Сонлакс

1. Co to jest Sonlax i w jakim celu się go stosuje

Sonlax należy do grupy leków nasennych. Lek zawiera zopiklon - substancję podobną do
benzodiazepin.
Sonlax jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności u dorosłych – przejściowej,
krótkotrwałej lub przewlekłej (w tym trudności w zasypianiu, spłycony sen, wczesne ranne budzenie
się). Stosowanie benzodiazepin i substancji podobnych do benzodiazepin jest wskazane wyłącznie w
przypadku silnych zaburzeń, niezdolności do normalnego funkcjonowania lub stanu powodującego
silne wyczerpanie pacjenta.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem Sonlax

Kiedy nie stosować leku Sonlax:

• jeśli pacjent ma uczulenie na zopiklon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma miastenię - chorobę polegającą na osłabieniu siły mięśni;
• jeśli pacjent ma niewydolność oddechową;
• jeśli pacjent ma zespół bezdechu sennego (zaburzenia oddychania występujące podczas snu);
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby;
• u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Sonlax należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Uzależnienie
Stosowanie benzodiazepin i innych leków podobnych do benzodiazepin może powodować fizyczne
i psychiczne uzależnienie. Ryzyko wystąpienia uzależnienia zwiększa się, jeśli stosowana dawka leku
jest duża, a czas leczenia długi. Ponadto ryzyko jest większe u pacjentów, którzy w przeszłości
nadużywali alkoholu lub leków oraz u pacjentów z wyraźnymi zaburzeniami osobowości.
W uzależnieniu fizycznym, po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić objawy
odstawienia: bóle głowy, ból mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie (dezorientacja) i
drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: derealizacja (brak poczucia realności),
depersonalizacja (zaburzenie poczucia tożsamości), przeczulica słuchowa, drętwienie i mrowienie
kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas lub dotyk, omamy (halucynacje) lub napady padaczkowe.
Bezsenność z „odbicia”
Po przerwaniu stosowania benzodiazepin lub substancji podobnych do benzodiazepin mogą czasowo
nasilić się objawy, które były przyczyną leczenia benzodiazepinami lub substancjami podobnymi do
benzodiazepin. Po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą im towarzyszyć inne reakcje, m.in.
zmiany nastroju, lęk i niepokój. Ze względu na ryzyko wystąpienia objawów odstawienia lub
objawów z „odbicia” zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
Czas trwania leczenia
Leczenie powinno trwać jak najkrócej, nie dłużej niż 4 tygodnie włącznie z okresem stopniowego
zmniejszania dawki. Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo lek będzie stosowany oraz w jaki sposób
należy zmniejszać dawkę.
Tolerancja
Działanie nasenne krótko działających benzodiazepin i leków o działaniu podobnym do benzodiazepin
może ulegać zmniejszeniu po kilku tygodniach stosowania. W przypadku zopiklonu objaw ten nie
występuje w okresie leczenia trwającym do 4 tygodni.
Niepamięć następcza
Benzodiazepiny i leki o podobnym działaniu mogą powodować niepamięć następczą (dotyczącą czasu
po podaniu leku), szczególnie kilka godzin po ich przyjęciu. Należy zapewnić pacjentowi
nieprzerwany sen przez 7 - 8 godzin po zażyciu leku, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych
objawów.
Reakcje psychiczne i paradoksalne
Podczas stosowania benzodiazepin i podobnych leków mogą wystąpić: niepokój, pobudzenie,
drażliwość, agresja, urojenia, napady wściekłości, koszmary senne, omamy, psychozy,
nieodpowiednie zachowanie i inne zaburzenia zachowania. Jeśli te objawy wystąpią, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu przerwania leczenia zopiklonem. Wymienione
działania niepożądane częściej występują u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku.
Somnambulizm i podobne rodzaje zachowań
U pacjentów, którzy przyjmowali zopiklon i nie obudzili się całkowicie, mogą wystąpić następujące
zaburzenia: chodzenie we śnie i związane z tym zaburzenia zachowania, takie jak prowadzenie
pojazdu we śnie, przygotowanie i spożywanie jedzenia, rozmowy telefoniczne we śnie z niepamięcią
wykonywanych czynności. Jak się wydaje, spożywanie alkoholu lub przyjęcie innych leków
o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy razem z zopiklonem, zwiększa ryzyko
występowania takich zachowań, podobnie jak stosowanie zopiklonu w dawkach większych niż
maksymalna zalecana dawka. Pacjentom zgłaszającym takie zachowania zaleca się przerwanie
stosowania zopiklonu (patrz punkty „Sonlax a inne leki” i „Możliwe działania niepożądane”).
Szczególne grupy pacjentów
Dawkowanie leku u osób w podeszłym wieku jest opisane w punkcie 3. „Jak stosować Sonlax".
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową lekarz zaleci stosowanie mniejszej dawki leku.
Benzodiazepiny i leki podobne do benzodiazepin nie są odpowiednie do leczenia pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby.
U pacjentów z psychozami nie zaleca się stosowania benzodiazepin i podobnych leków jako leków
pierwszego rzutu.
W leczeniu depresji lub lęku związanego z depresją nie należy stosować benzodiazepin i podobnych
substancji jako jedynych leków.
U pacjentów nadużywających alkoholu lub innych leków, leki z tej grupy terapeutycznej należy
stosować z bardzo dużą ostrożnością.
Przed rozpoczęciem leczenia zopiklonem lekarz ustali przyczynę bezsenności. Należy porozmawiać z
lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Sonlax a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Zopiklon może nasilać działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy leków takich, jak leki
przeciwpsychotyczne (neuroleptyki), leki nasenne, anksjolityki (leki przeciwlękowe)/leki
uspokajające, leki przeciwdepresyjne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpadaczkowe, leki
do znieczulenia ogólnego i leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym.
Zopiklon może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie. Leki, takie jak ketokonazol,
erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, rytonawir i nefazodon, hamujące metabolizm zopiklonu w
organizmie, mogą nasilać jego działanie.
Erytromycyna przyspiesza wchłanianie zopiklonu i może nasilać jego działanie nasenne.
Stężenia zopiklonu we krwi mogą się zmniejszać podczas jednoczesnego stosowania leków takich, jak
ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina i ziele dziurawca ( Hypericum perforatum).
W takiej sytuacji lekarz może zwiększyć dawkę leku Sonlax.

