Chłoniak nieziarniczy

Chłoniak nieziarniczy to rodzaj nowotworu, który rozwija się w układzie limfatycznym, sieci naczyń i węzłów chłonnych rozproszonych po całym ciele.

Układ limfatyczny jest częścią twojego układu odpornościowego.

Przez naczynia limfatyczne przepływa przezroczysty płyn zwany limfą i zawiera białe krwinki zwalczające infekcje, znane jako limfocyty.

W przypadku chłoniaka nieziarniczego, dotknięte limfocyty zaczynają się nieprawidłowo namnażać i gromadzą się w określonych częściach układu limfatycznego, takich jak węzły chłonne (gruczoły).

Dotknięte limfocyty tracą swoje właściwości zwalczania infekcji, co czyni cię bardziej podatnym na infekcje.

Najczęstszym objawem chłoniaka nieziarniczego jest bezbolesne powiększenie węzła chłonnego, zwykle w szyi, pod pachą lub w pachwinie. 

Kogo dotyczy

W Wielkiej Brytanii, ponad 13 000 osób diagnozowanych jest z chłoniakiem nieziarniczym każdego roku.

Chłoniak nieziarniczy może wystąpić w każdym wieku, ale twoje szanse na rozwój tego schorzenia wzrastają wraz z wiekiem, przy czym nieco ponad jedna trzecia przypadków diagnozowana jest u osób powyżej 75 roku życia.

Nieco więcej mężczyzn niż kobiet jest dotkniętych chorobą.

Co powoduje chłoniaka nieziarniczego?

Dokładna przyczyna chłoniaka nieziarniczego jest nieznana.

Jednak twoje ryzyko rozwoju tego schorzenia wzrasta, jeśli:

• masz schorzenie, które osłabia twój układ odpornościowy
• przyjmujesz leki immunosupresyjne
• wcześniej miałeś kontakt z powszechnym wirusem zwanym wirusem Epsteina-Barr, który powoduje mononukleozę

Masz również nieco zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaka nieziarniczego, jeśli bliski krewny (np. rodzic lub rodzeństwo) miał to schorzenie.

Jak diagnozuje się chłoniaka nieziarniczego

Jedynym sposobem na potwierdzenie diagnozy chłoniaka nieziarniczego jest wykonanie biopsji.

Jest to drobny zabieg chirurgiczny, w którym pobiera się próbkę zmienionej tkanki węzła chłonnego i bada się ją w laboratorium.

Leczenie chłoniaka nieziarniczego

Istnieje wiele podtypów chłoniaka nieziarniczego, ale ogólnie można je podzielić na 2 główne kategorie:

• chłoniak nieziarniczy wysokiego stopnia lub agresywny – gdzie nowotwór rośnie szybko i agresywnie
• chłoniak nieziarniczy niskiego stopnia lub indolentny – gdzie nowotwór rośnie powoli i możesz nie odczuwać żadnych objawów przez wiele lat

Rokowanie i leczenie chłoniaka nieziarniczego znacznie się różnią, w zależności od dokładnego typu, stopnia i rozległości chłoniaka oraz wieku pacjenta.

Guzów niskiego stopnia nie zawsze wymagają natychmiastowego leczenia medycznego, ale są trudniejsze do całkowitego wyleczenia.

Chłoniaki wysokiego stopnia wymagają natychmiastowego leczenia, ale mają tendencję do znacznie lepszej odpowiedzi na leczenie i często można je wyleczyć.

Główne metody leczenia chłoniaka nieziarniczego to:

• chemioterapia
• radioterapia
• ukierunkowane leczenie zwane terapią przeciwciałami monoklonalnymi

Ogólnie rzecz biorąc, większość przypadków chłoniaka nieziarniczego uważa się za bardzo dobrze leczalne.

Istnieje jednak ryzyko długotrwałych problemów po leczeniu, w tym niepłodności i zwiększonego ryzyka rozwoju innego rodzaju nowotworu w przyszłości.

