Парацетамол Аристо

1. Co to jest lek Paracetamol Aristo i w jakim celu się go stosuje

Paracetamol Aristo to lek przeciwbólowy (łagodzący ból) oraz przeciwgorączkowy (obniżający
gorączkę). Lek jest wskazany w krótkotrwałym, objawowym leczeniu bólu o nasileniu lekkim
do umiarkowanego (trwającego nie dłużej niż 5 dni) i (lub) gorączki (trwającej nie dłużej niż 3 dni)
u osób dorosłych i młodzieży w wieku od 13 lat i o masie ciała powyżej 33 kg.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paracetamol Aristo

Kiedy nie stosować leku Paracetamol Aristo:

• jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Paracetamol Aristo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, w tym spowodowane nadmiernym spożywaniem alkoholu (3 lub więcej napojów alkoholowych na dobę);
• jeśli pacjent ma problemy z nerkami;
• jeśli u pacjenta występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
• jeśli pacjent choruje na jadłowstręt, bulimię, kacheksję (wyniszczenie organizmu) lub przewlekłe niedożywienie;
• jeśli pacjent jest odwodniony lub ma hipowolemię (zmniejszona objętość krwi krążącej);
• jeśli pacjent przyjmuje lek stosowany w leczeniu padaczki, powinien skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku, ponieważ jednoczesne stosowanie obu leków zmniejsza skuteczność i zwiększa hepatotoksyczność (toksyczne działanie na wątrobę) paracetamolu, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek paracetamolu (patrz poniżej, punkt LekParacetamol Aristo a inne leki);
• jeśli u pacjenta występuje zespół Gilberta (znany również jako choroba Meulengrachta);
• jeśli pacjent choruje na niewydolność serca lub niewydolność oddechową, ma anemię; w takich sytuacjach stosowanie leku powinno odbywać się pod nadzorem lekarza i tylko przez krótki czas;
• jeśli pacjent choruje na astmę i ma objawy nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy;
• jeśli podczas przyjmowania leku pacjenci stosują dietę bezsodową lub niskosodową (patrz informacja „Paracetamol Aristo zawiera sól kwasu benzoesowego (sodu benzoesan), sorbitol, śladowe ilości glukozy i sacharozy oraz sód”).

Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak: ostra uogólniona osutka krostkowa
(AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna martwica naskórka (NET), które mogą być
śmiertelne. Pacjent powinien zostać poinformowany, jak wyglądają objawy ciężkich reakcji skórnych
i przerwać stosowanie leku w przypadku pojawienia się objawów wysypki skórnej lub jakichkolwiek
innych oznak nadwrażliwości.
Nie należy przyjmować większej dawki paracetamolu niż zalecono to w punkcie 3 „Jak stosować lek
Paracetamol Aristo”.
Należy unikać jednoczesnego stosowania tego leku z innymi lekami, które zawierają paracetamol,
takimi jak leki na grypę i przeziębienie, ponieważ wysokie dawki paracetamolu mogą prowadzić
do uszkodzenia wątroby. Nie należy stosować więcej niż jednego leku zawierającego paracetamol
bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku przedawkowania leku należy natychmiast zasięgnąć porady medycznej
(patrz informacja „Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Paracetamol Aristo”).
Nie należy również stosować tego leku w samodzielnym leczeniu wysokiej temperatury ciała
(powyżej 39°C), gorączki trwającej dłużej niż 3 dni lub nawracającej, chyba że tak zaleci lekarz,
ponieważ sytuacje takie mogą wymagać oceny stanu pacjenta i podjęcia odpowiedniego leczenia.
Podawanie większych niż zalecane dawek paracetamolu wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego
uszkodzenia wątroby. Leków zawierających paracetamol nie należy przyjmować ani dłużej niż przez
kilka dni, ani w dużych dawkach, chyba że tak zaleci lekarz.
Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych lub niewłaściwe stosowanie ich w dużych
dawkach może powodować bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami
paracetamolu.
Wpływ na wyniki badań analitycznych
Jeśli pacjent zamierza poddać się badaniom laboratoryjnym (w tym badaniom krwi, moczu itp.),
należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku, gdyż jego stosowanie może wpływać
na wyniki badań laboratoryjnych.
Paracetamol może zmieniać wyniki badań laboratoryjnych stężenia kwasu moczowego i glukozy.

