pleców
• częstego oddawania moczu
• zaparć
• bólu lub dyskomfortu podczas stosunku

W rzadkich przypadkach dalsze powikłania spowodowane mięśniakami mogą wpływać na ciążę lub powodować niepłodność.

Konsultacja z lekarzem pierwszego kontaktu

Ponieważ mięśniaki nie powodują często objawów, są czasami diagnozowane przypadkowo podczas rutynowego badania ginekologicznego, testu lub skanu.

Skonsultuj się z lekarzem pierwszego kontaktu, jeśli masz objawy mięśniaków, aby mógł zbadać możliwe przyczyny.

Jeśli lekarz pierwszego kontaktu uważa, że możesz mieć mięśniaki, zwykle skieruje Cię na badanie ultrasonograficzne w celu potwierdzenia diagnozy.

Przeczytaj więcej o diagnozowaniu mięśniaków.

Przyczyny powstawania mięśniaków

Dokładna przyczyna mięśniaków jest nieznana, ale zostały one powiązane z hormonem estrogenem.

Estrogen to żeński hormon rozrodczy wytwarzany przez jajniki (żeńskie narządy rozrodcze).

Mięśniaki zwykle rozwijają się w okresie rozrodczym kobiety (od około 16 roku życia do 50 roku życia), kiedy poziom estrogenu jest najwyższy.

Zwykle zmniejszają się, gdy poziom estrogenu jest niski, na przykład po menopauzie, kiedy u kobiety kończy się miesiączka.

Kto choruje na mięśniaki?

Mięśniaki są powszechne, a około 2 na 3 kobiety rozwijają co najmniej 1 mięśniaka w pewnym momencie życia. Najczęściej występują u kobiet w wieku od 30 do 50 lat.

Uważa się, że mięśniaki rozwijają się częściej u kobiet pochodzenia afrykańsko-karaibskiego.

Uważa się również, że występują częściej u kobiet z nadwagą lub otyłych, ponieważ nadwaga zwiększa poziom estrogenu w organizmie.

Kobiety, które miały dzieci, mają mniejsze ryzyko rozwoju mięśniaków.

Rodzaje mięśniaków

Mięśniaki mogą rosnąć w dowolnym miejscu w macicy i znacznie różnią się wielkością. Niektóre mogą być wielkości grochu, podczas gdy inne mogą być wielkości melona.

Główne rodzaje mięśniaków to:

• mięśniaki śródścienne – najczęstszy rodzaj mięśniaków, które rozwijają się w mięśniowej ścianie macicy
• mięśniaki podsujówkowe – mięśniaki, które rozwijają się na zewnątrz ściany macicy do miednicy i mogą stać się bardzo duże
• mięśniaki podśluzówkowe – mięśniaki, które rozwijają się w warstwie mięśniowej pod wewnętrzną wyściółką macicy i rosną do jamy macicy

W niektórych przypadkach mięśniaki podsujówkowe lub podśluzówkowe są przymocowane do macicy wąską szypułką tkanki. Nazywane są one mięśniakami szypułkowymi.

Leczenie mięśniaków

Mięśniaki nie muszą być leczone, jeśli nie powodują objawów. Po menopauzie często zmniejszają się bez leczenia.

Jeśli masz objawy spowodowane mięśniakami, zwykle najpierw zaleca się leki, które pomogą złagodzić objawy.

Dostępne są również leki, które pomagają zmniejszyć mięśniaki. Jeśli okażą się nieskuteczne, można zalecić operację lub inne, mniej inwazyjne procedury.

Przeczytaj więcej o leczeniu mięśniaków.

 Diagnoza Mięśniaki 

Jeśli lekarz pierwszego kontaktu podejrzewa mięśniaki, zazwyczaj wykona badanie ginekologiczne w celu poszukiwania oczywistych oznak.

Mogą również skierować Cię do lokalnego szpitala na dalsze badania opisane poniżej, aby potwierdzić diagnozę lub wykluczyć inne możliwe przyczyny Twoich objawów.

