Dysforia płciowa

Dysforia płciowa to termin, który opisuje poczucie niepokoju, które może odczuwać osoba z powodu niezgodności między jej płcią biologiczną a tożsamością płciową.

To poczucie niepokoju lub niezadowolenia może być tak silne, że może prowadzić do depresji i lęku oraz negatywnie wpływać na codzienne życie.

Czym jest tożsamość płciowa?

Tożsamość płciowa odnosi się do naszego poczucia tego, kim jesteśmy i jak postrzegamy siebie oraz jak się opisujemy.

Większość ludzi identyfikuje się jako „mężczyzna” lub „kobieta”. Te są czasami nazywane tożsamościami „binarnymi”.

Ale niektórzy ludzie czują, że ich tożsamość płciowa różni się od ich płci biologicznej.

Na przykład, niektórzy ludzie mogą mieć męskie narządy płciowe i zarost, ale nie identyfikują się jako mężczyzna lub nie czują się męsko.

Niektórzy mogą mieć żeńskie narządy płciowe i piersi, ale nie identyfikują się jako kobieta lub nie czują się kobieco.

Niektórzy ludzie nie definiują siebie jako posiadający tożsamość „binarną”. Dla nich koncepcja płci nie jest istotna dla ich tożsamości.

Mogą używać różnych terminów, takich jak agender, różnorodność płciowa, brakzgodność płciowa, aby opisać swoją tożsamość. Jednak jako grupa są często nazywani „osobami niebinarnymi”.

Dysforia płciowa a tożsamość płciowa

Wielu ludzi z dysforią płciową ma silne, trwałe pragnienie, aby żyć życiem, które „pasuje” lub wyraża ich tożsamość płciową. Robią to, zmieniając sposób, w jaki wyglądają i się zachowują.

Niektórzy ludzie z dysforią płciową, ale nie wszyscy, mogą chcieć używać hormonów, a czasami operacji, aby wyrazić swoją tożsamość płciową.

Dysforia płciowa nie jest chorobą psychiczną, ale niektórzy ludzie mogą rozwinąć problemy ze zdrowiem psychicznym z powodu dysforii płciowej.

Objawy dysforii płciowej

Osoby z dysforią płciową mogą zmienić swój wygląd, zachowanie lub zainteresowania.

Mogą również wykazywać oznaki dyskomfortu lub cierpienia, w tym:

• niska samoocena
• wycofanie się lub izolacja społeczna
• depresja lub lęk
• podejmowanie niepotrzebnego ryzyka
• zaniedbywanie siebie

Przeczytaj więcej o objawach dysforii płciowej.

Dzieci a tożsamość płciowa

Dzieci mogą wykazywać zainteresowanie ubraniami lub zabawkami, które społeczeństwo uważa za bardziej związane z płcią przeciwną. Mogą być niezadowolone ze swoich cech płciowych.

Jednak tego typu zachowanie jest dość powszechne w dzieciństwie i jest częścią dorastania. Nie oznacza to, że wszystkie dzieci zachowujące się w ten sposób mają dysforię płciową lub inne problemy z tożsamością płciową.

Niewielka liczba dzieci może odczuwać trwały i silny dyskomfort, który nasila się z wiekiem. Często dzieje się to w okresie dojrzewania, kiedy młodzi ludzie mogą czuć, że ich wygląd fizyczny nie pasuje do ich tożsamości płciowej.

To uczucie może utrzymywać się we wczesnym życiu dorosłym, a niektórzy ludzie mają silne pragnienie zmiany części swojego wyglądu fizycznego, takich jak zarost lub piersi.

Dowiedz się więcej, jeśli uważasz, że twoje dziecko może być osobą transpłciową lub niebinarną.

Leczenie dysforii płciowej

Po szczegółowej ocenie w celu potwierdzenia diagnozy dysforii płciowej i tego, co to oznacza dla ciebie, zespół GDC będzie współpracował z tobą w celu ustalenia uzgodnionego planu leczenia.

Jeśli zostanie stwierdzone, że nie masz dysforii płciowej, GDC może zalecić inne formy wsparcia twojemu lekarzowi pierwszego kontaktu.

Leczenie zapewniane przez GDC ma na celu zapewnienie trwałej ulgi w dysforii płciowej. Może to oznaczać różne rzeczy dla różnych osób.

Dla niektórych osób leczenie może polegać jedynie na akceptacji i potwierdzeniu lub potwierdzeniu ich tożsamości. Dla innych może to wiązać się z większymi zmianami, takimi jak zmiany w głosie, terapia hormonalna lub operacja.

Przeczytaj więcej o leczeniu dysforii płciowej.

Co powoduje dysforię płciową?

Dokładna przyczyna dysforii płciowej nie jest jasna.