 Objawy Chłoniak nieziarniczy 

Objawy chłoniaka nieziarniczego

Najczęstszym objawem chłoniaka nieziarniczego jest bezbolesne powiększenie węzła chłonnego, zwykle w szyi, pod pachą lub w pachwinie.

Węzły chłonne, znane również jako węzły limfatyczne, są małymi, groszkowymi grudkami tkanki znajdującymi się w całym ciele.

Zawierają one białe krwinki, które pomagają w zwalczaniu infekcji.

Powiększenie jest spowodowane gromadzeniem się określonego rodzaju białych krwinek, znanych jako limfocyty, w węźle chłonnym.

Jednak bardzo mało prawdopodobne jest, że masz chłoniaka nieziarniczego, jeśli masz powiększone węzły chłonne, ponieważ te gruczoły często powiększają się w odpowiedzi na infekcję.

Inne objawy

Niektórzy ludzie z chłoniakiem nieziarniczym mają również inne, bardziej ogólne objawy.

Mogą one obejmować:

• nocne poty
• nieumyślna utrata wagi
• wysoka temperatura (gorączka)
• uczucie duszności
• ciągły świąd skóry na całym ciele

Inne objawy zależą od tego, gdzie w organizmie znajdują się powiększone węzły chłonne (na przykład powiększone migdałki, guzek w brzuchu lub wysypka skórna).

U niewielu osób z chłoniakiem stwierdza się obecność nieprawidłowych komórek w szpiku kostnym w momencie diagnozy.

Może to prowadzić do:

• ciągłego zmęczenia
• zwiększonego ryzyka infekcji
• nadmiernego krwawienia, takiego jak krwawienie z nosa, obfite miesiączkowanie i plamki krwi pod skórą

Kiedy szukać porady lekarskiej

Skonsultuj się z lekarzem rodzinnym, jeśli masz którykolwiek z objawów opisanych na tej stronie, szczególnie jeśli masz powiększone węzły chłonne, które nie znikają po 6 tygodniach.

Chociaż mało prawdopodobne jest, aby te objawy były spowodowane chłoniakiem nieziarniczym, najlepiej je sprawdzić.

 Przyczyny Chłoniak nieziarniczy 

Chłoniak nieziarniczy jest spowodowany zmianą (mutacją) w DNA rodzaju białych krwinek zwanych limfocytami, chociaż dokładna przyczyna tego zjawiska nie jest znana.

DNA daje komórkom podstawowy zestaw instrukcji, takich jak kiedy rosnąć i się rozmnażać.

Mutacja w DNA zmienia te instrukcje, więc komórki nadal rosną. Powoduje to ich niekontrolowane namnażanie.

Nieprawidłowe limfocyty zazwyczaj zaczynają się namnażać w jednym lub kilku węzłach chłonnych w określonym obszarze ciała, takim jak szyja, pachy lub pachwina.

Z czasem możliwe jest rozprzestrzenienie się nieprawidłowych limfocytów do innych części ciała, takich jak:

• szpik kostny
• ślęziona
• wątroba
• skóra
• płuca
• żołądek
• mózg

Jednak w niektórych przypadkach chłoniak nieziarniczy zaczyna rosnąć w narządzie, a nie zaczyna się w węźle chłonnym i rozprzestrzenia się do narządu.

Kto jest najbardziej narażony?

Chociaż przyczyna początkowej mutacji, która wywołuje chłoniaka nieziarniczego, jest nieznana, szereg czynników może zwiększyć ryzyko rozwoju tego schorzenia.