Czasami mięśniaki są wykrywane podczas rutynowych badań ginekologicznych (pochwowych) lub badań w kierunku innych problemów, ponieważ często nie powodują żadnych objawów.

Badanie ultrasonograficzne (USG)

Jednym z głównych badań wykonywanych w celu zdiagnozowania mięśniaków jest badanie ultrasonograficzne (USG).

Jest to bezbolesne badanie, które wykorzystuje sondę do wytwarzania fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości w celu stworzenia obrazu wnętrza Twojego ciała.

Do pomocy w diagnozowaniu mięśniaków można wykorzystać 2 rodzaje badania ultrasonograficznego:

• badanie ultrasonograficzne przezbrzuszne – gdzie sonda USG jest przesuwana po zewnętrznej stronie brzucha
• badanie ultrasonograficzne przezpochwowe – gdzie mała sonda USG jest wprowadzana do pochwy

Obrazy uzyskane podczas tych badań są przesyłane na monitor, aby lekarz mógł zobaczyć, czy występują oznaki mięśniaków.

Jeśli badanie ultrasonograficzne sugeruje, że masz mięśniaki, możesz zostać skierowany do ginekologa (specjalisty w dziedzinie kobiecych narządów rozrodczych) w celu dalszych badań.

Histeroskopia

Histeroskopia polega na wprowadzeniu małego teleskopu (histeroskopu) do macicy przez pochwę i szyjkę macicy, aby lekarz mógł zbadać wnętrze macicy. Zazwyczaj trwa to około 10 do 15 minut.

Histeroskopia może być niewygodna i może powodować uczucie bólu podobne do bólu miesiączkowego. Przyjęcie ibuprofenu lub paracetamolu na godzinę przed zabiegiem może pomóc.

Jednak dla wielu osób histeroskopia może być bardzo bolesna. Jeśli martwisz się bólem lub masz pytania dotyczące łagodzenia bólu, możesz porozmawiać z personelem szpitala lub kliniki przed dniem histeroskopii.

Możliwe jest znieczulenie ogólne lub wstrzyknięcie, aby pomóc Ci się zrelaksować (sedacja dożylna) podczas histeroskopii.

Histeroskopia jest najczęściej stosowana do poszukiwania mięśniaków wewnątrz macicy (mięśniaki podśluzówkowe).

Laparoskopia

Laparoskop to mały teleskop ze źródłem światła i kamerą na jednym końcu. Kamera przesyła obrazy wnętrza brzucha lub miednicy na monitor telewizyjny.

Podczas laparoskopii chirurg wykona małe nacięcie (cięcie) w brzuchu.

Laparoskop zostanie wprowadzony do brzucha, aby umożliwić zbadanie narządów i tkanek wewnątrz brzucha lub miednicy.

Stosuje się znieczulenie ogólne, więc będziesz spać podczas zabiegu.

Biopsja

W niektórych przypadkach podczas histeroskopii można pobrać małą próbkę tkanki (biopsję) do dokładniejszego zbadania pod mikroskopem.

 Leczenie Mięśniaków 

Leczenie może nie być konieczne, jeśli masz mięśniaki, ale nie masz żadnych objawów, lub jeśli masz tylko łagodne objawy, które nie wpływają znacząco na Twoją codzienną aktywność.

Mięśniaki często zmniejszają się po menopauzie, a Twoje objawy zwykle ustępują lub całkowicie znikają.

Jeśli masz mięśniaki, które wymagają leczenia, lekarz pierwszego kontaktu może zalecić leki, aby złagodzić objawy.

Może jednak być konieczna wizyta u ginekologa (specjalisty w dziedzinie kobiecych narządów rozrodczych) w celu dalszego leczenia farmakologicznego lub chirurgicznego, jeśli te metody okażą się nieskuteczne.

Skonsultuj się z lekarzem pierwszego kontaktu, aby omówić najlepszy plan leczenia dla Ciebie.

Leki na objawy

Dostępne są leki, które mogą być stosowane do zmniejszenia obfitych miesiączek, ale mogą być mniej skuteczne w przypadku większych mięśniaków.