Rozwój płci jest złożony i wciąż istnieją rzeczy, które nie są znane lub w pełni zrozumiałe.

Dysforia płciowa nie jest związana z orientacją seksualną. Osoby z dysforią płciową mogą identyfikować się jako heteroseksualne, homoseksualne, lesbijki lub biseksualne.

Jak powszechna jest dysforia płciowa?

Liczba osób kierowanych i diagnozowanych z powodu tego schorzenia znacznie wzrosła w ciągu ostatniej dekady. W latach 2018/19 około 8000 osób zostało skierowanych do usług dotyczących dysforii płciowej dla dorosłych w Anglii.

 Znaki Dysforia płciowa 

Osoby z dysforią płciową mogą odczuwać szeroką gamę uczuć i zachowań, które wykazują dyskomfort lub niepokój.

Poziom cierpienia może być silny i wpływać na wszystkie obszary ich życia.

Znaki dysforii płciowej u dzieci

Diagnoza dysforii płciowej u dzieci jest rzadka.

Większość dzieci, które wydają się być zdezorientowane co do swojej tożsamości płciowej w młodym wieku, nie będzie czuć się tak samo po okresie dojrzewania. Zabawa w role nie jest nietypowa u małych dzieci.

Jednak skonsultuj się z lekarzem rodzinnym, jeśli martwisz się, że Twoje dziecko wykazuje objawy depresji, lęku lub wycofania.

Możesz zapytać, czy te zachowania zostały zauważone w szkole, zanim zasięgniesz porady lekarza rodzinnego.

Przeczytaj więcej o tym, jeśli uważasz, że Twoje dziecko może być osobą transpłciową lub niebinarną.

Znaki dysforii płciowej u nastolatków i dorosłych

Jeśli Twoje uczucia związane z dysforią płciową zaczęły się w dzieciństwie, możesz teraz mieć znacznie jaśniejsze poczucie swojej tożsamości płciowej i tego, jak chcesz sobie z nią poradzić.

Możesz jednak również dowiedzieć się, że uczucia, które miałeś w młodszym wieku, znikają z czasem i czujesz się komfortowo ze swoją płcią biologiczną.

Lub możesz odkryć, że identyfikujesz się jako gej, lesbijka lub biseksualista.

Sposób, w jaki dysforia płciowa wpływa na nastolatków i dorosłych, różni się od dzieci. Możesz czuć:

• pewność, że Twoja tożsamość płciowa jest sprzeczna z Twoją płcią biologiczną
• komfort tylko wtedy, gdy odgrywasz rolę płciową preferowanej tożsamości płciowej (może obejmować tożsamość niebinarną)
• silną chęć ukrycia lub pozbycia się fizycznych oznak swojej płci biologicznej, takich jak piersi lub zarost twarzy
• silną niechęć do narządów płciowych swojej płci biologicznej

Możesz czuć się samotny lub wyizolowany od innych. Możesz również spotkać się z presją ze strony przyjaciół, kolegów z klasy lub współpracowników lub rodziny, aby zachowywać się w określony sposób. Lub możesz doświadczać zastraszania i nękania za to, że jesteś inny.

Posiadanie lub tłumienie tych uczuć wpływa na Twoje samopoczucie emocjonalne i psychiczne.

Jeśli czujesz się przygnębiony

Istnieją inne linie pomocy w zakresie zdrowia psychicznego, które mogą okazać się pomocne.

 Leczenie Dysforia płciowa 

Leczenie dysforii płciowej ma na celu pomóc ludziom żyć w sposób, w jaki chcą, w ich preferowanej tożsamości płciowej lub jako osoby niebinarne.

To, co to oznacza, będzie się różnić w zależności od osoby i jest inne dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Czas oczekiwania na skierowanie i leczenie jest obecnie długi.

Leczenie dla dzieci i młodzieży

Twoje dziecko lub nastolatek zostanie objęte opieką interdyscyplinarnego zespołu, w skład którego wchodzi:

• psycholog kliniczny
• psychoterapeuta dziecięcy
• psychiatra dziecięcy i młodzieżowy
• terapeuta rodzinny
• pracownik socjalny

Zespół przeprowadzi szczegółową ocenę, zazwyczaj podczas 3 do 6 spotkań w ciągu kilku miesięcy.

W zależności od wyników oceny, opcje dla dzieci i młodzieży obejmują:

• terapię rodzinną
• indywidualną psychoterapię dziecka
• wsparcie lub poradnictwo dla rodziców
• pracę grupową dla młodzieży i ich rodziców
• regularne przeglądy w celu monitorowania rozwoju tożsamości płciowej
• skierowanie do lokalnej służby zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży (CYPMHS) w przypadku poważniejszych problemów emocjonalnych

Większość terapii oferowanych na tym etapie ma charakter psychologiczny, a nie medyczny. Dzieje się tak, ponieważ w wielu przypadkach zachowania lub uczucia związane z różnicą płci znikają, gdy dzieci osiągają wiek dojrzewania.