Sonlax z jedzeniem, piciem i alkoholem.

Lek można stosować niezależnie od posiłków. Sonlax należy zażywać zawsze bezpośrednio przed
snem.
Podczas przyjmowania leku Sonlax nie należy spożywać alkoholu, ponieważ alkohol nasila działanie
uspokajające zopiklonu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku Sonlax u kobiet w ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę lub podejrzewa, że
jest w ciąży, powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu przerwania leczenia
zopiklonem.
Jeśli w ostatnich trzech miesiącach ciąży lub przed porodem pacjentka stosowała zopiklon, powinna
poinformować o tym lekarza. W związku z występowaniem uzależnienia fizycznego, u noworodków
urodzonych przez matki, które stosowały zopiklon przez długi okres czasu w ostatnich miesiącach
ciąży, mogą wystąpić objawy odstawienia.
Zopiklon przenika do mleka matek karmiących piersią. Pomimo że stężenie zopiklonu w mleku matek
karmiących piersią jest bardzo małe, kobiety w okresie karmienia piersią nie powinny przyjmować
leku Sonlax.
Zopiklon przenika przez łożysko i dlatego u noworodka może wystąpić hipotermia (obniżenie
temperatury ciała), zmniejszone napięcie mięśni i zaburzenia oddychania.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Zopiklon może wpływać na sprawność psychofizyczną. Może wystąpić uspokojenie polekowe,
niepamięć, zaburzenia koncentracji i czynności mięśni, które zmniejszają zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn. Ryzyko zwiększa się, gdy pacjent jednocześnie spożywa alkohol
lub zbyt krótko śpi.

Sonlax zawiera laktozę jednowodną

Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem, przed przyjęciem leku.

Sonlax zawiera sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

3. Jak stosować Sonlax

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.
Leczenie Sonlax powinno trwać jak najkrócej, a czas leczenia określi lekarz. Lek ten należy
przyjmować bezpośrednio przed snem.
Czas leczenia zwykle wynosi od kilku dni do 2 tygodni, maksymalnie 4 tygodnie, łącznie z okresem
zmniejszania dawki. Lekarz może podjąć decyzję o wydłużeniu czasu leczenia po ponownym
zbadaniu pacjenta.
Czas trwania leczenia:
Bezsenność przejściowa: od 2 do 5 dni.
Bezsenność krótkotrwała: od 2 do 3 tygodni.
Zalecana dawka u pacjentów dorosłych wynosi 7,5 mg (jedna tabletka). Nie należy stosować większej
dawki.
U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością wątroby lub przewlekłą niewydolnością
oddechową leczenie należy rozpocząć od dawki 3,75 mg, tj. połowy tabletki.
U pacjentów z niewydolnością nerek leczenie należy rozpocząć od dawki 3,75 mg.
Tabletki można dzielić w następujący sposób:

• położyć tabletkę na stole,
• lewym i prawym kciukiem lub palcem wskazującym nacisnąć po obu stronach rowka dzielącego.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Sonlax

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku zawsze należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem, szpitalem lub farmaceutą. Po przedawkowaniu mogą wystąpić zawroty głowy, letarg i
ataksja (niezborność ruchów). Przedawkowanie benzodiazepin lub innych podobnych leków może
powodować senność lub śpiączkę.

