Педиавен Г15

1. Co to jest Pediaven G15 i w jakim celu się go stosuje

Pediaven G15 jest mieszaniną odżywczą zawierającą roztwór aminokwasów (składniki niezbędne do
tworzenia białek) oraz glukozę (węglowodany) z solami (elektrolity oraz pierwiastki śladowe) dostępną
w plastikowym worku zawierającym dwie komory, każda o pojemności 500 ml.
Ten lek jest roztworem przeznaczonym do podawania przez kroplówkę w infuzji do żyły (infuzja dożylna).
Może być stosowany u niemowląt, dzieci i młodzieży, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pediaven G15

Kiedy nie stosować leku Pediaven G15:

­
jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
­
jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów (jeśli organizm wykorzystuje
określone aminokwasy w niewłaściwy sposób);
­
jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby lub nerek bez możliwości dializy;
­
jeśli pacjent ma ciężką hiperglikemię (wysoki poziom cukru we krwi) i sytuacja ta jest
niekontrolowana;
­
jeśli stężenie we krwi pacjenta (w surowicy) jednej z soli (elektrolitów) występującej w tym leku jest
podwyższone;
­
jeśli pacjent jest w niestabilnym stanie ogólnym, na przykład po poważnym urazie lub w przypadku
niekontrolowanej cukrzycy, kwasicy metabolicznej (problem spowodowany bardzo dużą ilością
kwaśnych substancji we krwi), poważnego zakażenia (wstrząs septyczny), ostrego wstrząsu lub
śpiączki;
­
jeśli pacjent jest w stanie ciężkiego niedożywienia i istnieje ryzyko wystąpienia „zespołu szoku
pokarmowego”.
Inne ogólne sytuacje kiedy nie stosować leku Pediaven G15:
­
jeśli pacjent ma płyn w płucach (ostry obrzęk płuc);
­
jeśli pacjent ma za dużo płynu w organizmie (przewodnienie);
­
jeśli pacjent ma nieleczoną niewydolność serca;
­
jeśli pacjent ma niewystarczającą ilość płynu w organizmie (odwodnienie hipotoniczne).
Nie należy podawać leku Pediaven G15, jeśli którakolwiek z powyżej opisanych sytuacji dotyczy pacjenta.
W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem pacjentowi leku
Pediaven G15.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Ważne informacje p rzed rozpoczęciem przyjmowania przez pacjenta leku Pediaven G15:
Pediaven G15 należy stosować z dużą ostrożnością, gdy wymagane jest ograniczenie przyjmowania płynów,
na przykład w niektórych chorobach serca, płuc lub nerek.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli w trakcie leczenia u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania
niepożądane takie jak: dreszcze, pocenie się, gorączka, wysypka lub problemy z oddychaniem. Infuzję
należy przerwać.
Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy
chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania. Narażenie leku Pediaven G15 na działanie
światła, szczególnie po dodaniu pierwiastków śladowych i (lub) witamin, prowadzi do wytworzenia się
nadtlenków i innych produktów rozpadu, co można ograniczyć zapewniając ochronę przed światłem.
Podwyższony poziom magnezu we krwi
Ilość magnezu zawarta w leku Pediaven G15 może spowodować podwyższenie stężenia magnezu we krwi.
Może się to objawiać następująco: osłabienie, spowolnione odruchy, nudności, wymioty, obniżone stężenie
wapnia we krwi, problemy z oddychaniem, niskie ciśnienie krwi i nieregularny rytm serca. Objawy te mogą
być trudne do wykrycia i dlatego lekarz może kontrolować parametry krwi pacjenta, w szczególności jeśli
występuje u niego ryzyko podwyższonego stężenia magnezu we krwi, zwłaszcza zaburzenia czynności
nerek. Jeśli stężenie magnezu we krwi jest podwyższone, infuzja zostanie przerwana lub zmniejszona.
Lekarz będzie kontrolował stan pacjenta przez cały okres leczenia i może zmienić podawaną dawkę lub
zalecić podanie dodatkowych leków, jeśli to konieczne (głównie witamin, tłuszczów lub elektrolitów).

Pediaven G15 a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
dotyczy to także leków wydawanych bez recepty.

3. Jak stosować Pediaven G15

Dawkowanie

Pediaven G15 należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz zadecyduje o wielkości dawki
i czasie trwania leczenia, w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, zapotrzebowania metabolicznego
i energetycznego, stanu klinicznego oraz zdolności do metabolizowania żywienia doustnego i dojelitowego
(dostarczanie pożywienia poprzez zgłębnik umieszczony w przewodzie pokarmowym).
Jeśli żywienie odbywa się wyłącznie drogą dożylną (podanie do żyły), lekarz może zalecić podanie w tym
samym czasie witamin i tłuszczów. Jeśli do leku zostały dodane witaminy, worek należy chronić przed
światłem.

