Neuralgia po półpaścu

Neuralgia po półpaścu to długotrwały ból, który może wystąpić po przebyciu półpaśca. Zazwyczaj ustępuje stopniowo i są dostępne metody leczenia, które mogą pomóc.

Objawy neuralgii po półpaścu

Neuralgia po półpaścu jest powszechna po przebyciu półpaśca. Dotyczy obszarów ciała, gdzie wystąpiła wysypka półpaścowa.

Objawy zwykle pojawiają się podczas wysypki półpaścowej lub krótko po jej ustąpieniu. W rzadkich przypadkach objawy pojawiają się kilka tygodni lub miesięcy po ustąpieniu wysypki półpaścowej.

Objawy neuralgii po półpaścu mogą obejmować:

• ból w skórze, który może być stały lub nawracający, pulsujący, piekący lub ostry
• skóra bardzo wrażliwa na ból – możesz odczuwać ból od lekkiego dotyku lub nacisku, lub od zmian temperatury
• świąd skóry
• utrata czucia w skórze

Ból jest często łagodny, ale u niektórych osób występuje silny ból.

Skonsultuj się z lekarzem rodzinnym, jeśli:

• przebyłeś półpaśca i odczuwasz ból, który nie ustępuje w miejscu wysypki półpaścowej

Leczenie neuralgii po półpaścu

Neuralgia po półpaścu może być trudna do leczenia. Zazwyczaj ustępuje ostatecznie, ale czas trwania może się różnić od kilku miesięcy do ponad roku.

Lekarz rodzinny zwykle przepisuje leki, które pomagają w łagodzeniu bólu, takie jak:

• paracetamol, lub paracetamol z kodeiną, jeśli odczuwasz łagodny lub umiarkowany ból – pomaga to niektórym osobom, ale mało prawdopodobne jest, że całkowicie złagodzi ból
• leki na leczenie bólu nerwowego, takie jak amitryptylina, duloksetyna, gabapentyna lub pregabalina, jeśli paracetamol i kodeina nie zadziałały
• plastry zawierające lidokainę (znieczulenie miejscowe), jeśli odczuwasz łagodny ból lub inne leki nie są dla Ciebie odpowiednie
• tramadol, jeśli odczuwasz silny ból – zazwyczaj można go przyjmować tylko przez krótki czas

Leki na ból nerwowy mogą nie działać od razu. Zazwyczaj zaczyna się od niskiej dawki, która jest stopniowo zwiększana przez kilka tygodni. Będziesz miał wizyty kontrolne, aby sprawdzić, jak dobrze działa i czy występują jakieś skutki uboczne.

Jeśli odczuwasz silny ból, jeśli ból wpływa na Twoje codzienne czynności, lub jeśli leki przepisane przez lekarza rodzinnego nie zadziałały, lekarz rodzinny może skierować Cię na:

• terapię poznawczo-behawioralną – rodzaj terapii, która może pomóc Ci radzić sobie z bólem
• leczenie u specjalisty w dziedzinie chorób nerwowych (neurologa) lub specjalistycznej kliniki leczenia bólu – może to obejmować leczenie, takie jak silniejsze plastry, zastrzyki lub terapię rozmową, aby pomóc Ci radzić sobie z bólem

Znajdź więcej porad i wsparcia, aby pomóc w łagodzeniu bólu

Co możesz zrobić, aby pomóc w leczeniu neuralgii po półpaścu

Jeśli masz neuralgię po półpaścu, możesz zrobić kilka rzeczy, aby złagodzić objawy.

Rób

• noś luźną odzież z bawełny lub jedwabiu, aby uniknąć podrażnień skóry

• chroń wrażliwą skórę, używając warstwy bandaża, folii spożywczej lub opatrunku z tworzywa sztucznego pod ubraniem

• spróbuj przykładać okład z lodu (lub zamrożonych warzyw) owinięty w ręcznik do bolącego miejsca przez maksymalnie 20 minut co 2 do 3 godzin

• weź chłodną kąpiel lub prysznic

• spróbuj prowadzić dziennik bólu, aby zobaczyć, jak dobrze działa leczenie i czy Twoje objawy się poprawiają

Przyczyny neuralgii po półpaścu

Neuralgia po półpaścu jest spowodowana uszkodzeniem nerwów przez półpaśca.

Nie wiadomo, dlaczego u niektórych osób ból utrzymuje się przez długi czas po ustąpieniu półpaśca. Bardziej prawdopodobne jest to, jeśli objawy półpaśca były ciężkie i jeśli wysypka półpaścowa dotknęła dużą powierzchnię ciała.

Neuralgia po półpaścu jest częstsza u osób starszych i osób z innymi schorzeniami, takimi jak cukrzyca lub osłabiony układ odpornościowy.

Jak zmniejszyć ryzyko neuralgii po półpaścu

Szybkie leczenie półpaśca może pomóc w powrocie do zdrowia i zmniejszyć ryzyko neuralgii po półpaścu.

Szczepienie przeciwko półpaścowi również zmniejsza ryzyko zachorowania na półpaśca i neuralgię po półpaścu.

• osoby, które ukończyły 65 lat w dniu lub po 1 września 2023 r
• osoby w wieku od 70 do 79 lat
• osoby w wieku 50 lat i więcej z poważnie osłabionym układem odpornościowym