Глипизиде Бп

5 mg, tabletki

Glipizidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

• 1. Co to jest lek Glipizide BP i w jakim celu się go stosuje
• 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Glipizide BP
• 3. Jak stosować lek Glipizide BP
• 4. Możliwe działania niepożądane
• 5. Jak przechowywać lek Glipizide BP
• 6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Glipizide BP i w jakim celu się go stosuje

Glipizide BP zawiera glipizyd, który jest lekiem z grupy pochodnych sulfonylomocznika o działaniu
zmniejszającym stężenie glukozy we krwi.
Wskazania do stosowania
Glipizide BP stosuje się w cukrzycy typu 2. (insulinoniezależnej) w przypadkach, gdy właściwego
stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą odpowiedniej diety i wysiłku fizycznego.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Glipizide BP

Kiedy nie przyjmować leku Glipizide BP

• jeśli pacjent ma uczulenie na glipizyd, inne pochodne sulfonylomocznika i sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• u pacjentów z cukrzycą insulinozależną typu 1., cukrzycową kwasicą ketonową, śpiączką cukrzycową,
• u pacjentów z ciężkimi infekcjami przebiegającymi z gorączką,
• u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, zaburzeniami czynności tarczycy, chorobą wątroby i nerek,
• u pacjentów po ciężkim urazie lub zabiegu operacyjnym,
• w leczeniu cukrzycy u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
• u kobiet w okresie ciąży i kobiet karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Glipizide BP należy omówić to z lekarzem.
Wszystkie pochodne sulfonylomocznika, w tym glipizyd, mogą wywołać hipoglikemię, czyli nadmierne
zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Hipoglikemia może wystąpić wskutek opóźniania
przyjmowania posiłków, dostarczania niewystarczającej ilości pożywienia oraz nieprzestrzegania
zaleceń dietetycznych.
Do utrzymania właściwego stężenia glukozy we krwi konieczne jest systematyczne spożywanie
węglowodanów, o odpowiednich porach. Niewydolność nerek lub wątroby może powodować
zwiększenie stężenia glipizydu we krwi. W stanach tych zwiększone stężenie leku we krwi może
prowadzić do ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką, drgawkami lub objawami neurologicznymi. Jest to stan
wymagający leczenia pacjenta w szpitalu. Prawdopodobieństwo wystąpienia hipoglikemii jest większe
w przypadku stosowania niskokalorycznej diety, po ciężkim i długotrwałym wysiłku, po spożyciu
alkoholu oraz gdy stosuje się więcej niż jeden lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi. Najbardziej
narażeni na wystąpienie hipoglikemii są pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci niedożywieni, pacjenci
z niewydolnością nadnerczy i przysadki mózgowej.
Hipoglikemia może być trudna do rozpoznania u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów
stosujących leki beta-adrenolityczne lub inne leki sympatykolityczne.
W przypadku utraty kontroli nad glikemią, lekarz zdecyduje czy konieczne jest odstawienie leku
Glipizide BP i okresowe podanie insuliny. Utrata kontroli nad glikemią może wystąpić, gdy pacjent
poddany jest działaniu takich czynników, jak: gorączka, uraz, zakażenie lub zabieg chirurgiczny. U
wielu pacjentów zmniejsza się z czasem skuteczność każdego doustnego leku zmniejszającego stężenie
glukozy, w tym również leku Glipizide BP.
Podczas leczenia należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących diety, dawkowania i sposobu
podawania leku Glipizide BP oraz regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Należy nauczyć
się rozpoznawać wczesne objawy hipoglikemii, m.in. takie jak: ból głowy, pobudliwość, zaburzenia
snu, drżenie, pocenie się, aby zdążyć zgłosić się do lekarza w odpowiednim czasie. Zwykle
natychmiastowe spożycie węglowodanów (cukru) pozwala przywrócić właściwe stężenie glukozy we
krwi. Członkowie rodzin pacjentów powinni być poinformowani o tym, że pacjent jest zagrożony
hipoglikemią, o sposobach postępowania w przypadku pojawienia się objawów hipoglikemii oraz o
stanach sprzyjających ich występowaniu.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących
w przeszłości.

Dzieci

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności glipizydu u dzieci.
Nie zaleca się stosowania glipizydu u dzieci.

Glipizide BP a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi glipizydu mogą nasilać następujące leki:
leki przeciwgrzybicze (mikonazol, flukonazol, worykonazol), niesteroidowe leki przeciwzapalne,
inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl), leki
beta-adrenolityczne, antagoniści receptora H , salicylany (kwas acetylosalicylowy), leki silnie wiążące
się z białkami: sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd i pochodne kumaryny (warfaryna).
Działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi glipizydu mogą osłabiać następujące leki:
pochodne fenotiazyny (np. chlorpromazyna) w dużych dawkach, kortykosteroidy, leki
sympatykomimetyczne (np. rytodryna, salbutamol, terbutalina), tiazydy i inne leki moczopędne, leki
stosowane w chorobach tarczycy, estrogeny, progestageny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoina,
kwas nikotynowy, antagoniści kanału wapnia i izoniazyd.
W razie jednoczesnego stosowania glipizydu z tymi lekami należy kontrolować stężenie glukozy we
krwi.