Należą do nich:

• choroba, która osłabia układ odpornościowy, taka jak HIV
• leczenie, które osłabia układ odpornościowy – na przykład przyjmowanie leków w celu osłabienia układu odpornościowego po przeszczepie narządu
• choroba autoimmunologiczna (choroba spowodowana problemami z układem odpornościowym), taka jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy lub zespół Sjögrena
• wirus Epsteina-Barr – powszechny wirus powodujący mononukleozę zakaźną
• wirus limfotropowy T człowieka (HTLV)
• zakażenie Helicobacter pylori – powszechne zakażenie bakteryjne, które zwykle infekuje błonę śluzową żołądka i jelita cienkiego
• przyjęcie chemioterapii lub radioterapii z powodu wcześniejszej choroby nowotworowej
• celiakia – niekorzystna reakcja na gluten powodująca stan zapalny jelita cienkiego

Chłoniak nieziarniczy nie jest zaraźliwy i nie uważa się, że jest dziedziczny, chociaż twoje ryzyko może być nieznacznie zwiększone, jeśli bliski krewny (taki jak rodzic lub rodzeństwo) miał chłoniaka.

Chłoniak nieziarniczy może wystąpić w każdym wieku, ale u jednej trzeciej przypadków diagnozę stawia się u osób powyżej 75 roku życia. Jest nieco częstszy u mężczyzn niż u kobiet.

 Diagnoza Chłoniak nieziarniczy 

Jeśli zgłosisz się do lekarza rodzinnego z powodu niepokoju o objawy chłoniaka nieziarniczego, lekarz zapyta o stan Twojego zdrowia i może przeprowadzić proste badanie fizykalne.

W razie potrzeby lekarz rodzinny skieruje Cię do szpitala na dalsze badania.

Jeśli zostaniesz skierowany do szpitala, zwykle zostanie przeprowadzona biopsja, ponieważ jest to jedyny sposób na potwierdzenie diagnozy chłoniaka nieziarniczego.

Biopsja

Biopsja polega na usunięciu całej lub części powiększonego węzła chłonnego, który następnie jest badany w laboratorium.

Biopsja to niewielka procedura lub operacja, którą często można przeprowadzić w znieczuleniu miejscowym (gdzie obszar jest znieczulony, ale jesteś przytomny).

Może być wykonana przez radiologa za pomocą USG lub tomografii komputerowej lub jako operacja przez chirurga.

W niektórych przypadkach powiększony węzeł chłonny nie jest łatwo dostępny i może być wymagane znieczulenie ogólne (gdzie jesteś uśpiony).

Patolog (ekspert w badaniu zmienionych chorobowo tkanek) sprawdzi następnie próbkę tkanki pod kątem obecności komórek nowotworowych.

Jeśli znajdą komórki nowotworowe, mogą również zidentyfikować dokładnie, jaki typ chłoniaka nieziarniczego masz, co jest ważne dla planowania leczenia.

Rodzaje chłoniaka nieziarniczego

Istnieje ponad 30 rodzajów chłoniaka nieziarniczego.

Dalsze badania

Jeśli biopsja potwierdzi diagnozę chłoniaka nieziarniczego, konieczne będą dalsze badania, aby sprawdzić, jak daleko rozprzestrzenił się chłoniak.

Pozwoli to lekarzowi na ustalenie stadium zaawansowania chłoniaka.

Dalsze badania mogą obejmować:

• badania krwi – próbki krwi będą pobierane podczas diagnozy i leczenia, aby sprawdzić ogólny stan zdrowia, poziom krwinek czerwonych i białych oraz płytek krwi, a także funkcjonowanie narządów, takich jak wątroba i nerki
• zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej – może sprawdzić, czy rak rozprzestrzenił się do klatki piersiowej lub płuc
• pobranie szpiku kostnego – może zostać wykonana kolejna biopsja, aby sprawdzić, czy chłoniak rozprzestrzenił się do szpiku kostnego; polega to na użyciu długiej igły do pobrania próbki szpiku kostnego z miednicy i można to zrobić w znieczuleniu miejscowym
• tomografia komputerowa – to badanie wykonuje serię zdjęć rentgenowskich, które tworzą trójwymiarowy obraz wnętrza ciała, aby sprawdzić rozprzestrzenianie się raka
• rezonans magnetyczny – to badanie wykorzystuje silne pola magnetyczne do tworzenia szczegółowego obrazu obszarów ciała, aby sprawdzić rozprzestrzenianie się raka
• badanie PET – to badanie mierzy aktywność komórek w różnych częściach ciała i może sprawdzić rozprzestrzenianie się raka oraz wpływ leczenia; zwykle jest wykonywane w tym samym czasie co tomografia komputerowa, aby dokładnie pokazać, jak funkcjonują tkanki różnych części ciała
• punkcja lędźwiowa – za pomocą cienkiej igły pobiera się próbkę płynu mózgowo-rdzeniowego i bada, czy zawiera komórki chłoniaka

