VANCOMICINA 500 mg Roztwór Do Wstrzykiwań Do Infuzji

Treść ulotki

1. Wprowadzenie
2. Charakterystyka produktu: informacje dla użytkownika
3. Czym jest Vancomicina Normon i w jakim celu się go stosuje
4. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Vancomicina Normon
5. Nie stosuj Vancomicina Normon
6. Jak stosować Vancomicina Normon
7. Personel medyczny poda Ci wancomycynę podczas Twojego pobytu w szpitalu. Twój lekarz zadecyduje o ilości leku, którą powinieneś otrzymać każdego dnia, oraz o czasie trwania leczenia.
8. Mogące wystąpić objawy niepożądane
9. Przechowywanie Vancomicina Normon
10. Twój lekarz lub farmaceuta wie, jak przechowywać ten lek. Przechowuj ten lek poza zasięgiem dzieci.
11. Zawartość opakowania oraz dalsze informacje
12. Skład Vancomycyny Normon

Wprowadzenie

Charakterystyka produktu: informacje dla użytkownika

Vancomicina Normon 500mg proszek do sporządzania koncentratu do infuzji dożylnych EFG

Chlorek wancomycyny

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku przeczytaj uważnie całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Możesz potrzebować ponownego przeczytania jej.
• Jeśli masz jakieś wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie i nie powinieneś go podawać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli uważasz, że któryś z objawów niepożądanych, których doświadczasz, jest ciężki lub zauważasz jakikolwiek objaw niepożądany, który nie jest wymieniony w tej ulotce. Patrz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Czym jest Vancomicina Normon i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Vancomicina Normon
3. Jak stosować Vancomicina Normon
4. Mogące wystąpić objawy niepożądane
5. Przechowywanie Vancomicina Normon
6. Zawartość opakowania oraz dalsze informacje

1. Czym jest Vancomicina Normon i w jakim celu się go stosuje

Ten lek jest antybiotykiem należącym do grupy „glikopeptydów” i działa poprzez eliminowanie pewnych bakterii, które powodują infekcje.

Wancomycyna w postaci proszku jest przekształcana w roztwór do infuzji lub roztwór doustny.

Wancomycyna jest stosowana we wszystkich grupach wiekowych za pomocą infuzji dożylnych w leczeniu następujących ciężkich zakażeń:

• Zakażenia skóry i tkanek podskórnych.
• Zakażenia kości i stawów.
• Zakażenie płuc, zwane „zapaleniem płuc”.
• Zakażenie błony wewnętrznej serca (zapalenie wsierdzia) oraz w celu zapobiegania zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grupy ryzyka poddawanych zabiegom chirurgicznym.
• Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego.
• Zakażenie krwi związane z powyższymi zakażeniami.

Wancomycyna może być podawana doustnie u dorosłych i dzieci w leczeniu zakażenia błony śluzowej jelita, jelita cienkiego i grubego z uszkodzeniem błony śluzowej (pseudomembranowa biegunka), wywołanego przez bakterię Clostridioides difficile.

2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Vancomicina Normon

Nie stosuj Vancomicina Normon

• Jeśli jesteś uczulony na wancomycynę lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Zgłaszano ciężkie działania niepożądane, które mogą powodować utratę wzroku po wstrzyknięciu wancomycyny do oczu.

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania wancomycyny, jeśli:

• Doświadczyłeś reakcji alergicznej na teikoplaninę, ponieważ może to oznaczać, że jesteś również uczulony na wancomycynę.
• Masz problem ze słuchem, szczególnie jeśli jesteś osobą w podeszłym wieku (możesz potrzebować badań słuchu podczas leczenia).
• Masz problemy z nerkami (w związku z tym musisz wykonać badania krwi i testy nerek podczas leczenia).
• Otrzymujesz wancomycynę w postaci infuzji do leczenia biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficilezamiast doustnie.
• Kiedykolwiek rozwinąłeś ciężką wysypkę, łuszczenie się skóry, pęcherze i/lub owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu wancomycyny.

Zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevens-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje na leki z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) oraz pustularna egzantema ogólnoustrojowa (AGEP) związane z leczeniem wancomycyną. Przerwij stosowanie wancomycyny i natychmiast szukaj pomocy medycznej, jeśli zauważysz którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką podczas leczenia wancomycyną, jeśli:

• Otrzymujesz wancomycynę przez długi czas (możesz potrzebować badań krwi, testu w celu sprawdzenia funkcjonowania wątroby lub nerek podczas leczenia).
• Rozwinąłeś jakąkolwiek reakcję skórną podczas leczenia.
• Skonsultuj się z lekarzem natychmiast, jeśli rozwinąłeś ciężką lub przewlekłą biegunkę podczas lub po stosowaniu wancomycyny. Może to być objaw zapalenia jelita (pseudomembranowa biegunka), które może wystąpić po leczeniu antybiotykami.

Dzieci

Wancomycyna jest stosowana z ostrożnością u wcześniaków i małych dzieci, ze względu na to, że ich nerki nie są w pełni rozwinięte i mogą gromadzić wancomycynę we krwi. W celu kontrolowania poziomów wancomycyny we krwi w tej grupie wiekowej wykonuje się badania krwi.

Jednoczesne podawanie wancomycyny i środków znieczulających było związane z rumieniem skóry (rumień) i reakcjami alergicznymi u dzieci. Podobnie, jednoczesne stosowanie z innymi lekami, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe, leki przeciwzapalne niesteroidowe (NLPZ, np. ibuprofen) lub amfoterycyna B (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych), może zwiększyć ryzyko uszkodzenia nerek, w związku z czym konieczne będą częstsze badania nerek i krwi.

Stosowanie Vancomicina z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub możesz potrzebować stosowania innego leku. Jest to szczególnie ważne w przypadku następujących leków, ponieważ mogą one wchodzić w interakcje z wancomycyną:

• środki znieczulające – mogą powodować podrażnienie, rumień, omdlenie, omdlenie lub nawet zatrzymanie akcji serca.

Dlatego powinieneś poinformować lekarza, że stosujesz wancomycynę, jeśli będziesz przechodził operację chirurgiczną.

• jakikolwiek lek, który wpływa na nerwy lub nerki, np. amfoterycyna B (w leczeniu zakażeń grzybiczych), aminoglikozydy, bacytracyna, polimyksyna B, kolistyna, wiomycyna, piperacylina/tazobaktam (antybiotyki) lub cisplatyna (lek chemioterapeutyczny).
• mocne leki moczopędne (silne leki stosowane w celu stymulacji produkcji moczu) takie jak furosemid.

Może być wszystko w porządku, aby kontynuować stosowanie wancomycyny, a Twój lekarz będzie w stanie podjąć odpowiednią decyzję dla Ciebie.

Ciąża, laktacja i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub w okresie karmienia piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

Jazda pojazdami i obsługa maszyn

Wancomycyna nie powinna wpływać na Twoją zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

3. Jak stosować Vancomicina Normon

Personel medyczny poda Ci wancomycynę podczas Twojego pobytu w szpitalu. Twój lekarz zadecyduje o ilości leku, którą powinieneś otrzymać każdego dnia, oraz o czasie trwania leczenia.

Dawkowanie

Dawka podawana zależy od:

• Twojego wieku,
• Twojego ciężaru ciała,
• zakażenia, które masz,
• czynności nerek,
• Twojej zdolności słuchu,
• innego leku, który przyjmujesz.

Podanie dożylnie

Dorośli i nastolatkowie (w wieku 12lat i starsi)

Dawka jest obliczana zgodnie z Twoim ciężarem ciała. Zwykła dawka infuzji wynosi 15-20 mg na kg ciężaru ciała. Zwykle podawana jest co 8-12 godzin. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu dawki początkowej do 30 mg na kg ciężaru ciała. Maksymalna doba dawka nie powinna przekraczać 2 g.