Leki te są opisane poniżej.

Lewonorgestrelowy system wewnątrzmaciczny (IUS z lewonorgestrelem)

System wewnątrzmaciczny z lewonorgestrelem (IUS z lewonorgestrelem) to małe, plastikowe urządzenie w kształcie litery T, umieszczane w macicy, które powoli uwalnia hormon progestagenowy, lewonorgestrel.

Zapobiega to szybkiemu wzrostowi błony śluzowej macicy, dzięki czemu jest ona cieńsza, a krwawienie staje się lżejsze.

Skutki uboczne związane z IUS z lewonorgestrelem obejmują:

• nieregularne krwawienia, które mogą trwać od 3 do 6 miesięcy
• trądzik
• bóle głowy
• wrażliwość piersi
• w niektórych przypadkach brak miesiączek (brak miesiączki)

IUS z lewonorgestrelem działa również jako środek antykoncepcyjny, ale nie wpływa na Twoje szanse na zajście w ciążę po zaprzestaniu jego stosowania.

Kwas traneksamowy

Jeśli IUS z lewonorgestrelem jest niewskazane (na przykład, jeśli nie jest pożądana antykoncepcja), można rozważyć stosowanie tabletek z kwasem traneksamowym.

Działają one poprzez wspomaganie krzepnięcia krwi, zmniejszając utratę krwi.

Tabletki kwasu traneksamowego są przyjmowane 3 lub 4 razy dziennie podczas miesiączki przez maksymalnie 4 dni.

Tabletki kwasu traneksamowego nie są środkiem antykoncepcyjnym i nie wpływają na Twoje szanse na zajście w ciążę.

Możliwymi skutkami ubocznymi tabletek z kwasem traneksamowym są nudności, wymioty lub biegunka.

Leki przeciwzapalne

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen i kwas mefenamowy, mogą być przyjmowane 3 razy dziennie od pierwszego dnia Twojej miesiączki do momentu ustąpienia lub zmniejszenia się krwawienia do akceptowalnego poziomu.

NLPZ działają poprzez zmniejszenie produkcji przez organizm substancji podobnej do hormonu, zwanej prostaglandyną, która jest związana z obfitymi miesiączkami.

Leki przeciwzapalne są również lekami przeciwbólowymi, ale nie są środkiem antykoncepcyjnym.

Częstymi skutkami ubocznymi NLPZ są niestrawność i biegunka.

Pigułka antykoncepcyjna

Pigułka antykoncepcyjna jest popularną metodą antykoncepcji, która zapobiega uwolnieniu komórki jajowej z jajników, aby zapobiec ciąży.

Oprócz zmniejszenia krwawienia, niektóre pigułki antykoncepcyjne mogą pomóc w zmniejszeniu bólu menstruacyjnego.

Lekarz pierwszego kontaktu może udzielić Ci dalszych informacji na temat antykoncepcji i pigułki antykoncepcyjnej.

Progestagen doustny

Progestagen doustny to syntetyczny (sztuczny) progesteron (jeden z żeńskich hormonów płciowych), który może pomóc w zmniejszeniu obfitych miesiączek.

Zazwyczaj jest przyjmowany jako tabletka raz dziennie od 5 do 26 dnia cyklu menstruacyjnego, licząc pierwszy dzień miesiączki jako dzień 1.

Progestagen doustny działa poprzez zapobieganie szybkiemu wzrostowi błony śluzowej macicy. Nie jest to środek antykoncepcyjny, ale może zmniejszyć Twoje szanse na zajście w ciążę podczas jego stosowania.

Skutki uboczne progestagenu doustnego mogą być nieprzyjemne i obejmują przyrost masy ciała, tkliwość piersi i krótkotrwały trądzik.

Progestagen wstrzykiwany

Progestagen jest również dostępny w postaci zastrzyku w leczeniu obfitych miesiączek. Działa poprzez zapobieganie szybkiemu wzrostowi błony śluzowej macicy.

