Krwawienie podpajęczynówkowe

Krwawienie podpajęczynówkowe to rzadki, ale zagrażający życiu rodzaj udaru, który wymaga natychmiastowego leczenia. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach i rekonwalescencji.

Objawy krwawienia podpajęczynówkowego

Główne objawy krwawienia podpajęczynówkowego obejmują:

• bardzo silny ból głowy, który pojawia się nagle i nie ustępuje (nazywany "ból głowy piorunujący")
• ból szyi lub sztywność karku
• nudności i wymioty
• nadwrażliwość na światło
• napady padaczkowe (drgawki) lub niekontrolowane drżenie
• omdlenie, senność lub dezorientacja
• opadanie jednej strony twarzy, niewyraźna mowa lub osłabienie jednej strony ciała

Krwawienie podpajęczynówkowe może wystąpić o dowolnej porze, ale może być bardziej prawdopodobne podczas wykonywania czynności, takich jak kaszel, korzystanie z toalety, podnoszenie ciężarów lub uprawianie seksu.

Zadzwoń pod numer 112, jeśli:

Ty lub osoba, z którą jesteś:

• nagle odczuwa silny ból głowy, który jest bardzo silny i nie ustępuje
• ma osłabienie twarzy, jedna strona twarzy może opadać i może być trudno się uśmiechnąć
• ma osłabienie lub drętwienie w jednym ramieniu lub w jednej połowie ciała, lub nie może w pełni unieść obu ramion i utrzymać ich w górze
• ma problemy z mową, takie jak bełkotanie, wydaje się zdezorientowany lub ma trudności z mówieniem lub znalezieniem właściwych słów
• ma zamglone widzenie lub utratę wzroku w jednym lub obu oczach

Nie jedź sam do szpitala.

Osoba, z którą rozmawiasz pod numerem 112, udzieli Ci wskazówek, co robić.

Przyczyny krwawienia podpajęczynówkowego

Krwawienie podpajęczynówkowe najczęściej dotyka osoby z uwypukleniem w naczyniu krwionośnym w mózgu, zwanym tętniakiem mózgu.

Nie zawsze jest oczywisty powód, dla którego możesz mieć tętniaka mózgu.

Niektórzy ludzie mają je od urodzenia, podczas gdy inni mogą je nabyć później. Możesz być bardziej narażony na tętniaka mózgu, jeśli inni członkowie Twojej rodziny go mają.

Większość tętniaków mózgu nie powoduje problemów, ale jeśli pęknie, może to spowodować krwawienie w przestrzeni między wnętrzem czaszki a mózgiem (przestrzeń podpajęczynówkowa). Ten rodzaj krwawienia nazywany jest krwawieniem podpajęczynówkowym.

Krwawienia podpajęczynówkowe mogą być również spowodowane przez:

• ciężki uraz głowy
• problem z budową naczyń krwionośnych w mózgu (malformacja tętniczo-żylna)

Leczenie krwawienia podpajęczynówkowego

Głównym leczeniem krwawienia podpajęczynówkowego jest operacja w celu zatrzymania krwawienia.

Może to być wykonane przez:

• usunięcie małego fragmentu kości czaszki, użycie małego metalowego klipsa do zamknięcia pękniętego naczynia krwionośnego (tętniaka) i następnie zastąpienie kości – zwane klipsowaniem neurochirurgicznym
• wprowadzenie cienkiej, elastycznej rurki do tętnicy w pachwinie lub nodze, prowadzenie jej do miejsca pękniętego naczynia krwionośnego i wprowadzenie małych metalowych spirali przez rurkę do tętniaka w celu jego zablokowania – zwane embolizacją cewkami

Możesz również otrzymać leczenie przed i po operacji, aby złagodzić objawy krwawienia podpajęczynówkowego i zmniejszyć ryzyko ponownego krwawienia.

Może to obejmować leki na:

• łagodzenie bólu
• obniżenie ciśnienia krwi
• zapobieganie napadom padaczkowym (drgawkom) lub kaszlowi
• zapobieganie nudnościom
• zmiękczenie stolca, aby ułatwić wypróżnianie
• zapewnienie prawidłowego przepływu krwi

Jak krwawienie podpajęczynówkowe wpływa na Twoje życie

Sposób, w jaki krwawienie podpajęczynówkowe wpływa na Twoje życie, różni się w zależności od osoby i zależy od tego, gdzie w mózgu wystąpiło krwawienie i jak duże są uszkodzenia.

Chociaż powrót do zdrowia może trwać miesiące lub lata, większość osób poprawia się dzięki leczeniu, a niektóre wracają do pełnej sprawności.

Krwawienie podpajęczynówkowe to jednak bardzo poważny stan, który może prowadzić do upośledzeń umysłowych i fizycznych oraz znacząco wpłynąć na jakość życia.

Możesz doświadczyć:

• napady padaczkowe (drgawki)
• problemy z sercem, płucami lub wątrobą
• trudności poznawcze, takie jak problemy z pamięcią, koncentracją i komunikacją
• depresja i zmiany nastroju
• uczucie niepokoju i skrajnego zmęczenia
• bóle głowy i nietypowe odczucia, takie jak spływanie wody w głowie lub swędzenie mózgu

Niewielka liczba osób rozwija padaczkę po krwawieniu podpajęczynówkowym.

Powrót do zdrowia po krwawieniu podpajęczynówkowym

Będziesz miał regularne wizyty kontrolne u lekarza i zespołu rehabilitacyjnego.

Porozmawiają z Tobą o wszelkich możliwych powikłaniach krwawienia podpajęczynówkowego i o tym, czy potrzebujesz dalszych badań lub leczenia. Mogą chcieć sprawdzić, czy nie występują problemy z naczyniami krwionośnymi, leczyć inne tętniaki lub leczyć gromadzenie się płynu wokół mózgu (wodogłowie).

Mogą również udzielić Ci porad dotyczących takich kwestii, jak prowadzenie pojazdów, praca, ćwiczenia, podróże i seks. Możesz być zmuszony do przerwania pracy na krótki lub długi czas po krwawieniu podpajęczynówkowym.

Będziesz mieć terapię (rehabilitację), aby pomóc w powrocie do zdrowia. W zależności od Twoich potrzeb, rehabilitacja może obejmować:

• fizjoterapię w celu pomocy w problemach z ruchem, równowagą, oddychaniem, połykaniem lub bólem
• terapię mowy i języka – w przypadku problemów z komunikacją
• terapię poznawczo-behawioralną (CBT) – w celu pomocy w zmianach nastroju, depresji i niepokoju
• ćwiczenia poznawcze – w celu poprawy problemów z koncentracją i pamięcią

Powrót do zdrowia może być powolny i frustrujący, ale ćwiczenia, sesje terapeutyczne i zajęcia pomogą Ci poczynić postępy. Niektóre długotrwałe problemy mogą nadal poprawiać się po kilku miesiącach lub latach.