Stadiumy chłoniaka nieziarniczego

Po zakończeniu badań powinno być możliwe określenie stadium zaawansowania chłoniaka. „Stadium” oznacza ocenę raka pod względem stopnia jego rozprzestrzenienia.

Główne stadia chłoniaka nieziarniczego to:

• stadium 1 – rak jest ograniczony do jednej grupy węzłów chłonnych, takich jak węzły szyjne, pachowe lub pachwinowe, powyżej lub poniżej przepony (ściany mięśniowej pod płucami)
• stadium 2 – dotknięte są 2 lub więcej grup węzłów chłonnych, zarówno powyżej, jak i poniżej, ale tylko po jednej stronie przepony
• stadium 3 – rak rozprzestrzenił się do grup węzłów chłonnych po obu stronach przepony, powyżej i poniżej
• stadium 4 – chłoniak rozprzestrzenił się poza układ limfatyczny i jest obecny zarówno w węzłach chłonnych, jak i narządach lub szpiku kostnym

Pracownicy służby zdrowia dodają również literę „A” lub „B” do stadium, aby wskazać, czy masz pewne objawy, czy nie.

„A” jest dodawane po stadium, jeśli nie masz dodatkowych objawów poza powiększonymi węzłami chłonnymi.

„B” jest dodawane po stadium, jeśli masz dodatkowe objawy, takie jak utrata masy ciała, gorączka lub nocne poty.

W niektórych przypadkach pracownicy służby zdrowia używają również dodatkowych liter, aby wskazać, gdzie rak po raz pierwszy się rozwinął.

Na przykład „E” (zewęzłowy) oznacza, że rak rozwinął się poza układem limfatycznym.

Twój specjalistyczny zespół opiekuńczy będzie mógł szczegółowo wyjaśnić, co oznaczają wyniki badań.

Klasyfikacja chłoniaka nieziarniczego

Badania mogą również pomóc pracownikom służby zdrowia w określeniu „stopnia” zaawansowania raka.

Istnieją 2 główne stopnie chłoniaka nieziarniczego:

• chłoniak nieziarniczy o niskim stopniu złośliwości lub indolentny to taki, w którym rak rośnie powoli i możesz nie odczuwać żadnych objawów przez wiele lat
• chłoniak nieziarniczy o wysokim stopniu złośliwości lub agresywny to taki, w którym rak rośnie szybko i agresywnie

Guzy o niskim stopniu złośliwości nie zawsze wymagają natychmiastowego leczenia, ale czasami trudno je całkowicie wyleczyć.

Chłoniaki o wysokim stopniu złośliwości wymagają natychmiastowego leczenia, ale zwykle dobrze reagują na leczenie i często można je wyleczyć.

W niektórych przypadkach chłoniaki o niskim stopniu złośliwości mogą przekształcić się w chłoniaki o wysokim stopniu złośliwości z czasem.

Przeczytaj więcej o leczeniu chłoniaka nieziarniczego.

 Treatment Non-Hodgkin lymphoma 

Non-Hodgkin lymphoma jest zwykle leczone chemioterapią lub radioterapią, chociaż niektóre osoby mogą nie potrzebować leczenia od razu.

W kilku przypadkach, jeśli początkowy nowotwór jest bardzo mały i może zostać usunięty podczas biopsji, nie może być konieczne dalsze leczenie.