Droga podania

Pediaven G15 jest podawany wyłącznie przez personel medyczny i tylko drogą dożylną, do żyły centralnej
(do dużej żyły).
Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy
chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania (patrz punkt 2).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Pediaven G15

Pediaven G15 należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości, że pacjent
przyjął większą niż zalecana dawkę leku, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.

Pominięcie zastosowania leku Pediaven G15

Pediaven G15 należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy natychmiast poinformować
lekarza, jeśli pacjent nie otrzymał infuzji leku Pediaven G15. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki i nie należy przekraczać zalecanej szybkości infuzji.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który przerwie infuzję, jeśli u pacjenta wystąpią opisane
niżej objawy:
­
nietypowe oznaki lub objawy reakcji alergicznej, takie jak pocenie się, gorączka, dreszcze, bóle
głowy, wysypka lub problemy z oddychaniem.
Mogą wystąpić działania niepożądane związane z podawaniem żywienia pozajelitowego (żywienie
podawane do żyły), zwłaszcza na początku leczenia, które obejmują:
­
podwyższenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia);
­
zaburzenia żołądka i jelit (nudności, wymioty);
­
nadmierne przyjęcie aminokwasów może powodować kwasicę metaboliczną (zaburzenia równowagi
substancji kwaśnych i zasadowych w organizmie). Może wystąpić hiperazotemia (zbyt duża ilość
związków azotowych we krwi), szczególnie gdy pacjent ma problemy z nerkami, wątrobą lub
oddychaniem;
­
chwilowe zaburzenie czynności wątroby;
­
reakcje alergiczne na określone aminokwasy.
Niewłaściwe stosowanie (przedawkowanie lub zbyt szybka infuzja) może prowadzić do wystąpienia
objawów hiperglikemii i hiperwolemii (podwyższenie objętości krwi w żyłach).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
e-mail: [email protected]
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Pediaven G15

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po: EXP. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać w worku zewnętrznym. Zużyć
bezpośrednio po wymieszaniu zawartości dwóch komór.
Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy
chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania (patrz punkt 2).

Okres ważności leku po zmieszaniu z dodatkowymi substancjami

Po zmieszaniu dwóch komór, można dodać inne składniki przez port przeznaczony do podawania
dodatkowych substancji. Lek należy zużyć natychmiast po dodaniu innych składników.
Nie stosować tego leku, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub widoczne są oznaki zepsucia.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Pediaven G15

­
Substancjami czynnymi leku są:

Substancje czynne Roztwór aminokwasów

Roztwór Roztwór po zmieszaniu, glukozy gotowy do użycia

1000 ml

alanina
1,45 g
1,45 g
arginina
0,94 g
0,94 g
kwas asparaginowy
0,94 g
0,94 g
acetylocysteina
(co odpowiada cysteinie)

500 ml 500 ml

0,31 g
(0,23 g)
kwas glutaminowy
1,63 g
1,63 g
glicyna
0,48 g
0,48 g
histydyna
0,48 g
0,48 g
izoleucyna
0,71 g
0,71 g
leucyna
1,61 g
1,61 g
lizyna jednowodna
(co odpowiada lizynie bezwodnej)
0,31 g
(0,23 g)
1,45 g
(1,29 g)
metionina
0,30 g
0,30 g
fenyloalanina
0,62 g
0,62 g
prolina
1,29 g
1,29 g
seryna
0,87 g
0,87 g
tauryna
0,07 g
0,07 g
treonina
0,83 g
0,83 g
tryptofan
0,32 g
0,32 g
tyrozyna
0,11 g
0,11 g
walina
0,83 g
0,83 g
dipotasu fosforan
1,39 g
1,39 g
selenu dwutlenek
0,05 mg
0,05 mg
glukoza jednowodna
(co odpowiada glukozie bezwodnej)
1,45 g
(1,29 g)
165,0 g
(150,0 g)
wapnia glukonian
2,69 g
2,69 g
magnezu mleczan dwuwodny
0,95 g
0,95 g
sodu chlorek
1,75 g
1,75 g
potasu chlorek
0,67 g
0,67 g
cynku octan dwuwodny
6,72 mg
6,72 mg
miedzi siarczan pięciowodny
1,00 mg
1,00 mg
sodu fluorek
1,11 mg
1,11 mg
manganu chlorek czterowodny
0,36 mg
0,36 mg
potasu jodek
0,07 mg
0,07 mg
chromu chlorek sześciowodny
0,10 mg
0,10 mg
165,0 g
(150,0 g)
żelaza siarczan siedmiowodny
2,49 mg
2,49 mg
kobaltu chlorek sześciowodny
0,61 mg
0,61 mg
molibdenian amonu czterowodny
0,09 mg
0,09 mg
­
Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH), kwas solny
(do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.
Osmolarność roztworu: 1091 mOsmol/l
pH roztworu: 4,8 – 5,5