Dzieci i młodzież

Nie należy podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 13 lat i o masie ciała poniżej 33 kg.

Lek Paracetamol Aristo a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Leki stosowane w leczeniu napadów drgawkowych (leki przeciwpadaczkowe, takie jak:
karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon, lamotrygina)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i leków przeciwpadaczkowych może powodować lub nasilać
uszkodzenie wątroby.
Lamotrygina
Działanie lamotryginy może być osłabione.
Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi i arytmii serca (propranolol)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i propranololu może nasilać działanie i (lub) toksyczność tych
leków.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej
Probenecyd prawie 2-krotnie zmniejsza wydalanie paracetamolu. Podczas jednoczesnego podawania
paracetamolu z probenecydem należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu.
Leki stosowane w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna, izoniazyd)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i ryfampicyny lub izoniazydu może powodować lub nasilać
uszkodzenie wątroby.
Salicylamid, lek stosowany w leczeniu gorączki i bólu, może wydłużać okres półtrwania paracetamolu
w fazie eliminacji (t ).
Leki zmniejszające stężenie cholesterolu we krwi
Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Aby tego uniknąć, należy podawać paracetamol
na 1 godzinę przed lub 4 godziny po zastosowaniu cholestyraminy.
Leki zapobiegające nudnościom i wymiotom (metoklopramid i domperydon)
Jednoczesne przyjmowanie paracetamolu i leków powodujących przyspieszenie opróżniania żołądka,
np. metoklopramidu i domperydonu, zwiększa wchłanianie i przyspiesza przewidywane rozpoczęcie
działania paracetamolu. Jednak nie ma konieczności unikania jednoczesnego stosowania tych leków.
Leki zapobiegające tworzeniu się zakrzepów (doustne leki przeciwzakrzepowe, takie jak
acenokumarol, warfaryna)
Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Długotrwałe stosowanie
paracetamolu u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy prowadzić
wyłącznie pod nadzorem lekarza. Przy dłuższym stosowaniu większych dawek paracetamolu
zaobserwowano nasilone działanie warfaryny.
Leki zwiększające wydalanie moczu (diuretyki pętlowe, takie jak furosemid)
Może wystąpić osłabione działanie diuretyków.
Chloramfenikol, lek stosowany w leczeniu zakażeń
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i chloramfenikolu może znacznie opóźniać wydalanie
chloramfenikolu, zwiększać jego stężenie w osoczu i powodować wzrost ryzyka toksyczności.
Zydowudyna (AZT), lek stosowany w chorobach wirusowych
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i AZT może zwiększać częstość występowania neutropenii
lub ją nasilać (zmniejszać liczbę białych krwinek). Paracetamol może być stosowany równocześnie
z AZT wyłącznie według zaleceń lekarza.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z substancjami
indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak: barbiturany, karbamazepina, izoniazyd, ryfampicyna
lub etanol, ponieważ mogą one nasilać toksyczne działanie paracetamolu.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku jednocześnie z lekami, które opóźniają
opróżnianie żołądka (np. propantelina) lub je przyspieszają (np. metoklopramid i domperydon).
Fluoksacylina (antybiotyk), ze względu na poważne ryzyko zaburzenia dotyczącego krwi i płynów
ustrojowych (kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową), które należy pilnie leczyć i które może
wystąpić szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą (stan, gdy
bakterie i ich toksyny krążą we krwi, prowadząc do uszkodzenia narządów), niedożywieniem,
przewlekłym alkoholizmem, a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki dobowe
paracetamolu.

Lek Paracetamol Aristo z alkoholem

Pacjenci nie powinni pić alkoholu podczas leczenia paracetamolem.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Paracetamol Aristo można podawać kobietom w ciąży, jeśli jest to konieczne. Należy stosować
możliwie najmniejszą dawkę skutecznie łagodzącą ból lub obniżającą gorączkę i przyjmować lek
przez możliwie jak najkrótszy czas. Jeżeli ból nie zostanie złagodzony lub gorączka się nie obniży,
lub jeżeli konieczne będzie zwiększenie częstości przyjmowania leku, należy skonsultować się
z lekarzem.
Paracetamol przenika do mleka kobiecego. Dawki lecznicze paracetamolu można podawać w okresie
karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Ten lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Należy jednak
wziąć pod uwagę, że podczas leczenia paracetamolem mogą wystąpić działania niepożądane, takie
jak: niewielka senność i zawroty głowy.

Paracetamol Aristo zawiera sól kwasu benzoesowego (sodu benzoesan), sorbitol, śladowe ilości glukozy i sacharozy oraz sód.

Lek zawiera 1,35 mg sodu benzoesanu (E 211) w każdej tabletce musującej.
Sodu benzoesan może zwiększyć ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków
(do 4 tygodnia życia).
Lek zawiera 135 mg sorbitolu (E 420) w każdej tabletce musującej.
Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta dorosłego (lub dziecka)
nietolerancję niektórych cukrów lub stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję
fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy, pacjent
powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku lub podaniem go dziecku.
Lek zawiera śladowe ilości glukozy z maltodekstryny oraz cukru (sacharozy).
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera 169 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce musującej.
Odpowiada to 8,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

3. Jak stosować lek Paracetamol Aristo

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń
lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Tabletki musujące należy przed podaniem rozpuścić całkowicie w wystarczającej ilości wody.
Przy jednoczesnym podawaniu dwóch tabletek, zaleca się zastosowanie większej ilości wody
(co najmniej 150 ml). Roztwór należy wypić bezpośrednio po przygotowaniu.
Zalecana dawka u osób dorosłych wynosi od 1 do 2 tabletek stosowanych jeden do trzech razy
na dobę (maksymalnie 6 tabletek na dobę), rozpuszczanych w dużej szklance wody.
Maksymalna dawka dobowa: 3 g (3 000 mg) na dobę.
Należy unikać długotrwałego stosowania dużych dawek dobowych paracetamolu, ponieważ zwiększa
to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak uszkodzenie wątroby.
Jeśli ból utrzymuje się dłużej niż 5 dni, a gorączka trwa dłużej niż 3 dni, albo kiedy ból i (lub)
gorączka nasilają się lub wystąpią inne objawy, należy przerwać przyjmowanie leku i zasięgnąć opinii
lekarza.
Choroby wątroby
Przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem.
Należy przyjąć dawkę leku zaleconą przez lekarza, z odstępem co najmniej 8 godzin pomiędzy
kolejnymi dawkami.
Nie należy przyjmować więcej niż 2 g (2 000 mg) paracetamolu (4 tabletki) w ciągu 24 godzin.
U osób z przewlekłym alkoholizmem nie należy przekraczać dawki 2 g (2 000 mg) na dobę.
Choroby nerek
Przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem.
Można przyjąć maksymalnie 1 tabletkę w jednej dawce.
W zależności od nasilenia choroby lekarz poinformuje pacjenta, czy lek należy przyjmować
w odstępie co najmniej 6 czy 8 godzin.
Pacjenci w podeszłym wieku
Modyfikacja dawki nie jest zwykle wymagana.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