Glipizide BP z jedzeniem, piciem i alkoholem

Lek powinien być przyjmowany 30 minut przed posiłkiem.
U pacjentów leczonych glipizydem może wystąpić reakcja disulfiramowa po spożyciu alkoholu
(nietolerancja alkoholu).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
U kobiet w okresie ciąży lekiem z wyboru jest insulina. Lek Glipizide BP może być stosowany jedynie
w sytuacji, gdy korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko dla płodu.
Lek Glipizide BP jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Brak danych dotyczących wpływu glipizydu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Ze względu na ryzyko hipoglikemii należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy wyrównanie prawidłowego stężenia
glukozy we krwi nie zostało osiągnięte, na przykład podczas zmiany leków przeciwcukrzycowych lub
w przypadku nieregularnego zażywania leku.

Stosowanie leku Glipizide BP u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

Niewydolność nerek lub wątroby może powodować zwiększenie stężenia leku we krwi. Zaleca się, aby
chorzy z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby w okresie ustalania dawkowania pozostawali pod
ścisłą kontrolą lekarza, która jest niezbędna do oceny wyników badań laboratoryjnych i objawów
klinicznych.

Stosowanie leku Glipizide BP u pacjentów w podeszłym wieku

Glipizyd należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku, szczególnie po intensywnym wysiłku
fizycznym, w czasie nieregularnego spożywania pokarmów oraz w niewydolności nerek i (lub)
wątroby.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

3. Jak stosować lek Glipizide BP

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza.
Zalecana dawka
Krótkotrwałe podawanie leku może być wystarczające u pacjentów, którzy przejściowo utracili kontrolę
glikemii za pomocą prawidłowo prowadzonej diety.
W celu określenia minimalnej skutecznej dawki glipizydu, jak również wykrycia oporności na lek, lekarz
zaleci systematyczne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi na czczo.
Dawka początkowa
Lekarz zwykle zaleca rozpoczynanie leczenia od dawki 5 mg glipizydu (1 tabletka) na dobę, podawanej
30 minut przed śniadaniem lub posiłkiem spożywanym w ciągu dnia. U pacjentów z łagodną cukrzycą,
osób w podeszłym wieku lub pacjentów szczególnie zagrożonych hipoglikemią, zaleca się
rozpoczynanie leczenia od dawki 2,5 mg (1/2 tabletki), ze względu na możliwość wystąpienia
hipoglikemii.
Dostosowanie dawkowania
Zazwyczaj dawkę zwiększa się o 2,5 mg do 5 mg glipizydu, w zależności od stężenia glukozy we krwi.
Pomiędzy kolejnymi zmianami w dawkowaniu powinno upłynąć minimum kilka dni.
Leczenie podtrzymujące
U niektórych pacjentów wyrównanie glikemii występuje po podaniu leku raz na dobę. Na ogół
prawidłowe stężenie glukozy we krwi występuje po dawkach od 2,5 mg do 20 mg glipizydu na dobę.
Maksymalna dawka podawana jednorazowo w ciągu doby wynosi 15 mg. Jeżeli dawka dobowa jest
większa niż 15 mg, należy ją przyjmować w dawkach podzielonych przed posiłkami (zwykle 2 razy na
dobę).
Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg.
Pacjenci w podeszłym wieku i szczególnie zagrożeni zmniejszaniem stężenia glukozy we krwi
W celu uniknięcia hipoglikemii u pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych, niedożywionych, którzy
nieregularnie przyjmują posiłki oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek,
dawka początkowa i podtrzymująca powinny być zmniejszone.
Pacjenci leczeni insuliną
W niektórych przypadkach glipizyd zmniejsza dobowe zapotrzebowanie na insulinę. Podobnie jak w
przypadku innych leków przeciwcukrzycowych, pochodnych sulfonylomocznika, wielu pacjentów z
cukrzycą insulinoniezależną (typu 2.) otrzymujących insulinę może bezpiecznie przyjmować glipizyd.
Lekarz przechodząc z leczenia insuliną na terapię lekiem Glipizide BP powinien przestrzegać opisanych
poniżej ogólnych zasad.
Przy zapotrzebowaniu na insulinę do 20 j.m. na dobę, lekarz może odstawić insulinę i rozpocząć
leczenie zaleconą dawką glipizydu. Dawkę należy modyfikować co kilka lub kilkanaście dni.
Przy zapotrzebowaniu na insulinę powyżej 20 j.m. na dobę, lekarz powinien zmniejszyć dawkę insuliny
o połowę i rozpocząć podawanie glipizydu w zaleconej dawce. Dalsze zmniejszanie dawkowania
insuliny zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Dawkę należy modyfikować co kilka lub
kilkanaście dni.
W okresie odstawiania lub redukcji dawki insuliny należy przynajmniej 3 razy na dobę samodzielnie
kontrolować stężenie glukozy we krwi. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli wyniki
tych badań są nieprawidłowe. Przy przyjmowaniu ponad 40 j.m. insuliny na dobę wskazana jest
hospitalizacja w okresie zmiany leczenia.
Pacjenci leczeni uprzednio innymi doustnymi lekami zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi
Dawkowanie jest uzależnione od stanu klinicznego pacjenta i dotychczasowego leczenia. Lekarz
zwykle zaleca rozpoczęcie leczenia od małych dawek glipizydu (5 mg na dobę), następnie stopniowe
zwiększanie, aż do uzyskania prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Pacjenci powinni pozostawać
pod ścisłą kontrolą lekarza.
W razie zmiany z innych pochodnych sulfonylomocznika na glipizyd nie jest konieczny okres
przejściowy. W przypadku zamiany innej pochodnej sulfonylomocznika (zwłaszcza o wydłużonym
okresie półtrwania, np. chlorpropamid) na glipizyd, lekarz powinien uważnie obserwować pacjenta
przez okres do 2 tygodni.
Pacjenci leczeni jednocześnie innymi lekami zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi
U części pacjentów, u których nie uzyskano prawidłowego stężenia glukozy we krwi po podaniu leku
Glipizide BP, bądź leczenie po pewnym czasie okazało się nieskuteczne, lekarz w celu poprawy
kontroli glikemii może dołączyć inny lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Lek powinien być przyjmowany 30 minut przed posiłkiem w celu uzyskania maksymalnej redukcji
hiperglikemii występującej po posiłku.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Glipizide BP