Twój plan leczenia

Zalecany plan leczenia będzie zależał od ogólnego stanu zdrowia i wieku, ponieważ wiele z tych terapii może obciążać organizm.

Dyskusje na temat planu leczenia zazwyczaj odbywają się z kilkoma lekarzami i innymi pracownikami służby zdrowia, którzy specjalizują się w różnych aspektach leczenia chłoniaka.

Jest to znane jako multidyscyplinarny zespół (MDT). Twój MDT zaleci najlepsze opcje leczenia dla Ciebie.

Ale nie powinieneś być pospieszany do podjęcia decyzji dotyczącej planu leczenia.

Zanim podejmiesz decyzję, możesz porozmawiać z przyjaciółmi, rodziną i partnerem.

Zostaniesz zaproszony na ponowne spotkanie z zespołem opieki w celu pełnej dyskusji na temat ryzyka i korzyści związanych z planowanymi terapiami przed rozpoczęciem leczenia.

Możesz zapytać swój zespół opieki, czy dostępne jest badanie kliniczne, w którym możesz wziąć udział.

Podejście „obserwuj i czekaj”

Jeśli chłoniak nieziarniczy jest niskiego stopnia (powoli rozwijający się) i czujesz się dobrze, często zaleca się okres „obserwacji i oczekiwania”.

Dzieje się tak, ponieważ niektóre osoby potrzebują wielu lat, aby rozwinąć uciążliwe objawy, a rozpoczęcie leczenia od razu często uważa się za niepotrzebne.

Jeśli zalecana jest obserwacja i oczekiwanie, będziesz regularnie przychodzić na wizyty kontrolne i zostaniesz zaproszony do powrotu w dowolnym momencie, jeśli poczujesz, że Twoje objawy się nasilają.

Chemioterapia

Chemioterapia jest powszechnie stosowanym leczeniem chłoniaka nieziarniczego, które polega na stosowaniu leków do zabijania komórek nowotworowych.

Może być stosowana samodzielnie, w połączeniu z terapią biologiczną lub w połączeniu z radioterapią.

Lek można podawać na kilka różnych sposobów, w zależności od stadium zaawansowania nowotworu.

Zazwyczaj otrzymasz chemioterapię dożylnie (chemioterapię dożylną), w postaci tabletek przyjmowanych doustnie lub kombinacji obu.

Jeśli istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się nowotworu do mózgu, możesz otrzymać zastrzyki z chemioterapii bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego wokół rdzenia kręgowego.

Chemioterapia jest zazwyczaj podawana przez kilka miesięcy w trybie ambulatoryjnym, co oznacza, że otrzymujesz leczenie w ciągu dnia i nie musisz zostawać w szpitalu na noc.

Ale czasami Twoje objawy lub skutki uboczne leczenia mogą się nasilić i może być konieczny dłuższy pobyt w szpitalu.

Jeśli przyjmujesz chemioterapię w tabletkach, możesz być w stanie przyjmować je w domu.

Chemioterapia może powodować kilka skutków ubocznych, z których najważniejszym jest potencjalne uszkodzenie szpiku kostnego.

Może to zakłócać produkcję zdrowych komórek krwi i powodować następujące problemy:

• bardzo silne zmęczenie
• duszność
• zwiększona podatność na infekcje
• łatwiejsze krwawienie i powstawanie siniaków

Jeśli wystąpią te problemy, leczenie może wymagać opóźnienia, aby można było wytworzyć więcej zdrowych komórek krwi.

Leki stymulujące wzrost mogą również pobudzać produkcję komórek krwi.

Inne możliwe skutki uboczne chemioterapii obejmują:

• nudności i wymioty
• biegunka
• brak apetytu
• wrzody w jamie ustnej
• zmęczenie
• wysypki skórne
• wypadanie włosów
• niepłodność, która może być tymczasowa lub trwała (zob. powikłania chłoniaka nieziarniczego, aby uzyskać więcej informacji)

Większość skutków ubocznych powinna ustąpić po zakończeniu leczenia.