Tą formę progestagenu można wstrzykiwać raz na 13 tygodni tak długo, jak długo trwa leczenie.

Częstymi skutkami ubocznymi progestagenu wstrzykiwanego są:

• przyrost masy ciała
• nieregularne krwawienia
• brak miesiączki

Progestagen wstrzykiwany działa również jako środek antykoncepcyjny. Nie zapobiega zajściu w ciążę po zaprzestaniu jego stosowania, chociaż może wystąpić znaczne opóźnienie (do 12 miesięcy) po zaprzestaniu jego stosowania, zanim będziesz w stanie zajść w ciążę.

Leki do zmniejszania mięśniaków

Analogi hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH)

Jeśli nadal odczuwasz objawy związane z mięśniakami pomimo leczenia powyższymi lekami, lekarz pierwszego kontaktu może skierować Cię do ginekologa.

Mogą oni przepisać lek zwany analogami hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH), aby pomóc w zmniejszeniu mięśniaków.

Analogi GnRH, takie jak octan gosorelina, to hormony podawane w zastrzykach. Działają one poprzez wpływ na przysadkę mózgową, która zatrzymuje jajniki w produkcji estrogenu.

Przysadka mózgowa to mała, wielkością grochu, gruczoł zlokalizowany u podstawy mózgu. Kontroluje ona wiele ważnych gruczołów hormonalnych w organizmie.

Analogi GnRH zatrzymują Twój cykl menstruacyjny (miesiączkę), ale nie są środkiem antykoncepcyjnym. Nie wpływają na Twoje szanse na zajście w ciążę po zaprzestaniu ich stosowania.

Jeśli przepisano Ci analogi GnRH, mogą one pomóc w złagodzeniu obfitych miesiączek i wszelkich uczuć ucisku w brzuchu. Pomagają również poprawić objawy częstego oddawania moczu i zaparcie.

Analogi GnRH są czasami również stosowane do zmniejszania mięśniaków przed operacją w celu ich usunięcia.

Analogi GnRH mogą powodować szereg skutków ubocznych podobnych do menopauzy, w tym:

• uderzenia gorąca
• zwiększone pocenie się
• sztywność mięśni
• suchość pochwy

Czasami zaleca się połączenie analogów GnRH z małymi dawkami hormonoterapii (HRT), aby zapobiec tym skutkom ubocznym.

Osteoporoza (rozrzedzenie kości) jest okazjonalnym skutkiem ubocznym przyjmowania analogów GnRH.

Lekarz pierwszego kontaktu może udzielić Ci więcej informacji na ten temat i może przepisać dodatkowe leki, aby zminimalizować rozrzedzenie kości.

Analogi GnRH są przepisywane tylko na krótki okres (maksymalnie 6 miesięcy naraz). Twoje mięśniaki mogą odrosnąć do pierwotnego rozmiaru po zaprzestaniu leczenia.

Możesz otrzymać rodzaj analogu GnRH, który zawiera również estrogen i progesteron. Jest przyjmowany w postaci tabletki i można go przyjmować tak długo, jak potrzebujesz.

Octan uliprystalu

Octan uliprystalu (Esmya) to lek, który może być stosowany w leczeniu mięśniaków. Jednak powinien być on przepisywany tylko okazjonalnie, jeśli:

• masz umiarkowane lub ciężkie objawy
• jesteś dorosłą kobietą i nie osiągnęłaś menopauzy
• operacja i procedury niechirurgiczne nie są odpowiednie, nie zadziałały lub zdecydujesz się ich nie wykonywać

Dzieje się tak, ponieważ istnieje ryzyko poważnego uszkodzenia wątroby i niewydolności wątroby.

Jeśli Twój lekarz uważa, że octan uliprystalu może być dla Ciebie odpowiedni, powinien omówić z Tobą ryzyko i korzyści, abyś mogła podjąć świadomą decyzję.

Jeśli zdecydujesz się spróbować octanu uliprystalu, funkcja Twojej wątroby będzie ściśle monitorowana za pomocą badań czynnościowych wątroby przed, w trakcie i po leczeniu.