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
Przedawkowanie leku może spowodować wystąpienie hipoglikemii, niekiedy o znacznym nasileniu.
Pacjent z objawami ciężkiej hipoglikemii (m.in. śpiączka, drgawki, zaburzenia neurologiczne) powinien
być natychmiast umieszczony w szpitalu. Leczenie polega na uzupełnieniu glukozy we krwi w dostępny
sposób, z dożylnym podaniem włącznie i obserwacji pacjenta co najmniej przez 48 godzin.

Pominięcie zastosowania leku Glipizide BP

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane w większości związane są z wielkością dawki leku Glipizide BP, mają charakter
przemijający oraz ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.
Może wystąpić hipoglikemia (nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi) z takimi objawami
jak: osłabienie, senność, zaburzenia orientacji, nadmierne pocenie się, dreszcze, głód, pobudzenie,
nerwowość, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, zaburzenia koncentracji, uczucie zimna, a w
ciężkich przypadkach utrata przytomności i śpiączka hipoglikemiczna.

Podobnie jak w przypadku stosowania innych pochodnych sulfonylomocznika mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, w niektórych przypadkach kończące się zgonem. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi świszczący oddech, trudności w

oddychaniu, obrzęk powiek, twarzy lub warg, wysypka lub świąd (w szczególności całego ciała).
Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:

• bardzo często (występują u więcej niż 1 osoby na 10),
• często (występują u 1 do 10 osób na 100),
• niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000),
• rzadko (występują u 1 do 10 osób na 10 000),
• bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000),
• nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Często:

• hipoglikemia,
• nudności, biegunka, ból w nadbrzuszu, ból brzucha.

Niezbyt często:

• zawroty głowy, senność, drżenia,
• niewyraźne widzenie,
• wymioty,
• żółtaczka cholestatyczna,
• wypryski.

Nieznana:

• agranulocytoza (brak granulocytów), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość hemolityczna i pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi),
• hiponatremia (niski poziom sodu we krwi),
• stany splątania,
• bóle głowy,
• podwójne widzenie, zaburzenia widzenia, osłabione widzenie,
• zaparcia,
• zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby,
• skórne reakcje alergiczne, w tym wykwity na skórze i błonach śluzowych oraz wysypka grudkowo- plamista, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło,
• przewlekła porfiria,
• złe samopoczucie,
• zmiany w wynikach badań laboratoryjnych.

Po spożyciu alkoholu mogą wystąpić objawy nietolerancji alkoholu, takie jak: bóle brzucha, wymioty,
bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, hipoglikemia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Glipizide BP

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Glipizide BP

• Substancją czynną leku jest glipizyd. Jedna tabletka zawiera 5 mg glipizydu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: wapnia węglan, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, sodu karboksymetyloskrobia (typ A), talk, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna.

Jak wygląda lek Glipizide BP i co zawiera opakowanie

Lek Glipizide BP jest dostępny w postaci tabletek. Tabletka jest biała, okrągła, płaska, ze ściętą
krawędzią i linią łamania po jednej stronie.
Dostępne opakowanie: 30 tabletek.
Blistry z folii aluminiowej i folii PVC/PVDC w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy „GALENA”
ul. Dożynkowa 10
52-311 Wrocław
Polska
Tel.: +48 71 710 62 01
Data ostatniej aktualizacji ulotki:30.06.2023