Wartość odżywcza w 1000 ml

glukoza
aminokwasy
azot całkowity
energia całkowita
energia pozabiałkowa
150 g
15 g
2,14 g
660 kcal
600 kcal

Jak wygląda Pediaven G15 i co zawiera opakowanie

Ten lek to roztwór do infuzji, przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego, wolny od cząstek stałych. Jest
dostępny w dwukomorowym worku (każda komora zawiera po 500 ml roztworu).
Wielkość opakowania: 4 worki × 1000 ml.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa

Wytwórca

Fresenius Kabi Austria GmbH
Hafnerstrasse 36
8055 Graz
Austria
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru

Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria

Pediaven G15%

Belgia

Kidiamix G15%

Estonia

Pediaven G15

Francja

Kidiaven G15%

Hiszpania

Pediaven G15

Holandia

Kidiamix G15%

Litwa

Pediaven G15%

Łotwa

Pediaven G15%

Polska

Pediaven G15

Portugalia

Pediaven G15

Węgry

Pediaven G15

Włochy

Kidiamix G15%
Data ostatniej aktualizacji ulotki:21.01.2020 r.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pediaven G15, roztwór do infuzji jest roztworem hipertonicznym.
Ponieważ wykorzystanie żyły centralnej do infuzji wiąże się z ryzykiem zakażenia, należy dokładnie
przestrzegać zasad postępowania aseptycznego, aby uniknąć jakiegokolwiek zakażenia, szczególnie podczas
zakładania cewnika.
W celu uniknięcia ryzyka związanego z podaniem infuzji z szybkością większą niż zalecana, ważne jest
przeprowadzenie infuzji z regularną i kontrolowaną szybkością.
Należy kontrolować osmolarność i stężenie glukozy w surowicy, jak również równowagę wodno-
elektrolitową, równowagę kwasowo-zasadową i czynność wątroby.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak lub jakiegokolwiek objawu reakcji anafilaktycznej
(szczególnie gorączki, dreszczy, pocenia się, wysypki lub duszności) należy natychmiast przerwać infuzję.
Leku Pediaven G15 nie należy podawać do żyły obwodowej z powodu wysokiej osmolarności.
Podczas infuzji niezbędna jest obserwacja kliniczna i laboratoryjna, szczególnie na jej początku. Obserwacja
powinna zostać wzmożona w następujących przypadkach:
­
ciężka niewydolność wątroby,
­
ciężka niewydolność nerek,
­
kwasica metaboliczna (zaburzenie spowodowane bardzo dużym stężeniem kwaśnych substancji
we krwi),
­
cukrzyca lub nietolerancja glukozy.

Wynaczynienie

Tak jak w przypadku wszystkich leków podawanych dożylnie, podczas infuzji tego leku może wystąpić
wynaczynienie (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
Należy regularnie sprawdzać miejsce założenia cewnika w celu rozpoznania objawów wynaczynienia.
W przypadku wystąpienia wynaczynienia należy natychmiast przerwać infuzję, pozostawiając jednak
założony cewnik lub kaniulę w celu umożliwienia natychmiastowego podjęcia leczenia pacjenta, a pozostały
po wynaczynieniu płyn odciągnąć przed usunięciem cewnika lub kaniuli.
Sposób postępowania po wynaczynieniu może obejmować leczenie niefarmakologiczne, farmakologiczne
i (lub) interwencję chirurgiczną. W przypadku wystąpienia dużego wynaczynienia, należy skonsultować się
z chirurgiem.
Nie należy podawać infuzji ponownie do tej samej żyły centralnej.