Zgłoś się do lekarza pierwszego kontaktu lub zadzwoń pod numer 112, jeśli wystąpią objawy uszkodzenia wątroby, takie jak:

• ból brzucha
• żółknięcie skóry lub oczu (żółtaczka)
• ciemny mocz
• zmęczenie
• brak apetytu
• nudności i wymioty

Możesz wystąpić te objawy nawet po zaprzestaniu przyjmowania octanu uliprystalu.

Obecnie nie ma obaw związanych z antykoncepcyjną pigułką awaryjną ellaOne, która również zawiera octan uliprystalu.

Chirurgia

Chirurgia w celu usunięcia mięśniaków może być rozważana, jeśli Twoje objawy są szczególnie nasilone, a leki okazały się nieskuteczne.

Dostępnych jest kilka różnych procedur, które można wykorzystać do leczenia mięśniaków. Lekarz pierwszego kontaktu skieruje Cię do specjalisty, który omówi z Tobą opcje, w tym korzyści i wszelkie związane z nimi ryzyko.

Główne procedury chirurgiczne stosowane w leczeniu mięśniaków są opisane poniżej.

Histerektomia

Histerektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu macicy.

Histerektomia może być zalecana, jeśli masz duże mięśniaki lub silne krwawienia i nie chcesz mieć więcej dzieci.

Istnieje kilka różnych sposobów wykonania histerektomii, w tym przez pochwę lub przez kilka małych nacięć (cięć) w brzuchu (odbycie).

W zależności od zastosowanej techniki, histerektomia może być przeprowadzana z użyciem znieczulenia rdzeniowego lub znieczulenia dooponowego, w którym znieczula się dolne części ciała. 

Czasami stosuje się znieczulenie ogólne, w którym będziesz spać podczas zabiegu.

Zazwyczaj będziesz musiał pozostać w szpitalu przez kilka dni po histerektomii. Pełny powrót do zdrowia zajmuje około 6 do 8 tygodni, w tym czasie powinieneś jak najwięcej odpoczywać.

Skutki uboczne histerektomii mogą obejmować wczesną menopauzę i obniżenie libido (spadek popędu seksualnego). Zwykle zdarza się to tylko wtedy, gdy usunięto jajniki.

Miomektomia

Miomektomia to operacja polegająca na usunięciu mięśniaków ze ściany macicy. Może być rozważana jako alternatywa dla histerektomii, jeśli nadal chcesz mieć dzieci.

Miomektomia nie jest jednak odpowiednia dla wszystkich rodzajów mięśniaków. Twój ginekolog powie Ci, czy zabieg jest odpowiedni dla Ciebie, biorąc pod uwagę takie czynniki, jak wielkość, liczba i położenie Twoich mięśniaków.

W zależności od wielkości i położenia mięśniaków, miomektomia może polegać na wykonaniu kilku małych nacięć w brzuchu (chirurgia laparoskopowa) lub jednego większego nacięcia (chirurgia otwarta).

Miomektomie są przeprowadzane w znieczuleniu ogólnym i zazwyczaj będziesz musiał pozostać w szpitalu przez kilka dni po zabiegu. Zostaniesz poinstruowany, aby odpoczywał przez kilka tygodni podczas rekonwalescencji.

Miomektomie są zwykle skutecznym leczeniem mięśniaków, chociaż istnieje ryzyko, że mięśniaki odrosną i będzie potrzebna kolejna operacja.

Resekcja histeroskopowa mięśniaków

Resekcja histeroskopowa mięśniaków to zabieg, w którym cienki teleskop (histeroskop) i małe narzędzia chirurgiczne są używane do usunięcia mięśniaków.

Zabieg może być stosowany do usuwania mięśniaków z wnętrza macicy (mięśniaki podśluzówkowe) i jest odpowiedni dla kobiet, które chcą mieć dzieci w przyszłości.

Nie są wymagane nacięcia, ponieważ histeroskop jest wprowadzany przez pochwę do macicy przez wejście do macicy (szyjkę macicy).

