Zespół nerczycowy u dzieci

Zespół nerczycowy to schorzenie, które powoduje, że nerki tracą duże ilości białka z moczem. Może to prowadzić do szeregu problemów, w tym obrzęków tkanek i zwiększonego ryzyka infekcji.

Chociaż zespół nerczycowy może dotknąć osoby w każdym wieku, zwykle po raz pierwszy jest diagnozowany u dzieci w wieku od 1 do 6 lat.

Jest on bardziej powszechny u osób pochodzenia azjatyckiego, chociaż nie jest jasne dlaczego.

Objawy zespołu nerczycowego zwykle można kontrolować za pomocą leków sterydowych.

Większość dzieci z zespołem nerczycowym dobrze reaguje na sterydy i nie jest zagrożona niewydolnością nerek.

Jednak niewielka liczba dzieci ma zespół nerczycowy wrodzony (dziedziczny) i zwykle gorzej się rozwija. Mogą ostatecznie rozwinąć niewydolność nerek i potrzebować przeszczepu nerki.

Jakie problemy może powodować?

Większość dzieci z zespołem nerczycowym ma okresy, w których objawy są pod kontrolą (remisja), a następnie okresy, w których objawy powracają (nawroty).

W większości przypadków nawroty stają się rzadsze z wiekiem i często ustają pod koniec okresu dojrzewania.

Niektóre z głównych objawów związanych z zespołem nerczycowym obejmują:

• obrzęki – niski poziom białka we krwi zmniejsza przepływ wody z tkanek z powrotem do naczyń krwionośnych, co prowadzi do obrzęków (obrzęku). Obrzęki zwykle pojawiają się najpierw wokół oczu, następnie wokół nóg i reszty ciała.
• infekcje – przeciwciała to wyspecjalizowana grupa białek we krwi, które pomagają w zwalczaniu infekcji. Kiedy są tracone, dzieci są znacznie bardziej narażone na infekcje.
• zmiany w moczu – czasami wysoki poziom białka wydalanego z moczem może powodować, że staje się ona pienista. Niektóre dzieci z zespołem nerczycowym mogą również wydalać mniej moczu niż zwykle podczas nawrotów.
• zakrzepy krwi – ważne białka, które pomagają zapobiegać krzepnięciu krwi, mogą być wydalane z moczem u dzieci z zespołem nerczycowym. Może to zwiększyć ich ryzyko potencjalnie poważnych zakrzepów krwi. Podczas nawrotu krew również staje się bardziej zagęszczona, co może prowadzić do krzepnięcia.

Przyczyny zespołu nerczycowego

Większość dzieci z zespołem nerczycowym ma "minimalne zmiany w chorobie". Oznacza to, że ich nerki wyglądają normalnie lub prawie normalnie, jeśli próbka tkanki jest badana pod mikroskopem.

Jednak zmiany w próbce tkanki można zobaczyć, jeśli jest badana pod niezwykle potężnym mikroskopem elektronowym.

Przyczyna minimalnych zmian w chorobie jest nieznana.

Zespół nerczycowy czasami może wystąpić w wyniku problemu z nerkami lub innej choroby, takiej jak:

• stwardnienie kłębuszków – gdy wnętrze nerki ulega bliznowaceniu
• kłębuszkowe zapalenie nerek – zapalenie wewnątrz nerki
• infekcja – taka jak HIV lub wirusowe zapalenie wątroby
• toczeń rumieniowaty układowy
• cukrzyca
• anemia sierpowatokrwinkowa
• w bardzo rzadkich przypadkach, niektóre rodzaje nowotworów – takie jak białaczka, szpiczak mnogi lub chłoniak

Problemy te są częstsze u dorosłych z zespołem nerczycowym.

Diagnozowanie zespołu nerczycowego

Zespół nerczycowy można zwykle zdiagnozować po zanurzeniu paska w próbce moczu.

Jeśli w moczu znajduje się duża ilość białka, na pasku nastąpi zmiana koloru.

Badanie krwi wykazujące niski poziom białka zwanego albuminą potwierdzi diagnozę.

W niektórych przypadkach, gdy początkowe leczenie nie działa, Twoje dziecko może potrzebować biopsji nerki.

Polega to na pobraniu bardzo małej próbki tkanki nerki za pomocą igły, aby można ją było zbadać pod mikroskopem.

Leczenie zespołu nerczycowego

Głównym leczeniem zespołu nerczycowego są sterydy, ale dodatkowe leczenie może być również stosowane, jeśli u dziecka rozwiną się poważne skutki uboczne.

Większość dzieci z zespołem nerczycowym ma nawroty do końca okresu dojrzewania i musi przyjmować sterydy, gdy te wystąpią.

Twoje dziecko może zostać skierowane do specjalisty nefrologa dziecięcego w celu badań i specjalistycznego leczenia.

Sterydy

Dzieci zdiagnozowane z zespołem nerczycowym po raz pierwszy zwykle otrzymują co najmniej 4-tygodniowy kurs leku sterydowego prednizolonu, a następnie mniejszą dawkę co drugi dzień przez kolejne 4 tygodnie. Zapobiega to wyciekaniu białka z nerek dziecka do moczu.

Kiedy prednizolon jest przepisywany przez krótki czas, zwykle nie powoduje poważnych ani długotrwałych skutków ubocznych, chociaż niektóre dzieci mogą doświadczyć:

• zwiększonego apetytu
• przyrostu masy ciała
• zaczerwienienia policzków
• zmian nastroju

Większość dzieci dobrze reaguje na leczenie prednizolonem, a białko często znika z moczu, a obrzęki ustępują w ciągu kilku tygodni. Ten okres nazywany jest remisją.

Diuretyki

Tabletki, które pomagają częściej oddawać mocz (diuretyki), mogą być również podawane w celu zmniejszenia obrzęków. Działają poprzez zwiększenie ilości produkowanego moczu.

Penicylina

Penicylina to antybiotyk i może być przepisywana podczas nawrotów, aby zmniejszyć ryzyko infekcji.

Zmiany w diecie

Może zostać zalecane ograniczenie spożycia soli w diecie dziecka w celu zapobieżenia dalszemu zatrzymywaniu wody i obrzękom.

Oznacza to unikanie przetworzonej żywności i nie dodawanie soli do potraw.

Uzyskaj wskazówki, jak ograniczyć spożycie soli