Hormonoterapia u dzieci i młodzieży

Niektórzy młodzi ludzie z trwałymi oznakami dysforii płciowej, którzy spełniają surowe kryteria, mogą zostać skierowani do specjalisty od hormonów (endokrynologa konsultanta). Jest to dodatkowe wsparcie psychologiczne.

Hormony hamujące dojrzewanie i hormony potwierdzające płeć

Hormony hamujące dojrzewanie

Hormony hamujące dojrzewanie nie są dostępne dla dzieci i młodzieży w leczeniu dysforii płciowej lub niespójności płciowej. Dzieje się tak, ponieważ brakuje dowodów na ich bezpieczeństwo kliniczne i skuteczność.

Hormony potwierdzające płeć

Od około 16 roku życia młodym ludziom z rozpoznaniem niespójności płciowej lub dysforii płciowej, którzy spełniają różne kryteria kliniczne, można podawać hormony potwierdzające płeć wraz ze wsparciem psychospołecznym i psychologicznym.

Hormony te powodują niektóre nieodwracalne zmiany, takie jak:

• rozwój piersi (spowodowany przyjmowaniem estrogenów)
• zmiana lub pogłębienie głosu (spowodowana przyjmowaniem testosteronu)

Długotrwałe leczenie hormonami potwierdzającymi płeć może prowadzić do tymczasowej, a nawet trwałej niepłodności.

Jednak ponieważ hormony potwierdzające płeć wpływają na ludzi w różny sposób, nie należy ich uważać za niezawodną formę antykoncepcji.

Istnieją pewne niepewności dotyczące ryzyka długotrwałego leczenia hormonami potwierdzającymi płeć.

Przejście do usług związanych z tożsamością płciową dorosłych

Młodzież w wieku 17 lat lub starsza może być konsultowana w klinice tożsamości płciowej dla dorosłych lub skierowana do niej z kliniki tożsamości płciowej dla dzieci i młodzieży.

W tym wieku nastolatek i zespół kliniczny mogą być bardziej pewni potwierdzenia diagnozy dysforii płciowej. Jeśli jest to pożądane, można podjąć kroki w kierunku bardziej trwałych zabiegów, które pasują do wybranej tożsamości płciowej lub jako osoby niebinarne.

Leczenie dla dorosłych

Dorośli, którzy uważają, że mogą mieć dysforię płciową, powinni zostać skierowani do kliniki dysforii płciowej (GDC).

GDC posiada interdyscyplinarny zespół specjalistów opieki zdrowotnej, którzy oferują bieżącą ocenę, leczenie, wsparcie i poradnictwo, w tym:

• wsparcie psychologiczne, takie jak poradnictwo
• hormonoterapia krzyżowa
• terapia mowy i języka (terapia głosu), aby pomóc Ci brzmieć bardziej typowo dla Twojej tożsamości płciowej

Dla niektórych osób wsparcie i porady z kliniki są wszystkim, czego potrzebują, aby czuć się komfortowo ze swoją tożsamością płciową. Inni będą potrzebować bardziej rozległego leczenia.

Hormonoterapia dla dorosłych

Celem hormonoterapii jest sprawienie, byś czuł się bardziej komfortowo ze sobą, zarówno pod względem wyglądu fizycznego, jak i samopoczucia. Hormony zwykle trzeba przyjmować do końca życia, nawet jeśli poddasz się operacji zmiany płci.

Ważne jest, aby pamiętać, że hormonoterapia jest tylko jednym z elementów leczenia dysforii płciowej. Inne obejmują terapię głosu i wsparcie psychologiczne. Decyzja o rozpoczęciu hormonoterapii zostanie podjęta po rozmowie z zespołem klinicznym.

Ogólnie rzecz biorąc, osoby pragnące maskulinizacji zwykle przyjmują testosteron, a osoby pragnące feminizacji zwykle przyjmują estrogen.

Oba zwykle mają dodatkowy efekt tłumienia wydzielania „niepożądanych” hormonów z jąder lub jajników.

Niezależnie od stosowanej hormonoterapii, może minąć kilka miesięcy, zanim zacznie działać, co może być frustrujące.

Ważne jest również, aby pamiętać, czego nie może zmienić, takiego jak wzrost lub szerokość lub wąskość ramion.

Skuteczność hormonoterapii jest również ograniczona przez czynniki specyficzne dla danej osoby (takie jak czynniki genetyczne), których nie można przezwyciężyć, po prostu dostosowując dawkę.

Dowiedz się, jak zaoszczędzić pieniądze na recepty na leki hormonalne dzięki certyfikatowi przedpłaty za recepty.