Poinformuj swój zespół opieki, jeśli skutki uboczne staną się szczególnie uciążliwe, ponieważ istnieją terapie, które mogą pomóc.

Chemioterapia w wysokich dawkach

Jeśli chłoniak nieziarniczy nie reaguje na wstępne leczenie (znany jako chłoniak oporny na leczenie), możesz otrzymać cykl chemioterapii w silniejszej dawce.

Ale ta intensywna chemioterapia niszczy szpik kostny, prowadząc do wspomnianych skutków ubocznych.

Będziesz potrzebować przeszczepu komórek macierzystych lub szpiku kostnego, aby zastąpić uszkodzony szpik kostny.

Radioterapia

Radioterapia jest najczęściej stosowana w leczeniu wczesnych stadiów chłoniaka nieziarniczego, gdy nowotwór znajduje się tylko w jednej części ciała.

Jak długo będziesz potrzebować leczenia, zależy od rodzaju chłoniaka nieziarniczego i stadium zaawansowania.

Zazwyczaj jest podawana w krótkich codziennych sesjach, od poniedziałku do piątku, zazwyczaj nie dłużej niż 3 tygodnie.

Zazwyczaj nie musisz zostawać w szpitalu między wizytami.

Radioterapia sama w sobie jest bezbolesna, ale może powodować pewne skutki uboczne. Mogą się one różnić w zależności od tego, którą część ciała leczysz.

Na przykład, leczenie gardła może prowadzić do bólu gardła, a leczenie głowy może prowadzić do wypadania włosów.

Inne częste skutki uboczne obejmują:

• bolesną i zaczerwienioną skórę w obszarze leczenia
• zmęczenie
• nudności i wymioty
• suchość w ustach
• brak apetytu

Większość skutków ubocznych jest tymczasowa, ale istnieje ryzyko długotrwałych problemów, w tym niepłodności i trwałego zaciemnienia skóry w obszarze leczenia.

Przeczytaj więcej o:

• skutkach ubocznych radioterapii
• powikłaniach chłoniaka nieziarniczego

Terapia przeciwciałami monoklonalnymi

W przypadku niektórych typów chłoniaka nieziarniczego możesz otrzymać lek zwany przeciwciałem monoklonalnym.

Leki te przyłączają się zarówno do zdrowych, jak i do komórek nowotworowych i sygnalizują układowi odpornościowemu, aby zaatakował i zabił komórki.

Po zakończeniu leczenia poziom zdrowych komórek wraca do normy z czasem.

Terapia przeciwciałami monoklonalnymi może być podawana jako jedyne leczenie lub czasami podawana w połączeniu z chemioterapią, aby zwiększyć jej skuteczność.

W przypadku niektórych typów chłoniaka nieziarniczego możesz kontynuować regularne przyjmowanie terapii przeciwciałami monoklonalnymi przez okres do 2 lat po wstępnym leczeniu, w połączeniu z chemioterapią.

Może to zmniejszyć ryzyko nawrotu nowotworu w przyszłości.

Jednym z głównych leków przeciwciał monoklonalnych stosowanych w leczeniu chłoniaka nieziarniczego jest rytuksymab.

Rytuksymab można podawać w postaci wstrzyknięcia bezpośrednio do żyły przez kilka godzin.

Skutki uboczne rytuksymabu mogą obejmować:

• zmęczenie
• nudności
• nocne poty
• świąd skóry
• ból brzucha
• wypadanie włosów

Możesz otrzymać dodatkowe leki, aby zapobiec lub złagodzić te skutki uboczne. Skutki uboczne powinny ustąpić z czasem, gdy organizm przyzwyczai się do rytuksymabu.

Blokery wzrostu nowotworów

Blokery wzrostu nowotworów to rodzaj ukierunkowanej terapii przeciwnowotworowej, która może być stosowana w leczeniu niektórych typów chłoniaka nieziarniczego.