Pominięcie zastosowania leku Sonlax

Należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze, następnego dnia. Lek należy stosować zawsze
wieczorem, w celu ułatwienia zaśnięcia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Sonlax

Stosowanie benzodiazepin i innych leków podobnych do benzodiazepin może powodować fizyczne i
psychiczne uzależnienie od tych leków.
W przypadku uzależnienia fizycznego, po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić objawy
odstawienia: ból głowy, ból mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość. W ciężkich
przypadkach mogą wystąpić: derealizacja (brak poczucia realności), depersonalizacja (zaburzenie
poczucia tożsamości), przeczulica słuchowa, zdrętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na
światło, hałas lub dotyk, omamy (halucynacje) lub napady padaczkowe.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zaburzenia psychiczne
Osłabienie wrażliwości, splątanie, zmiana popędu płciowego, depresja, niepokój, pobudzenie,
drażliwość, agresja, urojenia, napady wściekłości, koszmary senne, omamy, psychozy, zaburzenia
zachowania, uzależnienie.
Patrz również poniżej: „Depresja”, „Reakcje psychiczne i paradoksalne” oraz „Uzależnienie”.
Zaburzenia układu nerwowego
Niepamięć, senność następnego dnia, zmniejszona czujność, ból głowy, zawroty głowy, ataksja
(występuje głównie na początku leczenia i zwykle przemija po powtórnym podaniu).
Patrz również poniżej „Niepamięć”.
Zaburzenia oka
Podwójne widzenie (występuje głównie na początku leczenia i zwykle przemija po powtórnym
podaniu).
Zaburzenia żołądka i jelit
Objawy ze strony układu pokarmowego (m.in. nudności i wymioty, suchość w jamie ustnej). Gorzki
smak lub metaliczny posmak.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Reakcje skórne i alergiczne (w tym pokrzywka).
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Osłabienie mięśni.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko zgłaszano obrzęk naczynioruchowy i (lub) reakcje anafilaktyczne.
U niektórych pacjentów w czasie stosowania leku Sonlax może wystąpić:

• niepamięć następcza (dotyczy czasu po zażyciu leku) - objaw może wystąpić po przyjęciu dawki leczniczej, a jego ryzyko zwiększa się wraz z wielkością dawki. Oprócz amnezji (niepamięci) może wystąpić nieodpowiednie zachowanie;
• depresja - nie występująca przed stosowaniem leku Sonlax;
• reakcje psychiczne i paradoksalne - takie, jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, urojenia, napady wściekłości, koszmary senne, omamy, psychozy, chodzenie we śnie, nieodpowiednie zachowanie i inne zaburzenia zachowania. Niekiedy mogą one mieć dość ciężki przebieg. Ryzyko tych reakcji jest większe u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku;
• uzależnienie - przyjmowanie leku może powodować fizyczne uzależnienie nawet wtedy, gdy były stosowane dawki lecznicze: przerwanie stosowania leku może prowadzić do objawów odstawienia i zjawiska z „odbicia", czyli nawrotu bezsenności. Ponadto może również

wystąpić uzależnienie psychiczne.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-
309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Sonlax

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowniu w celu
ochrony przed światłem i wilgocią.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostepnym dla dzieci.
Nie stosować leku Sonlax po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po Tw.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Sonlax

• Substancją czynną leku jest zopiklon. Jedna tabletka zawiera 7,5 mg zopiklonu.
• Pozostałe składniki to: wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia ziemniaczana, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, Opadry 33G28707 White (hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), laktoza jednowodna, makrogol 3000, triacetyna)

Jak wygląda Sonlax i co zawiera opakowanie

Białe, okrągłe, jednostronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczoną linią dzielącą po drugiej
stronie, opakowane w blistry i tekturowe pudełka.
Opakowanie zawiera 10 lub 20 tabletek powlekanych.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

AS GRINDEKS
Krustpils iela 53
Rīga, LV-1057
Łotwa

Data ostatniej aktualizacji ulotki: