Ксилодонт 2%

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

XYLODONT 2%

(Lidocaini hydrochloridum)
20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

XYLODONT 2% z adrenaliną 1:100 000

(Lidocaini hydrochloridum + Adrenalinum)
(20 mg + 0,01 mg)/ml, roztwór do wstrzykiwań

XYLODONT 2% z adrenaliną 1:80 000

(Lidocaini hydrochloridum + Adrenalinum)
(20 mg + 0,0125 mg)/ml, roztwór do wstrzykiwań

XYLODONT 2% z adrenaliną 1:50 000

(Lidocaini hydrochloridum + Adrenalinum)
(20 mg + 0,02 mg)/ml, roztwór do wstrzykiwań

Spis treści ulotki

• 1. Co to jest Xylodont i w jakim celu się go stosuje
• 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Xylodont
• 3. Jak stosować Xylodont
• 4. Możliwe działania niepożądane
• 5. Jak przechowywać Xylodont
• 6. Zawartość opakowania i inne informacje

• 1.

Co to jest Xylodont i w jakim celu się go stosuje

Lidokaina, substancja czynna leku, jest środkiem miejscowo znieczulającym o budowie
amidowej. Jej właściwości wynikają z hamowania prądów jonowych odpowiedzialnych za
powstawanie i rozprzestrzenianie się bodźców w błonie komórkowej neuronu.
Działanie znieczulające rozpoczyna się szybko.
Czas skutecznego działania leku zależy od miejsca wstrzyknięcia, stężenia oraz obecności lub
braku adrenaliny, środka obkurczającego naczynia krwionośne.
Lidokaina jest szybko metabolizowana w wątrobie (jej główne metabolity to
monoetyloglicynoksylidyd i glicynoksylidyd).
Metabolity i lek w postaci niezmienionej wydalane są z moczem.
Wiązanie z białkami surowicy wynosi od 60% do 80%, przy stężeniu lidokainy od 1 do
4 μg/ml. Po podaniu dożylnym w postaci bolusa okres półtrwania wynosi 1,5-2 godzin.

Wskazania:

Znieczulenie miejscowe (nasiękowe i blokady nerwów) do wszelkich zabiegów
zachowawczych i chirurgicznych w stomatologii.
Xylodont z adrenaliną 1:100 000 wskazany jest w przypadku, gdy pożądane jest osiągnięcie
znieczulenia miejscowego o przedłużonym czasie. Xylodont z adrenaliną 1:80 000 i 1:50 000
należy stosować wyłącznie w sytuacji gdy konieczne jest osiągnięcie stanu miejscowej
anemizacji w celu redukcji krwawienia.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Xylodont

Kiedy nie stosować leku Xylodont:

• jeśli pacjent ma uczulenie na lidokainy chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Stosowanie leku zawierającego środek obkurczający naczynia krwionośne jest niewskazane u osób z poważnymi chorobami serca i tętnic obwodowych, nadciśnieniem, migreną, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, przerostem prostaty, jaskrą wąskiego kąta przesączania oraz nefropatią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Opisywano rzadkie przypadki śmierci osób, u których nie stwierdzono uprzednio
nadwrażliwości.
Xylodont z adrenaliną zawiera pirosiarczyn sodu.
Substancja ta może wywoływać reakcje uczuleniowe oraz ciężkie napady astmy u osób
uczulonych.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lidokainy w stomatologii zależy od właściwego
doboru dawki i sposobu podania leku, oraz od zachowania odpowiednich środków
ostrożności.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Xylodont należy omówić to z lekarzem.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Leku XYLODONT nie należy stosować w okresie ciąży.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

XYLODONT wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi
maszyn.
Lekarz powinien zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny
po podaniu leku.

XYLODONT a inne leki

Preparaty zawierające adrenalinę należy stosować z ostrożnością u osób leczonych
inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (leki stosowane
m.in. w psychiatrii).
W każdym przypadku należy stosować najniższe dawki i stężenia konieczne do osiągnięcia
pożądanego działania. Pacjent musi być objęty ścisłym nadzorem, a podawanie leku należy
natychmiast przerwać po wystąpieniu pierwszego niepokojącego objawu (np. zaburzenia ze
strony narządów zmysłów).
Roztwory zawierające adrenalinę mogą wykazywać klinicznie istotne interakcje
z inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (ciężkie
nadciśnienie), z pochodnymi fenotiazyny lub butyrofenonu (możliwe odwrócenie działania
adrenaliny zwiększającego ciśnienie).
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach które pacjent planuje przyjmować.

3. Jak stosować Xylodont

1 do 2 ml lub więcej w zależności od zabiegu, nasiękowo lub jako blokada nerwu
obwodowego. Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać małymi dawkami z szybkością ok.
1 ml/min., po uprzedniej aspiracji.
U zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka
podana albo jednorazowo albo w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż
90 minut, wynosi 7 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki
nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku lidokainy, oraz 0,2 mg adrenaliny. Dawka
maksymalna: 1000 mg lidokainy na 24 godziny.
U dziecipodane dawki należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Xylodont jest za mocne lub za słabe, należy
poinformować lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Xylodont

Należy unikać przedawkowania środka znieczulającego i nigdy nie podawać kolejno dwóch
maksymalnych dawek, jeżeli przerwa pomiędzy nimi jest mniejsza niż 24 godziny.
Wskazane jest stosowanie niższych stężeń i dawek, które pozwolą uzyskać żądane działanie
znieczulające.
Opisywano następujące działania toksyczne w wyniku przedawkowania:

• pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacją, zawrotami głowy, rozszerzeniem źrenic, przyspieszonym metabolizmem oraz podwyższoną temperaturą ciała;
• po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki.

Postępowanie
Po wystąpieniu pierwszego niepokojącego objawu należy przerwać podawanie leku. Należy
ułożyć pacjenta w pozycji poziomej i upewnić się, że oddycha swobodnie; jeśli nie, należy
podać tlen, a w przypadku bezdechu zastosować sztuczne oddychanie.
Należy unikać stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony, by nie pogarszać
stanu pacjenta poprzez zwiększenie zużycia tlenu.
Drgawki można opanować podaniem diazepamu w dawkach od 10 do 20 mg dożylnie.
Nie zaleca się stosowania barbituranów, by nie nasilać depresji rdzenia przedłużonego.
Poprawę stanu układu krążenia można uzyskać przez dożylne zastosowanie
glikokortykosteroidów. Dodatkowo można włączyć rozcieńczone roztwory środków
pobudzających receptory alfa i beta o działaniu obkurczającym naczynia (np. mefentermina,
metaraminol, itp.) lub siarczanu atropiny.
Zawsze należy mieć do natychmiastowej dyspozycji odpowiedni zestaw niezbędny do
udzielenia natychmiastowej pomocy, oraz odpowiednio przeszkolony personel.
W kilku przypadkach stwierdzono po zastosowaniu środków miejscowo znieczulających,
przy braku nadwrażliwości osobniczej w wywiadzie, wystąpienie groźnych powikłań, nawet
o tragicznym przebiegu.
Xylodont z adrenaliną zawiera pirosiarczyn sodu; ten związek może powodować reakcję
alergiczną u osób nadwrażliwych, szczególnie z astmą oskrzelową.