Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy to częsta choroba, w której tarczyca w Twojej szyi nie produkuje wystarczającej ilości hormonów. Może to powodować objawy, takie jak zmęczenie i przyrost masy ciała. Można ją leczyć.

Objawy niedoczynności tarczycy

Objawy niedoczynności tarczycy mogą być łagodne i mogą być trudne do zauważenia.

Typowe objawy obejmują:

• uczucie skrajnego zmęczenia (zmęczenie)
• uczucie zimna częściej niż zwykle
• przybieranie na wadze
• zaparcia
• trudności z koncentracją lub jasnym myśleniem
• obniżony nastrój lub depresja
• sucha skóra, suche włosy lub wypadanie włosów
• chrapliwy głos
• nieregularne lub obfite miesiączki, jeśli je masz

Objawy zazwyczaj rozwijają się powoli i pogarszają z czasem.

Skonsultuj się z lekarzem rodzinnym jeśli:

• myślisz, że możesz mieć niedoczynność tarczycy

Niektóre z tych objawów są powszechne i mogą być spowodowane innymi schorzeniami. Ważne jest jednak, aby je sprawdzić u lekarza rodzinnego.

Jak diagnozuje się niedoczynność tarczycy

Jeśli lekarz rodzinny uważa, że możesz mieć niedoczynność tarczycy, zapyta o Twoje objawy.

Zapytają również, czy ktoś inny w Twojej rodzinie miał chorobę tarczycy lub chorobę autoimmunologiczną, lub czy niedawno byłaś w ciąży.

Lekarz rodzinny może zbadać Twoją szyję, aby sprawdzić, czy Twoja tarczyca jest powiększona.

Możesz mieć badania krwi, aby sprawdzić, ile hormonu tyreotropowego (TSH) i tyroksyny (T4) znajduje się w Twojej krwi.

Lekarz rodzinny może również skierować Cię do specjalisty na dodatkowe badania.

Leczenie niedoczynności tarczycy

Niedoczynność tarczycy jest zwykle leczona lekami, aby zastąpić hormon tarczycy, którego Twój organizm nie może wytworzyć. Ten lek to zwykle lewotyroksyna w tabletkach.

Zazwyczaj będziesz musiał/a je przyjmować do końca życia, aby zapobiec nawrotowi objawów. Powinieneś/aś móc prowadzić normalne życie.

Ważne

Będziesz regularnie wykonywać badania krwi, aby sprawdzić, czy przyjmujesz właściwą dawkę lewotyroksyny. Przyjmowanie niewłaściwej dawki może powodować skutki uboczne, takie jak nudności lub wymioty, biegunka, bóle głowy lub problemy ze snem.

Jeśli masz jakiekolwiek skutki uboczne, porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub farmaceutą.

Przyczyny niedoczynności tarczycy

W Wielkiej Brytanii główną przyczyną niedoczynności tarczycy jest choroba autoimmunologiczna zwana chorobą Hashimoto.

Jeśli masz chorobę Hashimoto, Twój układ odpornościowy atakuje Twoją tarczycę, co oznacza, że nie może ona wytworzyć wystarczającej ilości hormonu tarczycy.

Choroba Hashimoto jest najczęstsza u kobiet i zwykle zaczyna się między 30 a 50 rokiem życia. Ale każdy może mieć niedoczynność tarczycy.

Niedoczynność tarczycy może być również spowodowana przez:

• inną chorobę tarczycy, taką jak zapalenie tarczycy
• operację lub radioterapię w okolicy szyi lub tarczycy
• leczenie nadczynności tarczycy
• brak wystarczającej ilości jodu w diecie – jest to rzadkie w Wielkiej Brytanii
• leczenie niektórymi lekami

Jesteś również bardziej narażony/a na niedoczynność tarczycy, jeśli inni członkowie Twojej rodziny mieli chorobę tarczycy.

Ryzyko niedoczynności tarczycy

Niedoczynność tarczycy zwykle nie jest poważna, jeśli jesteś odpowiednio leczony/a.

Jeśli Twoja niedoczynność tarczycy nie jest leczona lub przyjmujesz niewłaściwą dawkę leku, możesz mieć zwiększone ryzyko wystąpienia:

• problemów z sercem (w tym choroby wieńcowej i niewydolności serca)
• problemów z kośćmi (w tym osteoporozy)

W bardzo rzadkich przypadkach ciężka niedoczynność tarczycy może prowadzić do zagrażającego życiu stanu zwanego śpiączką myksedematyczną. Jest to częstsze u osób starszych. Jest to stan nagły i wymaga leczenia w szpitalu.

Niedoczynność tarczycy a ciąża

Jeśli masz niedoczynność tarczycy i jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, powiedz o tym swojemu lekarzowi rodzinnemu.

Będziesz potrzebować dodatkowych badań i prawdopodobnie Twoja dawka lewotyroksyny będzie musiała zostać zmieniona w czasie ciąży.

Jeśli nie jest leczona, niedoczynność tarczycy może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych powikłań w ciąży, w tym nadciśnienia (stanu przedrzucawkowego), wad wrodzonych, przedwczesnego porodu lub poronienia.

Leczenie zwykle pomaga zapobiec tym powikłaniom, a lekarz rodzinny porozmawia z Tobą o wszelkim ryzyku.