Wymagane są liczne wkłucia, aby usunąć jak najwięcej tkanki mięśniaka.

Zabieg jest często przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym, chociaż można również zastosować znieczulenie miejscowe. Zazwyczaj możesz wrócić do domu tego samego dnia co zabieg.

Po zabiegu możesz odczuwać skurcze brzucha. Może również wystąpić niewielka ilość krwawienia z pochwy, które powinno ustąpić w ciągu kilku tygodni.

Morcelacja histeroskopowa mięśniaków

Morcelacja histeroskopowa mięśniaków to zabieg, w którym lekarz, który otrzymał specjalistyczne szkolenie, używa histeroskopu i małych narzędzi chirurgicznych do usunięcia mięśniaków.

Histeroskop jest wprowadzany do macicy przez szyjkę macicy, a specjalne urządzenie zwane morcelatorem jest używane do cięcia i usuwania tkanki mięśniaka.

Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Zazwyczaj możesz wrócić do domu tego samego dnia.

Główną zaletą morcelacji histeroskopowej w porównaniu z resekcją histeroskopową jest to, że histeroskop jest wprowadzany tylko raz, a nie kilka razy, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia macicy.

Zabieg może być opcją w przypadkach, gdy występują poważne powikłania.

Procedury niechirurgiczne

Oprócz tradycyjnych technik chirurgicznych w leczeniu mięśniaków dostępne są również leczenie niechirurgiczne.

Embolizacja tętnic macicznych (UAE)

Embolizacja tętnic macicznych (UAE) to alternatywna procedura dla histerektomii lub miomektomii w leczeniu mięśniaków. Może być zalecana dla kobiet z dużymi mięśniakami.

UAE jest przeprowadzana przez radiologa, lekarza specjalizującego się w interpretacji zdjęć rentgenowskich i skanów. Polega na zablokowaniu naczyń krwionośnych, które zaopatrują mięśniaki, powodując ich zmniejszenie.

Podczas zabiegu specjalny roztwór jest wstrzykiwany przez mały cewnik, który jest prowadzony za pomocą zdjęcia rentgenowskiego przez naczynie krwionośne w nodze.

Jest przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym, więc będziesz czuwać, ale obszar poddawany leczeniu zostanie znieczulony.

Zazwyczaj będziesz musiał pozostać w szpitalu przez jeden lub dwa dni po UAE. Po wyjściu ze szpitala zaleci się odpoczynek przez 1 do 2 tygodni.

Chociaż możliwe jest zajście w udaną ciążę po UAE, ogólny wpływ procedury na płodność i ciążę jest niepewny.

Dlatego powinien być przeprowadzany tylko po omówieniu potencjalnego ryzyka, korzyści i niepewności z lekarzem.

Ablacja błony śluzowej macicy

Ablacja błony śluzowej macicy to stosunkowo drobny zabieg, który polega na usunięciu błony śluzowej macicy.

Jest stosowana głównie w celu zmniejszenia obfitych krwawień u kobiet bez mięśniaków, ale może być również stosowana w leczeniu małych mięśniaków w błonie śluzowej macicy.

Dotkniętą błonę śluzową macicy można usunąć na kilka sposobów – na przykład za pomocą energii laserowej, rozgrzanej pętli drucianej lub gorącego płynu w balonie.

Zabieg można przeprowadzić w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym.

Jest stosunkowo szybki, trwa około 20 minut, i zazwyczaj możesz wrócić do domu tego samego dnia.

Możesz odczuwać krwawienie z pochwy i skurcze brzucha przez kilka dni po zabiegu, chociaż u niektórych kobiet występuje krwawa wydzielina przez 3 lub 4 tygodnie.

Niektóre kobiety zgłosiły silniejszy lub dłuższy ból po ablacji błony śluzowej macicy.

W takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu lub członkiem zespołu opieki szpitalnej, który może przepisać silniejszy lek przeciwbólowy.