Stosowanie u dzieci

Dzieci w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 12lat

Dawka jest obliczana zgodnie z Twoim ciężarem ciała. Zwykła dawka infuzji wynosi 10-15 mg na kg ciężaru ciała. Zwykle podawana jest co 6 godzin.

Noworodki przedwczesne i noworodki donoszone (od 0 do 27dni)

Dawka jest obliczana zgodnie z wiekiem poczęciowym [czas, który upłynął od pierwszego dnia ostatniej miesiączki do urodzenia (wieku ciążowego) plus czas, który upłynął po urodzeniu (wiek po urodzeniu)].

Pacjenci w podeszłym wieku, kobiety w ciąży oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, w tym ci, którzy są poddawani dializie, mogą wymagać innej dawki.

Podanie doustne

Dorośli i nastolatkowie (w wieku od 12do 18lat)

Zalecana dawka wynosi 125 mg co 6 godzin. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki dobowej do 500 mg co 6 godzin. Maksymalna doba dawka nie powinna przekraczać 2 g.

Jeśli doświadczyłeś innych epizodów (zakażenia błony śluzowej) wcześniej, możesz wymagać innej dawki i czasu trwania terapii.

Stosowanie u dzieci

Noworodki, niemowlęta i dzieci poniżej 12lat

Zalecana dawka wynosi 10 mg na kg ciężaru ciała. Zwykle podawana jest co 6 godzin. Maksymalna doba dawka nie powinna przekraczać 2 g.

Sposób podania

Infuzja dożylna oznacza, że lek płynie z butelki z infuzją lub worka przez rurkę do jednej z Twoich żył i do Twojego organizmu. Twój lekarz lub pielęgniarka zawsze podadzą wancomycynę do Twojej krwi, a nie do mięśnia.

Wancomycyna jest podawana do żyły przez co najmniej 60 minut.

Jeśli jesteś leczony z powodu zaburzeń żołądkowo-jelitowych (zwanych pseudomembranową biegunką), lek powinien być podawany jako roztwór do stosowania doustnego (będziesz brał lek doustnie).

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia zależy od zakażenia i może trwać kilka tygodni.

Czas trwania leczenia może być inny w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie u każdego pacjenta.

Podczas leczenia należy pobrać próbki krwi, próbki moczu oraz ewentualnie wykonać badania słuchu w celu wykrycia oznak możliwych działań niepożądanych.

Jeśli zostanie Ci podana zbyt duża ilość Vancomicina

Ponieważ wancomycyna jest podawana podczas Twojego pobytu w szpitalu, jest mało prawdopodobne, że otrzymasz zbyt małą lub zbyt dużą ilość leku; jednak powinieneś poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli masz jakieś wątpliwości.

Jeśli masz jakieś inne wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, poproś o poradę lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

4. Mogące wystąpić objawy niepożądane

Podobnie jak wszystkie leki, ten lek może powodować objawy niepożądane, chociaż nie wszystkie osoby je doświadczają.

Wancomycyna może powodować reakcje alergiczne, chociaż ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne) są rzadkie. Poinformuj lekarza natychmiast, jeśli zauważysz nagłe świsty, trudności z oddychaniem, rumień na górnej części ciała, wysypkę lub świąd.

Przerwij stosowanie wancomycyny i szukaj natychmiastowej pomocy medycznej, jeśli zauważysz którykolwiek z następujących objawów:

• Czerwone plamy nie unoszące się, jak celowe lub okrągłe na tułowiu, często z pęcherzami w środku, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, genitaliów i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).

• Wysypka ogólna, podwyższona temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki).

• Czerwona, łuszcząca się i ogólna wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, występująca wraz z gorączką na początku leczenia (pustularna egzantema ogólnoustrojowa).

Wchłanianie wancomycyny z przewodu pokarmowego jest nieznaczne. Niemniej jednak, jeśli masz stan zapalny przewodu pokarmowego, szczególnie jeśli masz również stan zapalny nerek, mogą wystąpić objawy niepożądane, które występują, gdy wancomycyna jest podawana w postaci infuzji.