Istnieje wiele różnych rodzajów blokerów wzrostu nowotworów, które są podawane na różne sposoby i działają inaczej.

Ogólnie rzecz biorąc, działają poprzez blokowanie substancji chemicznej zwanej czynnikiem wzrostu, co może pomóc w zatrzymaniu podziału i wzrostu komórek nowotworowych.

Leki sterydowe

Leki sterydowe są powszechnie stosowane w połączeniu z chemioterapią w leczeniu chłoniaka nieziarniczego.

Dzieje się tak, ponieważ badania wykazały, że stosowanie sterydów zwiększa skuteczność chemioterapii.

Lek sterydowy jest zazwyczaj podawany w postaci tabletek lub zastrzyków, zwykle w tym samym czasie co chemioterapia.

Zazwyczaj przyjmujesz sterydy przez kilka dni lub 1 tydzień podczas każdego cyklu chemioterapii i robisz przerwy pomiędzy nimi. Pomaga to zmniejszyć skutki uboczne.

Częste skutki uboczne krótkotrwałego stosowania sterydów obejmują:

• zwiększony apetyt, który może prowadzić do przybierania na wadze
• niestrawność
• problemy ze snem
• poczucie niepokoju

W rzadkich przypadkach możesz być zmuszony do przyjmowania sterydów na dłuższą metę.

Skutki uboczne długotrwałego stosowania sterydów obejmują wysokie ciśnienie krwi, przybieranie na wadze i obrzęk rąk, stóp i powiek.

Skutki uboczne leków sterydowych zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia.

Immunoterapia

Rodzaj immunoterapii zwany terapią CAR T-cell może być stosowany w niektórych typach chłoniaka nieziarniczego, jeśli inne metody leczenia nie zadziałały lub nowotwór powrócił po leczeniu.

Terapia CAR T-cell działa poprzez zmianę komórek odpornościowych w organizmie, aby pomóc im w walce z komórkami nowotworowymi.

Jest podawana w szpitalu po krótkim cyklu chemioterapii.

Przeprowadzone zostaną testy, aby sprawdzić, czy jesteś wystarczająco zdrowy, aby otrzymać terapię CAR T-cell, ponieważ może powodować poważne skutki uboczne.

Skutki uboczne terapii CAR T-cell mogą obejmować:

• wysoką gorączkę i dreszcze
• bóle głowy i zawroty głowy
• nudności i wymioty
• biegunkę
• problemy z mózgiem lub nerwami, takie jak dezorientacja i problemy z mową
• infekcje

Po leczeniu pozostaniesz w szpitalu przez co najmniej 10 dni, aby można było sprawdzić, czy nie występują skutki uboczne.

Kontrola po leczeniu

Po zakończeniu leczenia możesz przejść ponowne badanie, aby sprawdzić, jak dobrze zadziałało leczenie.

Po tym będziesz potrzebować regularnych wizyt kontrolnych, aby monitorować powrót do zdrowia i sprawdzać, czy nie występują oznaki nawrotu nowotworu (nazywanego nawrotem).

Te wizyty będą początkowo odbywały się co kilka tygodni lub miesięcy, ale z czasem staną się rzadsze.

Więcej informacji można znaleźć w:

Twój multidyscyplinarny zespół

Podczas leczenia chłoniaka nieziarniczego możesz spotkać następujących specjalistów:

• pielęgniarka specjalizująca się w onkologii lub pracownik kluczowy – pierwszy punkt kontaktu między Tobą a członkami zespołu opieki
• hematolog – specjalista w leczeniu farmakologicznym
• onkolog kliniczny – specjalista w radioterapii
• patolog – specjalista w badaniach biopsji
• radiolog – specjalista w badaniach rentgenowskich i skanach
• pracownik socjalny
• specjalista od przeszczepów
• psycholog
• doradca

 Powikłania Chłoniak nieziarniczy 

Niektórzy pacjenci leczeni z powodu chłoniaka nieziarniczego doświadczają długotrwałych problemów, nawet jeśli zostali wyleczeni.