Możliwe jest zajście w ciążę po ablacji błony śluzowej macicy, ale zabieg nie jest zalecany dla kobiet, które chcą mieć więcej dzieci, ponieważ ryzyko poważnych problemów, takich jak poronienie, jest wysokie.

Procedury wspomagane rezonansem magnetycznym (MRI)

Istnieją również 2 stosunkowo nowe techniki leczenia mięśniaków, które wykorzystują rezonans magnetyczny (MRI).

Są to:

• Ablacja laserowa przezskórna wspomagana rezonansem magnetycznym
• Skupiona ultrasonografia przezskórna wspomagana rezonansem magnetycznym

Techniki te wykorzystują rezonans magnetyczny do kierowania energią laserową lub energią ultradźwiękową w celu zniszczenia mięśniaka.

Metody te nie mogą być stosowane do leczenia wszystkich rodzajów mięśniaków, a długoterminowe korzyści i ryzyko są nieznane.

Prowadzone są dalsze badania, ale istnieją pewne dowody na to, że te nieinwazyjne procedury przynoszą krótkotrwałe i średnioterminowe korzyści, gdy są wykonywane przez doświadczonego lekarza.

Należy jednak wziąć pod uwagę wpływ na ciążę i kobiety, które chcą mieć dziecko w przyszłości.

Dowiedz się więcej o:

Procedury wspomagane ultradźwiękami

Przezpochwowa ablacja radiofrequency wspomagana ultradźwiękami to nowa procedura, która wykorzystuje ciepło do zmniejszania mięśniaków.

Przed zabiegiem otrzymasz znieczulenie ogólne lub miejscowe, więc nie będziesz odczuwać bólu.

Długi, cienki instrument z sondą ultradźwiękową na końcu jest wprowadzany przez pochwę, przez szyjkę macicy i do macicy.

Sonda ultradźwiękowa wysyła obrazy na ekran, który pomaga lekarzowi zobaczyć mięśniaka. Następnie ciepło jest przykładane do mięśniaka, aby go zmniejszyć.

Ponieważ przezpochwowa ablacja radiofrequency wspomagana ultradźwiękami jest nowym leczeniem, dowody na jego bezpieczeństwo i długoterminową skuteczność są ograniczone.

Twój lekarz powinien wyjaśnić możliwe ryzyko i korzyści przed podjęciem decyzji o zabiegu.

 Powikłania Mięśniaki 

Większość kobiet nie doświadcza żadnych objawów mięśniaków, ale w rzadkich przypadkach mogą one powodować poważne problemy.

Prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań zależy od takich czynników, jak położenie mięśniaków i ich wielkość.

Problemy podczas ciąży

Jeśli mięśniaki są obecne podczas ciąży, czasami może to prowadzić do problemów z rozwojem dziecka lub trudności podczas porodu.

Kobiety z mięśniakami mogą odczuwać ból brzucha podczas ciąży, a istnieje ryzyko przedwczesnego porodu.

Jeśli duże mięśniaki blokują pochwę, może być konieczne cięcie cesarskie (gdzie dziecko jest dostarczane przez nacięcie w brzuchu i macicy).

W rzadkich przypadkach mięśniaki mogą powodować poronienie (utratę ciąży w ciągu pierwszych 23 tygodni).

Twój lekarz rodzinny lub położna będą mogli udzielić Ci dalszych informacji i porad, jeśli masz mięśniaki i jesteś w ciąży.

Niepłodność

Niepłodność (niemożność zajścia w ciążę) może wystąpić w przypadkach, gdy kobieta ma duże mięśniaki.

Mięśniaki czasami mogą uniemożliwić zapłodnionej komórce jajowej przyczepienie się do błony śluzowej macicy lub uniemożliwić plemnikom dotarcie do komórki jajowej, ale jest to rzadkie.

Jeśli masz mięśniaka podśluzówkowego (mięśniaka, który rośnie ze ściany mięśniowej do jamy macicy), może on zablokować jajowód, utrudniając zajście w ciążę.

Jajowody łączą jajniki (gdzie uwalniana jest komórka jajowa) z macicą.