Фаринган

1. Co to jest lek Faringan i w jakim celu się go stosuje

Lek Faringan zawiera jako substancje czynne chloroheksydynę i benzokainę.
Chloroheksydyna wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Benzokaina działa miejscowo
znieczulająco.
Faringan jest wskazany w leczeniu miejscowym w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej
(zapalenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł, afty) oraz gardła (zapalenie gardła) u dorosłych i młodzieży
w wieku powyżej 12 lat.
W przypadku nasilenia objawów bólu gardła lub dziąseł, utrzymywania się objawów dłużej niż 5 dni,
wystąpienia wysokiej gorączki, bólu głowy, nudności lub wymiotów, należy zwrócić się do lekarza.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Faringan

Kiedy nie stosować leku Faringan:

• jeśli pacjent ma uczulenie na chloroheksydynę , benzokainę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy.
• u pacjentów chorych na methemoglobinemię (chorobę krwi związaną z powstaniem nieprawidłowej hemoglobiny, niezdolnej do przyłączania i przenoszenia tlenu. Najczęstszym jej objawem jest sinica, powstająca w wyniku niedotlenienia tkanek).
• jeśli u pacjenta występują rany lub owrzodzenia jamy ustnej i gardła.
• jeśli u pacjenta występuje małe stężenie cholinoesterazy w osoczu.
• u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Faringan należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów:

• z nietolerancją estrowych środków miejscowo znieczulających (zwłaszcza pochodnych kwasu para-aminobenzoesowego (PABA)), parabenów lub p-fenylenodiaminy, gdyż mogą oni wykazywać nadwrażliwość na benzokainę.

Jeśli u pacjenta występują zmiany nadżerkowe lub złuszczanie w obrębie błony śluzowej jamy ustnej,
lek należy stosować z zachowaniem ostrożności pod kontrolą lekarza. Podczas długotrwałego
stosowania (dłużej niż 7 dni) leku mogą wystąpić odwracalne przebarwienia zębów oraz powierzchni
języka.

Dzieci

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Lek Faringan a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy unikać równoczesnego stosowania leku z innymi lekami stosowanymi miejscowo.
Nie stosować leku wraz z:

• innymi lekami zawierającymi substancje bakteriobójcze (np. z sulfonamidami);
• inhibitorami cholinoesterazy (lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń poznawczych).

Lek Faringan z jedzeniem, piciem i alkoholem

Nie należy jeść ani pić przez 30 minut po zastosowaniu leku.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Leku Faringan nie należy stosować u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Faringan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Lek Faringan zawiera aspartam (E 951), izomalt (E 953) i sód.

Lek Faringan zawiera aspartam (E 951) - 4 mg w każdej tabletce do ssania. Aspartam jest źródłem
fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba
genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego
wydalania.
Lek zawiera izomalt (E 953) – 656,5 mg izomaltu (E 953) w każdej tabletce do ssania. Jeżeli
stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3. Jak stosować lek Faringan

Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub
według zaleceń lekarza lub farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty lub pielęgniarki.

Zalecana dawka

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat
Ssać po jednej tabletce kilka razy na dobę. Jeśli jest taka potrzeba, ssać jedną tabletkę co 1-2 godziny,
nie przekraczając 8 tabletek na dobę.

Sposób podawania

Stosowanie leku należy rozpocząć po wystąpieniu pierwszych objawów.
Tabletki do ssania należy ssać aż do ich rozpuszczenia się w jamie ustnej. Nie należy połykać ani
rozgryzać.
Przez 30 minut po zastosowaniu leku nie zaleca się spożywania pokarmów ani picia. Lek zaleca się
przyjąć co najmniej 30 minut po posiłku i co najmniej 30 minut po umyciu zębów, przed snem.
Chloroheksydyna zwiększa odkładanie kamienia nazębnego, dlatego podczas stosowania leku
zaleca się szczególną dbałość o higienę jamy ustnej i rozważenie stosowania pasty do zębów,
zapobiegającej odkładaniu kamienia.
Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 5 dniach stosowania leku Faringan, wystąpi wysoka gorączka,
ból głowy, nudności lub wymioty, należy skontaktować się z lekarzem.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

Stosowanie u dzieci

Leku Faringan nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Faringan

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Faringan

W przypadku pominięcia dawki leku nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki, lecz zastosować ją w czasie wynikającym z zaleconego schematu dawkowania.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się do lekarza lub skontaktować się z
oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala, jeśli wystąpią reakcje nadwrażliwości i (lub) wstrząs
anafilaktyczny. Objawami mogą być: wysypka, świąd, omdlenia, obrzęk warg, twarzy, gardła lub
języka, trudności w połykaniu lub oddychaniu.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić w czasie stosowania leku Faringan, są wymienione
poniżej:
Rzadkie (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1 000 osób): reakcje alergiczne, miejscowe
podrażnienie
Bardzo rzadkie (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): reakcje nadwrażliwości, wstrząs
anafilaktyczny
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
methemoglobinemia (choroba krwi związana z powstaniem nieprawidłowej hemoglobiny), przebarwienie
zębów, przebarwienie języka, pieczenie języka, mrowienie języka i (lub) zaburzenia smaku podczas
długotrwałego (ponad tydzień) stosowania.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Faringan

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: „Termin
ważności (EXP):” lub po: „EXP:”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Faringan

• Substancjami czynnymi leku są: chloroheksydyny dichlorowodorek oraz benzokaina. Każda tabletka do ssania zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku i 1,5 mg benzokainy.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: izomalt (E953), makrogol 6000, aromat miętowy (mentol, menton, olejek mięty pieprzowej, maltodekstryna, skrobi oktenylobursztynian sodu (E 1450)), aspartam (E 951), magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Faringan i co zawiera opakowanie

Lek Faringan jest w postaci tabletek do ssania barwy białej lub prawie białej, płaskich, okrągłych, z
linią podziału z jednej strony o miętowym zapachu. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej
przełamanie, a nie podział na równe dawki.
Blister PVC/Aluminium, zawierający 9 lub 10 tabletek, w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań:, 10, 18, 20, 27 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Solinea Sp. z o.o. Sp.K.
Elizówka 65
21-003 Ciecierzyn, Polska
Tel. 81 463-48-82
{logo podmiotu odpowiedzialnego}
Wytwórca:
Mako Pharma Sp. z o.o.
ul. Kolejowa 231A,
05-092 Dziekanów Polski
Polska

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 11.07.2022