Mepidont 2% z adrenaliną 1:100.000

3. Jak stosować Mepidont

1 do 2 ml lub więcej w zależności od zabiegu, nasiękowo lub jako blokada nerwu obwodowego.
Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać małymi dawkami z szybkością ok. 1 ml/min.,
po uprzedniej aspiracji.
U zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka,
podana albo jednorazowo albo w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż
90 minut, wynosi 7 mg chlorowodorku mepiwakainy na kilogram masy ciała, do całkowitej
dawki nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku mepiwakainy, oraz 0,2 mg adrenaliny.
Dawka maksymalna: 1000 mg mepiwakainy na 24 godziny.
U dziecipodane dawki należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Mepidont jest za mocne lub za słabe, należy
poinformować lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Mepidont

Należy unikać przedawkowania środka znieczulającego i nigdy nie podawać kolejno dwóch
maksymalnych dawek, jeżeli przerwa pomiędzy nimi jest mniejsza niż 24 godziny.
Wskazane jest stosowanie niższych stężeń i dawek, które pozwolą uzyskać żądane działanie
znieczulające.
Opisywano następujące działania toksyczne w wyniku przedawkowania:

• pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia , dezorientacją, zawrotami głowy, rozszerzeniem źrenic, przyspieszonym metabolizmem oraz podwyższoną temperaturą ciała;
• po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki.

Postępowanie
Po wystąpieniu pierwszego niepokojącego objawu należy przerwać podawanie leku. Należy
ułożyć pacjenta w pozycji poziomej i upewnić się, że oddycha swobodnie; jeśli nie, należy podać
tlen, a w przypadku bezdechu zastosować sztuczne oddychanie.
Należy unikać stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony, by nie pogarszać
stanu pacjenta poprzez zwiększenie zużycia tlenu.
Drgawki można opanować podaniem diazepamu w dawkach od 10 do 20 mg dożylnie.
Nie zaleca się stosowania barbituranów, by nie nasilać depresji rdzenia przedłużonego.
Poprawę stanu układu krążenia można uzyskać przez dożylne zastosowanie
glikokortykosteroidów. Dodatkowo można włączyć rozcieńczone roztwory środków
pobudzających receptory alfa i beta o działaniu obkurczającym naczynia (np. mefentermina,
metaraminol, itp.) lub siarczanu atropiny.
Zawsze należy mieć do natychmiastowej dyspozycji odpowiedni zestaw niezbędny do udzielenia
natychmiastowej pomocy, oraz odpowiednio przeszkolony personel.
W kilku przypadkach stwierdzono po zastosowaniu środków miejscowo znieczulających, przy
braku nadwrażliwości osobniczej w wywiadzie, wystąpienie groźnych powikłań, nawet
o tragicznym przebiegu.
Mepidont z adrenaliną zawiera pirosiarczyn sodu; ten związek może powodować reakcję
alergiczną u osób nadwrażliwych, szczególnie z astmą oskrzelową.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania mepiwakainy, są podobne do
obserwowanych podczas stosowania innych środków miejscowo znieczulających o budowie
amidowej.
Działania te zależą od dawki i mogą być spowodowane dużym stężeniem leku w osoczu,
będącym następstwem przedawkowania, szybkiego wchłaniania lub przypadkowego
wstrzyknięcia do naczynia, lub mogą być spowodowane nadwrażliwością, idiosynkrazją lub
zmniejszoną tolerancją ze strony pacjenta.
Opisywano następujące działania niepożądane:
Zaburzenia układu nerwowego:
Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacja,
zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, przyspieszony metabolizm oraz podwyższona temperatura
ciała. Po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki.
Zaburzenia naczyń:
Rozszerzenie naczyń, nadciśnienie.
Zaburzenia serca:
Zaburzenia rytmu serca, bradykardia.
Zaburzenia układu immunologicznego:
Reakcje alergiczne (w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny).
Reakcje uczuleniowe na mepiwakainę występują bardzo rzadko (<1>należy postępować w sposób typowy.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli.
Zaburzenia żołądka i jelit:
Nudności, wymioty.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk, pocenie się.
Środek obkurczający naczynia krwionośne może spowodować wystąpienie następujących reakcji,
zwłaszcza u osób z chorobą układu sercowo-naczyniowego: niepokój, pocenie się, zaburzenia
oddychania, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie (co może być poważnym stanem u pacjentów z
utrwalonym nadciśnieniem oraz u pacjentów z nadczynnością tarczycy), silny ból głowy,
światłowstręt, ból zamostkowy, wymioty.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. (22) 49 21 301, faks (22) 49 21 309. Strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Mepidont

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Mepidont
MEPIDONT 3%
1 ml roztworu zawiera 30 mg mepiwakainy chlorowodorku (Mepivacaini hydrochloridum).
1,8 ml roztworu (1 wkład) zawiera 54 mg mepiwakainy chlorowodorku ( Mepivacaini
hydrochloridum).
MEPIDONT 2% z adrenaliną 1:100 000
1 ml roztworu zawiera 20 mg mepiwakainy chlorowodorku (Mepivacaini hydrochloridum)
i 0,01 mg adrenaliny w postaci adrenaliny winianu.
1,8 ml roztworu (1 wkład) zawiera 36 mg mepiwakainy chlorowodorku ( Mepivacaini
hydrochloridum)i 0,018 mg adrenaliny w postaci adrenaliny winianu.
Pozostałe składniki:Mepidont 3% zawiera substancje pomocnicze: sodu chlorek i wodę do
wstrzykiwań, zaś Mepidont 2% z adrenaliną dodatkowo sodu pirosiarczyn.

Jak wygląda i co zawiera opakowanie

Tekturowe pudełko zawiera 10 lub 50 wkładów do strzykawek do użytku stomatologicznego.

Podmiot odpowiedzialny:

Molteni Dental s.r.l., Via Ilio Barontini 8, Localita Granatieri 50018 Scandicci (Firenze), Włochy

Wytwórca:

Laboratorios Normon S.A. , Ronda de Valdecarrizo 6, 28760 Tres Cantos, Madrid, Hiszpania
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do:
Molteni Stomat Sp. z o.o.,
30-733, Kraków, ul. Obrońców Modlina 3,
Tel. (012) 653 25 85; Fax. (012) 654 15 60
Data ostatniej aktualizacji ulotki:19/04/2022