ADHD u dzieci i młodzieży

ADHD (zaburzenie z deficytem uwagi i nadpobudliwością) to stan, w którym mózg działa inaczej niż u większości ludzi. Dzieci i młodzież z ADHD mogą mieć trudności z takimi rzeczami jak koncentracja i siedzenie w miejscu. Istnieją sposoby, aby pomóc w radzeniu sobie z objawami ADHD.

ADHD u dorosłych

Dostępne są oddzielne informacje na temat ADHD u dorosłych.

Objawy ADHD (zaburzenia z deficytem uwagi i nadpobudliwością)

Objawy ADHD zwykle zaczynają się przed 12. rokiem życia. Dotyczą one zdolności osoby do zwracania uwagi na rzeczy (bycia nieuważnym), posiadania wysokiego poziomu energii (bycia nadpobudliwym) i jej zdolności do kontrolowania impulsów (bycia impulsywnym).

Dziecko lub młodzież może wykazywać oznaki nieuważności, takie jak:

• łatwe rozpraszanie się
• trudności w słuchaniu tego, co ludzie mówią lub w podążaniu za instrukcjami
• zapominanie o codziennych czynnościach, takich jak mycie zębów lub zakładanie skarpetek

Mogą wykazywać oznaki nadpobudliwości i impulsywności, w tym:

• wysoki poziom energii
• wiercenie się lub stukanie rękami i nogami
• mówienie głośno
• poczucie niepokoju lub wstawanie i chodzenie, gdy powinni siedzieć
• trudności z czekaniem na swoją kolej lub przerywanie rozmów

Większość dzieci i młodzieży z ADHD ma objawy zarówno typu nieuważnego, jak i nadpobudliwo-impulsywnego. Niektórzy wykazują oznaki tylko jednego typu.

Uważa się, że ADHD jest rzadziej rozpoznawane u dziewcząt niż u chłopców. Może to być spowodowane tym, że dziewczęta z ADHD częściej mają objawy nieuważności, a te mogą być trudniejsze do rozpoznania.

Wiele dzieci jest łatwo rozproszonych, impulsywnych i ma wysoki poziom energii, szczególnie jeśli mają mniej niż 5 lat. To nie oznacza, że ​​mają ADHD. Może to być oznaką czegoś innego, takiego jak zmęczenie, niepokój lub stres.

Uzyskanie pomocy w przypadku ADHD (zaburzenia z deficytem uwagi i nadpobudliwością)

Jeśli martwisz się, że ADHD może wpływać na Twoje dziecko, porozmawiaj z jednym z jego nauczycieli. Starsze dziecko lub nastolatek może zdecydować się na rozmowę z nauczycielem samodzielnie.

Nauczyciel zazwyczaj kieruje do koordynatora ds. specjalnych potrzeb edukacyjnych w szkole (SENCO).

SENCO może omówić wsparcie w klasie lub przy odrabianiu lekcji, lub pomóc w budowaniu pewności siebie i przyjaźni.

Jeśli nadal się martwisz lub uważasz, że Twoje dziecko potrzebuje dodatkowego wsparcia, możesz umówić się na wizytę do lekarza rodzinnego.

Na wizycie u lekarza rodzinnego lekarz zapyta o objawy dziecka lub młodzieży i o to, jak wpływają one na jego życie. Może rozważyć inne schorzenia, które mogą powodować te objawy, takie jak autyzm, zespół Tourette'a lub niepokój.

Osoby z ADHD często mają również inne schorzenia, takie jak depresja, niepokój lub uzależnienia, lub trudności w uczeniu się, takie jak dysleksja.

Lekarz rodzinny lub SENCO może polecić grupy wsparcia lub szkolenia dla rodziców w Twojej okolicy.

Prośba o ocenę ADHD

Jeśli wsparcie w domu i w szkole nie pomaga Twojemu dziecku, możesz poprosić o ocenę ADHD. Porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub SENCO, aby uzyskać skierowanie na ocenę ADHD.

Czekając na skierowanie lub ocenę, dziecko lub młodzież powinny nadal otrzymywać wsparcie w domu i w szkole. Możesz również skontaktować się z lokalnym samorządem w celu uzyskania porady i sprawdzenia, czy w Twojej okolicy znajduje się centrum rodzinne.

Centra rodzinne wspierają dzieci i młodzież w wieku od 0 do 19 lat (i do 25 lat w przypadku osób z niepełnosprawnością lub specjalnymi potrzebami edukacyjnymi).

Co dzieje się podczas oceny ADHD

Ocena zostanie przeprowadzona przez jednego lub więcej specjalistów od ADHD, takich jak pediatra lub psychiatra dziecięcy i młodzieżowy.

Specjalista porozmawia z Tobą i Twoim dzieckiem, aby dowiedzieć się więcej o wszelkich objawach i o życiu rodzinnym. Zapytają również o rozwój dziecka, na przykład w jakim wieku nauczyło się chodzić lub czytać.