Ta strona opisuje niektóre z głównych powikłań chłoniaka nieziarniczego.

Osłabiony układ odpornościowy

Osłabiony układ odpornościowy jest częstym powikłaniem chłoniaka nieziarniczego i może się nasilać w trakcie leczenia.

Jednak Twój układ odpornościowy zazwyczaj powróci do normy w miesiącach i latach po leczeniu.

Jeśli masz osłabiony układ odpornościowy, jesteś bardziej podatny na infekcje i istnieje zwiększone ryzyko rozwoju poważnych powikłań związanych z infekcjami.

Ważne jest, aby natychmiast zgłosić lekarzowi rodzinnemu lub zespołowi opieki wszelkie objawy infekcji, ponieważ szybkie leczenie może być konieczne, aby zapobiec poważnym powikłaniom. 

Jest to szczególnie ważne w pierwszych kilku miesiącach po leczeniu.

Objawy infekcji obejmują:

• wysoką temperaturę
• ból głowy
• bóle mięśni
• biegunkę
• zmęczenie
• bolesną pęcherzową wysypkę

Szczepienia

Powinieneś upewnić się, że wszystkie Twoje szczepienia są aktualne.

Ale ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem rodzinnym lub zespołem opieki na ten temat, ponieważ szczepienia „żywymi” szczepionkami mogą nie być dla Ciebie bezpieczne, dopóki nie minie kilka miesięcy od zakończenia leczenia.

Szczepionki żywe zawierają osłabioną formę wirusa lub organizmu, przeciwko któremu się szczepisz.

Przykłady szczepionek żywych obejmują:

• szczepionkę przeciwko półpaścowi
• szczepionkę BCG (przeciwko gruźlicy)
• szczepionkę MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce

Niepłodność

Chemioterapia i radioterapia w leczeniu chłoniaka nieziarniczego mogą powodować niepłodność. Czasami jest to tymczasowe, ale może być trwałe.

Twój zespół opieki oszacuje ryzyko niepłodności w Twojej konkretnej sytuacji i porozmawia z Tobą o Twoich opcjach.

W niektórych przypadkach mężczyźni mogą mieć możliwość przechowywania próbek nasienia, a kobiety przechowywania komórek jajowych przed leczeniem, aby można było ich użyć do próby zajścia w ciążę później.

Drugie nowotwory

Leczenie chłoniaka nieziarniczego może zwiększyć ryzyko rozwoju innego rodzaju nowotworu w przyszłości. Nazywa się to drugim nowotworem.

Ryzyko zachorowania na raka jest szczególnie zwiększone po leczeniu raka, ponieważ chemioterapia i radioterapia uszkadzają zdrowe komórki, a także komórki rakowe.

To uszkodzenie może następnie spowodować, że dotknięte komórki staną się nowotworowe wiele lat po leczeniu.

Możesz pomóc zmniejszyć ryzyko drugiego nowotworu, prowadząc zdrowy tryb życia, nie paląc, utrzymując prawidłową wagę dzięki zrównoważonej diecie i regularnym ćwiczeniom.

Powinieneś zgłosić lekarzowi rodzinnemu wszelkie objawy, które mogą sugerować kolejnego nowotworu, na wczesnym etapie i uczestniczyć we wszystkich zaproszeniach na badania przesiewowe w kierunku raka.

Inne problemy zdrowotne

Leczenie chłoniaka nieziarniczego może zwiększyć ryzyko wystąpienia pewnych schorzeń w młodszym wieku niż zwykle, takich jak:

• choroby serca
• choroby płuc

Diagnoza raka może również zwiększyć ryzyko depresji.

Powinieneś zgłosić lekarzowi rodzinnemu wszelkie nieoczekiwane objawy, takie jak nasilający się duszność.