Częste objawy niepożądane (mogą wystąpić u do 1 na 10osób):

• Spadek ciśnienia krwi.
• Niedostateczne oddychanie, głośne oddychanie (dźwięk o wysokim tonie wywołany przez przeszkodę w przepływie powietrza w górnych drogach oddechowych).
• Wysypka i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, świąd, wysypka powodująca świąd, pokrzywka.
• Problemy z nerkami, które mogą być wykryte za pomocą badania krwi.
• Rumień na górnej części ciała i twarzy, stan zapalny żyły.

Objawy niepożądane rzadkie (mogą wystąpić u do 1 na 100osób):

• Tymczasowa lub trwała utrata słuchu.

Objawy niepożądane bardzo rzadkie (mogą wystąpić u do 1 na 1.000osób):

• Zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi we krwi.
• Zwiększenie liczby niektórych białych krwinek we krwi.
• Utrata równowagi, szum w uszach, zawroty głowy.
• Stan zapalny naczyń krwionośnych.
• Nudności (uczucie niepokoju).
• Stan zapalny nerek i niewydolność nerek.
• Ból mięśni w klatce piersiowej i plecach.
• Gorączka, dreszcze.

Objawy niepożądane o nieznanej częstotliwości (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Nagłe wystąpienie ciężkiej reakcji alergicznej na skórze, z łuszczeniem się lub tworzeniem pęcherzy. Może to być związane z wysoką gorączką i bólem stawów.
• Zatrzymanie akcji serca.
• Stan zapalny jelita, powodujący ból brzucha i biegunkę (która może zawierać krew)

Częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Wymioty, biegunka.
• Zakłócenie świadomości, senność, brak energii, obrzęk, zatrzymanie płynów, zmniejszenie ilości moczu.
• Wysypka z obrzękiem lub bólem za uszami, na szyi, w pachwinach, pod brodą i w pachach (zapalone węzły chłonne), nieprawidłowe wyniki badań krwi i testów wątroby.
• Wysypka z pęcherzami i gorączką.

Zgłaszanie objawów niepożądanych

Jeśli doświadczasz jakiegokolwiek objawu niepożądanego, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli jest to możliwy objaw niepożądany, który nie jest wymieniony w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio przez System Hiszpańskiej Farmakowigilancji Leków Stosowanych u Ludzi: //www.notificaram.es/. Przez zgłaszanie objawów niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia więcej informacji o bezpieczeństwie tego leku.

5. Przechowywanie Vancomicina Normon

Twój lekarz lub farmaceuta wie, jak przechowywać ten lek. Przechowuj ten lek poza zasięgiem dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po skrócie CAD. Termin ważności jest ostatnim dniem miesiąca wskazanego.

Przed przygotowaniem przechowuj poniżej 30 °C.

Przechowuj fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem

Po przygotowaniu ten roztwór do infuzji powinien być użyty natychmiast.

Twój lekarz upewni się, że roztwór nie jest zdekolorowany i nie zawiera cząstek.

Fiolki są przeznaczone do jednorazowego użytku, a Twój lekarz wyrzuci każdy roztwór tego leku, który pozostanie po podaniu Ci dawki.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do kosza. Złożone opakowania i leki, których nie potrzebujesz, powinieneś oddać do Punktu Zbiórki Odpadów Niebezpiecznych w aptece. Poproś farmaceutę, jak się pozbyć opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomożesz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania oraz dalsze informacje

Skład Vancomycyny Normon

Każdy flakon zawiera 500 mg wankomycyny chlorowodorku, co odpowiada 500 000 j.m. wankomycyny. Zawiera również kwas chlorowodorowy.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Flakony 12 ml z gumowym korkiem, zawierające 500 mg wankomycyny chlorowodorku w postaci białego lub bladoróżowego proszku liofilizowanego. Rozmiar opakowania: 1 lub 100 flakonów.

Możliwe, że tylko niektóre rozmiary opakowań są dostępne w sprzedaży.

Po rozcieńczeniu z wodą roztwór tego leku jest przejrzysty, bezbarwny lub lekko zabarwiony.

Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i odpowiedzialny za wytwarzanie

Laboratorios NORMON, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6

28760 Tres Cantos (Madrid)

HISPANIA

Data ostatniej aktualizacji tego prospektu:luty 2023

Szczegółowe i aktualne informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Agencji Hiszpańskiej Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).

Inne źródła informacji

Doradztwo/edukacja medyczna

Antybiotyki są stosowane w celu wyleczenia zakażeń wywołanych przez bakterie. Nie są one skuteczne przeciwko zakażeniom wywołanym przez wirusy.

Jeśli Twój lekarz przepisał Ci antybiotyki, są one potrzebne dokładnie w celu leczenia Twojej obecnej choroby.

Pomimo antybiotyków, niektóre bakterie mogą przetrwać lub wzrosnąć. Zjawisko to nazywa się opornością: niektóre leczenia antybiotykami stają się nieskuteczne.

Niewłaściwe stosowanie antybiotyków zwiększa oporność. Możesz nawet pomóc bakteriom w rozwoju oporności i w ten sposób opóźnić swoje wyleczenie lub zmniejszyć skuteczność antybiotyków, jeśli nie będziesz przestrzegał właściwych:

• dawki,
• programu,
• czasu trwania leczenia.

W związku z tym, aby zachować skuteczność tego leku:

1. Stosuj antybiotyki tylko wtedy, gdy są przepisane.
2. Przestrzegaj ściśle instrukcji przepisu.
3. Nie powtarzaj stosowania antybiotyku bez recepty lekarskiej, nawet jeśli chcesz leczyć podobną chorobę.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje te są przeznaczone wyłącznie dla profesjonalistów sektora zdrowia

Przygotowanie

Rozpuść zawartość flakonu w 10 ml sterylnej wody do wstrzykiwań. Rozcieńcz roztwór po rekonstytucji co najmniej 100 ml chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/ml (5%) do wstrzykiwań.

Stężenie wankomycyny w przygotowanym roztworze do infuzji nie powinno przekraczać 0,5% m/v (5 mg/ml).

W przypadku pacjentów, którzy wymagają ograniczenia objętości płynu infuzyjnego, można stosować stężenie 10 mg/ml; podawanie tak wysokich stężeń może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych związanych z infuzją.

Przed podaniem należy wizualnie zbadać roztwory po rekonstytucji w celu wykluczenia obecności cząstek lub zmiany barwy. Należy stosować tylko rozwiązania przejrzyste, bezbarwne i bez cząstek.

Infuzja nie powinna być mieszana z innymi lekami.

Droga doustna:

Dawkę do podania doustnie można rozcieńczyć w 30 ml wody i podać pacjentowi do spożycia.

Infuzja

Należy podawać przez infuzję dożylną przez co najmniej 60 minut z prędkością 10 mg/min, co odpowiada 2 ml/min w infuzji o stężeniu 5 mg/ml.

Dawka

Stosowanie dożylne:

Dawkę ustala się indywidualnie i zgodnie z funkcją nerek. Zwykła dawka wynosi:

Dorośli: 500 mg co 6 godzin lub 1 g co 12 godzin podawanych przez infuzję dożylną powolną lub 30-40 mg/kg/dobę w 2-4 dawkach dziennych.

Dzieci: 10 mg/kg masy ciała co 6 godzin podawanych przez infuzję dożylną powolną.

Droga doustna:

Dorośli: 125 mg co 6 godzin lub 500 mg co 6 godzin podawanych drogą doustną.

Dzieci: 10 mg/kg masy ciała co 6 godzin.

Przechowywanie

Przechowywać poniżej 30 °C. Przechowywać flakon w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Koncentrat po rekonstytucji:

Koncentrat po rekonstytucji należy rozcieńczyć natychmiast po rekonstytucji.

Produkt rozcieńczony:

Z punktu widzenia mikrobiologicznego i fizykochemicznego produkt należy stosować natychmiast.

Droga doustna:

Należy spożyć natychmiast po rekonstytucji.