Przed wizytą lub w jej trakcie może być konieczne wypełnienie kilku formularzy.

Specjalista od ADHD zazwyczaj skontaktuje się z SENCO lub nauczycielem, lub obojgiem, aby dowiedzieć się, jak Twoje dziecko radzi sobie w szkole.

Mogą również poprosić Twoje dziecko o wykonanie testu komputerowego, aby pomóc w ocenie jego objawów.

Jeśli Twoje dziecko zostanie zdiagnozowane z ADHD, specjalista omówi, co to oznacza i co dalej, w tym jakie leczenie i wsparcie może być dostępne.

Czas oczekiwania na ocenę ADHD

Czas oczekiwania jest różny i Twoje dziecko może czekać kilka miesięcy lub lat na ocenę ADHD.

Jak radzić sobie z ADHD (zaburzeniem z deficytem uwagi i nadpobudliwością)

Istnieją różne sposoby wspierania dziecka lub młodzieży z ADHD, w tym zmiany w stylu życia, zmiany w szkole i w domu lub leki.

To zależy od ich objawów i nie każde dziecko potrzebuje pomocy lub wsparcia od specjalisty.

Porozmawiaj z SENCO (koordynatorem ds. specjalnych potrzeb edukacyjnych) lub pielęgniarką szkolną, jeśli jest dostępna, o zmianach, które mogą pomóc dziecku lub młodzieży.

Dowiedzenie się więcej o ADHD może również pomóc rodzicom, dzieciom i młodzieży lepiej zrozumieć to schorzenie.

Jeśli Twoje dziecko lub nastolatek zostało skierowane do służby ADHD, specjalista będzie mógł udzielić więcej informacji i porad dotyczących tego, jak mu pomóc.

Styl życia

Możesz zrobić kilka rzeczy, aby pomóc dziecku lub młodzieży z objawami ADHD.

 Rób 

• Znajdź czas na aktywność fizyczną, którą lubią, ponieważ ćwiczenia są dobrym sposobem na skierowanie ich energii.
• Pomóż im w prowadzeniu zdrowej, zbilansowanej diety i regularnych posiłków.
• Jeśli niektóre pokarmy i napoje wydają się wpływać na ich objawy, prowadź dziennik żywności i napojów, aby zobaczyć, co to jest. Możesz się tym podzielić ze szkołą.

Wsparcie w szkole i w domu

Omów z SENCO, jakie dostosowania lub wsparcie mogą pomóc w domu i w szkole.

Może to obejmować:

• podział zadań, takich jak odrabianie lekcji lub siadanie do jedzenia, na segmenty 15-20 minutowe z przerwą między każdym segmentem
• dawanie jasnych i prostych instrukcji jedna po drugiej spokojnym głosem
• pisanie listy rzeczy do zrobienia i umieszczanie jej w łatwo dostępnym miejscu
• chwalenie dziecka lub młodzieży, gdy dobrze sobie radzi, lub tworzenie tablicy nagród

Leki

Leki na ADHD muszą być rozpoczęte i monitorowane przez specjalistę od ADHD. Obejmuje to:

• leki pomagające w objawach ADHD, takie jak metylfenidat
• melatoninę na problemy ze snem, gdy inne metody poprawy snu nie zadziałały

Dzieci i nastolatki mogą potrzebować wypróbowania więcej niż jednego leku, aby dowiedzieć się, co im działa.

Lekarz rodzinny może przejąć przepisywanie leków na ADHD, ale tylko jeśli istnieje „umowa o współdzielonej opiece” między lekarzem rodzinnym a specjalistą od ADHD. Aby dowiedzieć się więcej, porozmawiaj ze specjalistą od ADHD lub lekarzem rodzinnym. Nie każdy z ADHD potrzebuje lub chce przyjmować leki.

Terapia rozmową

Terapia rozmową, taka jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT), może być zalecana, aby pomóc dziecku lub młodzieży z ADHD w rozwiązywaniu problemów i wyrażaniu swoich uczuć.

ADHD a zdrowie psychiczne

Osoby z ADHD mogą być bardziej narażone na problemy ze zdrowiem psychicznym, takie jak lęk lub depresja.

Są również narażone na większe ryzyko samobójstwa.

Jeśli martwisz się o dziecko lub młodzież, pomoc i wsparcie są dostępne już teraz, jeśli tego potrzebują. Nie muszą zmagać się z trudnymi uczuciami same.

Dowiedz się więcej o wsparciu dla zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży

Co powoduje zaburzenie z deficytem uwagi i nadpobudliwością (ADHD)

Przyczyna ADHD nie zawsze jest znana. ADHD może być spowodowane różnicami genetycznymi i często występuje w rodzinach.

Istnieje kilka innych rzeczy związanych z ADHD, w tym wcześniactwo (przed 37. tygodniem ciąży), padaczka, uraz mózgu lub autyzm.

Niektórzy ludzie z ADHD nazywają siebie neuroodmiennymi. Neuroodmienność opisuje zakres różnych sposobów, w jakie działa nasz mózg.