Sposób podawania

Infuzja dożylna, do żyły centralnej.
W celu zapewnienia całkowitego żywienia pozajelitowego, zalecane jest jednoczesne podawanie witamin
(maksymalna ilość, którą można dodać do leku, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego) oraz
tłuszczów (podanie tylko poprzez łącznik Y, nie bezpośrednio do worka), chyba że jest to przeciwwskazane.
Jednakże, Pediaven G15 zawiera już pierwiastki śladowe. W niektórych przypadkach, w zależności od
potrzeb pacjenta, roztwory farmakologiczne oraz przeznaczone do żywienia pozajelitowego mogą zostać
dodane do worka, ale tylko po sprawdzeniu zgodności sporządzonej mieszaniny (patrz punkt „Zgodność
farmaceutyczna”).
Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy
chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.

Szybkość infuzji

Dawkę należy ustalić indywidualnie, w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, zapotrzebowania
metabolicznego i energetycznego, stanu klinicznego pacjenta.

Lekarz dokona regularnej, klinicznej i biologicznej oceny stanu odżywienia i sytuacji metabolicznej pacjenta, szczególnie w przypadku gdy żywienie pozajelitowe trwa dłużej niż 14 dni.

Zalecenia ogólne dotyczące dawki: zapotrzebowanie na glukozę u dzieci wynosi średnio 10–15 g/
kg mc./dobę z szybkością infuzji wynoszącą 1–1,2 g/kg mc./godz., a na azot średnio 200–300 mg/
kg mc./dobę.
Szybkość infuzji nie może przekroczyć:
­
u niemowląt (1. miesiąc życia–2 lata): 9 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 1,4 g glukozy/kg mc./godz.),
­
u dzieci (2–11 lat): 8 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 1,2 g glukozy/kg mc./godz.),
­
u młodzieży (11–18 lat): 3 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 0,5 g glukozy/kg mc./godz.).

Specjalne środki ostrożności dotyczące przygotowania leku do stosowania

Przed użyciem należy usunąć worek zewnętrzny oraz sprawdzić czy worek wewnętrzny jest nieuszkodzony
(szczelny). Nie stosować, jeśli opakowanie jest uszkodzone.
Stosować wyłącznie wtedy, gdy roztwory aminokwasów i glukozy są przezroczyste, bezbarwne do lekko
żółtawych, wolne od cząstek stałych. Zawartość dwóch oddzielnych komór należy zmieszać przed użyciem,
a także przed ewentualnym dodaniem innych substancji przez przeznaczony do tego celu port.
Narażenie na działanie światła roztworów do dożylnego żywienia pozajelitowego, szczególnie po dodaniu
pierwiastków śladowych i (lub) witamin, może prowadzić do wytworzenia się nadtlenków i innych
produktów rozpadu. Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, lek Pediaven G15 należy chronić
przed światłem do momentu zakończenia podawania.

Mieszanie dwóch komór przed użyciem

• 1. Usunąć worek zewnętrzny i położyć worek na twardej powierzchni.
• 2. Delikatnie zrolować worek zaczynając od góry (od strony uchwytu), uciskając aż do momentu pęknięcia zgrzewu pionowego. Odwrócić worek kilkukrotnie, co powinno zapewnić dokładne wymieszanie składników mieszaniny.

Wyłącznie do jednorazowego użycia. Niezużytą pozostałość mieszaniny należy usunąć.
Należy dokładnie przestrzegać zwalidowanych warunków aseptycznych odnośnie postępowania z lekiem
i cewnikiem oraz z perfuzją.

Okres ważności leku po zmieszaniu

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność worka dwukomorowego po zmieszaniu przez 24 godziny
w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie
zostanie zużyty natychmiast, za okres przechowywania podczas użytkowania i za warunki przechowywania
przed zastosowaniem odpowiada użytkownik.

Zgodność farmaceutyczna

Do leku Pediaven G15 można dodawać lub podawać przez tę samą linię infuzyjną wyłącznie roztwory
farmakologiczne lub przeznaczone do żywienia pozajelitowego, których zgodność została ustalona.
Informacje dotyczące objętości dodatkowych substancji i ich zgodności z lekiem Pediaven G15 znajdują się
w Charakterystyce Produktu Leczniczego, punkt 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
i przygotowania produktu leczniczego do stosowania. Istnieje ryzyko wytrącenia się soli wapniowych.
Wszelkie dodatki należy łączyć z lekiem w warunkach aseptycznych.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat chronić przed światłem do momentu zakończenia
podawania. Narażenie leku Pediaven G15 na działanie światła, szczególnie po dodaniu pierwiastków
śladowych i (lub) witamin, prowadzi do wytworzenia się nadtlenków i innych produktów rozpadu, co można
ograniczyć, zapewniając ochronę przed światłem.