• w wieku od 13 do 15 lat (i masie ciała >33 kg): 1 tabletkę, jeden do trzech razy na dobę, rozpuścić w dużej szklance wody.
• w wieku 15 lat i powyżej (masa ciała >55 kg): należy stosować się do zaleceń dotyczących dawkowania dla osób dorosłych.
• Lek ten nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 13 lat lub o masie ciała nieprzekraczającej 33 kg. W takich przypadkach należy zapytać lekarza lub farmaceutę.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Paracetamol Aristo

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze.
Wystąpienie objawów toksycznych ciężkiego uszkodzenia wątroby może być opóźnione o 1-2 dni
od zażycia leku. Przedawkowanie paracetamolu wymaga właściwej kontroli i podjęcia
natychmiastowego leczenia. Mimo braku wczesnych objawów, pacjenta należy niezwłocznie
skierować do szpitala i podjąć leczenie.
Objawy przedawkowania obejmują: nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, ogólne złe
samopoczucie, wzmożoną potliwość i bóle brzucha pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych
24 godzin.

Pominięcie przyjęcia leku Paracetamol Aristo

W przypadku pominięcia dawki leku należy możliwie szybko przyjąć kolejną dawkę, chyba że zbliża
się wyznaczona pora zastosowania następnej planowanej dawki. Należy pamiętać o zachowaniu
co najmniej czterech godzin odstępu pomiędzy dawkami. Nigdy nie należy stosować dawki podwójnej
w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjentów przyjmujących lek Paracetamol Aristo obserwowano następujące działania niepożądane:
Rzadko:występujące nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów

• niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• dyskomfort. Bardzo rzadko:występujące nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów
• mogą wystąpić zmiany w obrazie morfologicznym krwi, w tym zmiany liczby krwinek (takie jak: nienaturalnie niskie stężenia niektórych składników krwi, które mogą powodować np. krwawienia z nosa lub dziąseł) i inne krwawienia
• reakcje nadwrażliwości (objawy takie: jak obrzęk, duszność, potliwość, nudności, nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi)
• zmniejszenie stężenia cukru we krwi
• żółtaczka (zażółcenie skóry), niewydolność wątroby
• reakcje skórne, takie jak: zapalenie skóry wywołane nadwrażliwością, pokrzywka, swędzenie, wysypka
• zmiany w oddawaniu moczu (trudne lub bolesne oddawanie moczu, zmniejszenie ilości moczu i krew w moczu).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Paracetamol Aristo

Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w celu ochrony przed wilgocią.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Paracetamol Aristo

• Substancją czynną leku jest paracetamol. Każda tabletka musująca zawiera 500 mg paracetamolu.
• Pozostałe składniki to: maltodekstryna (ze skrobi kukurydzianej, zawiera śladowe ilości glukozy), powidon K90, kwas cytrynowy, sodu diwodorocytrynian, sodu wodorowęglan, sodu węglan, sorbitol (E 420), kopowidon, aromat cytrynowy PHS-135460 (zawiera śladowe ilości cukru), sodu cyklaminian, sacharyna sodowa (E 954), mieszanka sodu dokuzynianu (85%) i sodu benzoesanu (E 211) (15%).

Jak wygląda lek Paracetamol Aristo i co zawiera opakowanie

Tabletki musujące są koloru białego lub prawie białego, mają kształt okrągły i dostępne są
w pojemnikach polipropylenowych z korkiem z polietylenu LDPE ze środkiem pochłaniającym
wilgoć.
Wielkość opakowania: 16 lub 20 (2x10) tabletek musujących w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Aristo Pharma GmbH
Wallenroder Str. 8–10
13435 Berlin
Niemcy

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Hiszpania
Paracetamol Edigen, 500 mg, comprimidos efervescentes EFG
Polska
Paracetamol Aristo, 500 mg, tabletki musujące
Portugalia
Paracetamol Aristo, 500 mg, compresse effervescenti
Włochy
Paracetamolo Aristo, 500 mg, compresse effervescenti
Data ostatniej aktualizacji ulotki: maj 2022