Ryzyko hormonoterapii

Istnieją pewne niepewności dotyczące ryzyka długotrwałej hormonoterapii krzyżowej. Klinika omówi to z Tobą i znaczenie regularnych badań krwi z lekarzem rodzinnym.

Najczęstsze ryzyko lub skutki uboczne obejmują:

• zakrzepy krwi
• kamienie żółciowe
• przyrost masy ciała
• trądzik
• dyslipidemia (nieprawidłowy poziom tłuszczu we krwi)
• podwyższony poziom enzymów wątrobowych
• wielokrwinkowość (wysokie stężenie czerwonych krwinek)
• wypadanie włosów lub łysienie (łysienie androgenowe)

Istnieją inne ryzyka, jeśli przyjmujesz hormony kupowane przez Internet lub z nieuregulowanych źródeł. Zdecydowanie zaleca się ich unikania.

Długotrwałe leczenie hormonami krzyżowymi może również ostatecznie prowadzić do niepłodności, nawet jeśli leczenie zostanie przerwane.

Lekarz rodzinny może pomóc w udzieleniu porad dotyczących przechowywania gamet. Jest to pobieranie i przechowywanie komórek jajowych lub plemników do przyszłego użytku.

Operacja dla dorosłych

Niektórzy ludzie mogą zdecydować się na operację, aby trwale zmienić części ciała związane z ich płcią biologiczną.

Zgodnie z zaleceniami lekarzy w klinice dysforii płciowej zostaniesz skierowany do chirurga spoza kliniki, który jest ekspertem w tego typu operacjach.

Oprócz tego, że przeszedłeś społeczną transformację do preferowanej tożsamości płciowej przez co najmniej rok przed skierowaniem na operację zmiany płci, zaleca się również:

• nie palić
• schudnąć, jeśli masz nadwagę (BMI 25 lub więcej)
• przyjmować hormony krzyżowe przed niektórymi zabiegami chirurgicznymi

Ważne jest również, aby wszelkie schorzenia przewlekłe, takie jak cukrzyca lub nadciśnienie, były dobrze kontrolowane.

Operacja dla mężczyzn transpłciowych

Typowe procedury klatki piersiowej dla mężczyzn transpłciowych (osób transmasculine) obejmują:

• usunięcie obu piersi (mastektomia dwustronna) i towarzyszącą rekonstrukcję klatki piersiowej
• zmiana położenia brodawek
• implanty skórne i tatuaż

Operacje zmiany płci dla mężczyzn transpłciowych obejmują:

• konstrukcję penisa (falloplastyka lub metoidioplastyka)
• konstrukcję moszny (scrotoplastyka) i implanty jąder
• implant penisa

Można również rozważyć usunięcie macicy (histerektomię) i jajników oraz jajowodów (salpingo-oophorektomię).

Operacja dla kobiet transpłciowych

Operacje zmiany płci dla kobiet transpłciowych obejmują:

• usunięcie jąder (orchidektomia)
• usunięcie penisa (penektomia)
• konstrukcję pochwy (waginoplastyka)
• konstrukcję sromu (wulwoplastyka)
• konstrukcję łechtaczki (clitoroplastyka)

Jak w przypadku wszystkich procedur chirurgicznych mogą wystąpić powikłania. Twój chirurg powinien omówić z Tobą ryzyko i ograniczenia operacji przed wyrażeniem zgody na zabieg.

Życie po transformacji

Niezależnie od tego, czy przeszedłeś hormonoterapię samodzielnie, czy w połączeniu z operacją, celem jest, abyś nie odczuwał dysforii płciowej i czuł się komfortowo ze swoją tożsamością.

Twoje potrzeby zdrowotne są takie same jak u każdego innego, z kilkoma wyjątkami:

• będziesz potrzebował dożywotniego monitorowania poziomu hormonów przez lekarza rodzinnego
• jeśli jesteś aktywny seksualnie i nie przeszedłeś żadnej operacji zmiany płci, nadal będziesz potrzebował antykoncepcji
• powinieneś poinformować okulistę i dentystę, jeśli przyjmujesz hormony, ponieważ może to wpłynąć na Twoje leczenie
• może nie zostaniesz wezwany na badania przesiewowe, ponieważ zmieniłeś imię i nazwisko w dokumentach medycznych – poproś lekarza rodzinnego o powiadomienie Cię o badaniach przesiewowych szyjki macicy i piersi, jeśli jesteś mężczyzną transpłciowym z szyjką macicy lub tkanką piersi
• osoby transpłciowe żeńskie z tkanką piersi (i zarejestrowane w POZ jako kobiety) są rutynowo zapraszane na badania przesiewowe piersi w wieku od 50 do 71 lat